{"id":873,"date":"2011-10-30T16:07:00","date_gmt":"2011-10-30T16:07:00","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=873"},"modified":"2011-10-30T16:11:59","modified_gmt":"2011-10-30T16:11:59","slug":"zolta-taksowka-pod-teatr","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=873","title":{"rendered":"\u017c\u00f3\u0142t\u0105 taks\u00f3wk\u0105 pod teatr"},"content":{"rendered":"

\n

\"\"<\/a>
Mariusz Kwiecien jako Don Giovanni w MET<\/figcaption><\/figure>\n

Po raz pierwszy uczestniczy\u0142em w takim zdarzeniu. By\u0142em w legendarnej Metropolitan Opera w Nowym Jorku, nie b\u0119d\u0105c w Nowym Jorku. Teatr Studio w Warszawie zacz\u0105\u0142 niedawno transmisje na \u017cywo spektakli wystawianych w s\u0142ynnej MET. Nie mog\u0142em by\u0107 na operze „Anna Bolena” przed tygodniem, za to z przyjemno\u015bci\u0105 poszed\u0142em na „Don Giovanniego”, zw\u0142aszcza \u017ce tytu\u0142ow\u0105 rol\u0119 \u015bpiewa\u0142 Mariusz Kwiecie\u0144, od lat zwi\u0105zany z Metropolitan Opera, i teraz debiutuj\u0105cy w MET rol\u0105, kt\u00f3r\u0105 \u015bpiewa\u0142 ju\u017c w wielu teatrach operowych na \u015bwiecie.<\/p>\n

Dla mnie niezwyk\u0142a by\u0142a nie tylko opera, ale i ca\u0142a otoczka wok\u00f3\u0142 transmisji, r\u00f3wnie\u017c obserwowanie publiczno\u015bci. Przed ka\u017cd\u0105 z transmisji w Teatrze Studio o historii danego tytu\u0142u opowiada pani profesor Ewa \u0141\u0119towska, znawczyni opery i muzyki klasycznej. To nie tyle wyk\u0142ad, ile opowiedziana z pasj\u0105 pe\u0142na anegdot opowie\u015b\u0107 o kompozytorze, autorze libretta, kolejnych wykonaniach, s\u0142ynnych \u015bpiewakach. Pani profesor powiedzia\u0142a wczoraj, \u017ce gdyby j\u0105 zapytano, kt\u00f3re z interpretacji roli Don Giovanniego najbardziej ceni, odpowiedzia\u0142aby – czego, jak podkre\u015bli\u0142a, nie powinna m\u00f3wi\u0107 jako prawniczka i s\u0119dzia – \u017ce s\u0105 to role ze spektakli nagranych piracko, z ca\u0142\u0105 t\u0105 atmosfer\u0119 nagrania, kt\u00f3re nie mo\u017ce by\u0107 opublikowane, z reakcjami widowni i wszelkimi niedoskona\u0142o\u015bciami. W czasie opowie\u015bci pani profesor na ekranie Metropolitan wy\u015bwietla\u0142a r\u00f3\u017cne informacje o spektaklach i ca\u0142ym projekcie „Live HD”, na przyk\u0142ad \u017ce wczorajszy spektakl transmitowany by\u0142 na \u017cywo do 1250 teatr\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n

W czasie tych „reklam” w\u0142\u0105czony by\u0142 d\u017awi\u0119k z sali, strojenie orkiestry, szmer zape\u0142niaj\u0105cych sal\u0119 widz\u00f3w. My w teatrze w Warszawie, widzowie w teatrze w Nowym Jorku. Potem, w ostatnich minutach przed spektaklem pokazywano nowojorsk\u0105 publiczno\u015b\u0107, siedz\u0105c\u0105 z p\u0142aszczami trzymanymi na kolanach, kto\u015b wyciera\u0142 nos, kto\u015b wy\u0142\u0105cza\u0142 telefon, kto\u015b rozmawia\u0142 z siedz\u0105cymi obok dzie\u0107mi. Potem nast\u0105pi\u0142a zapowied\u017a dziennikarki prowadz\u0105cej ten wiecz\u00f3r, p\u00f3\u017aniej zdj\u0119cia zza pulpitu inspicjenta, kt\u00f3ry prosi\u0142 w\u0142a\u015bnie „Maestro” na scen\u0119. Maestro wszed\u0142. \u015awiat\u0142o na widowni MET przygas\u0142o i to samo ze \u015bwiat\u0142em z wielkiego kryszta\u0142owego \u017cyrandola w Teatrze Studio.<\/p>\n

Kiedy orkiestra gra\u0142a uwertur\u0119, w\u0142a\u015bciwie ju\u017c ca\u0142kiem dobrze siedzieli\u015bmy w nowojorskim teatrze. Na pocz\u0105tku jeszcze, kiedy nowojorska publiczno\u015b\u0107 nagradza\u0142a poszczeg\u00f3lne sceny, wykonania czy arie brawami, my nie do ko\u0144ca wiedzieli\u015bmy, czy klaska\u0107, czy traktowa\u0107 to jak kino. No, jednak spektakl by\u0142 na \u017cywo. Po pierwszym akcie ameryka\u0144ska dziennikarka rozmawia\u0142a ze schodz\u0105cymi ze sceny w kulis\u0119 artystami, w tym z Mariuszem Kwietniem, kt\u00f3ry po polsku pozdrowi\u0142 widz\u00f3w ogl\u0105daj\u0105cych spektakl w Polsce, a zw\u0142aszcza w Krakowie (wczoraj takich transmisji w Polsce by\u0142o kilka, poza Teatrem Studio, w kilku kinach). W p\u00f3\u0142godzinnej przerwie w foyer teatru by\u0142 pocz\u0119stunek. No, naprawd\u0119, wspania\u0142a atmosfera.<\/p>\n

Kiedy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 druga, siedzieli\u015bmy ju\u017c ca\u0142kiem wygodnie w nowojorskich fotelach. Teraz ju\u017c w\u0142a\u015bciwie dali\u015bmy si\u0119 porwa\u0107 spektaklowi, ju\u017c omal ka\u017cde zej\u015bcie artysty ze sceny nagradzane by\u0142o brawami, r\u00f3wnie\u017c po naszej stronie ekranu. Druga cz\u0119\u015b\u0107 zdecydowanie te\u017c nale\u017ca\u0142a do Mariusza Kwietnia, kt\u00f3ry mia\u0142 teraz okazj\u0119 pokaza\u0107 nie tylko pe\u0142ni\u0119 swoich wokalnych mo\u017cliwo\u015bci, ale i mo\u017cliwo\u015bci aktorskich, jego rola z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 scen\u0105 nabiera\u0142a barwy, tempa, wyszed\u0142 poza schemat cynicznego i nieustraszonego Don Giovanniego, pokaza\u0142 jego l\u0119k i wewn\u0119trzne rozdarcie.<\/p>\n

Publiczno\u015b\u0107 w Nowym Jorku wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142a spektakl swoj\u0105 energi\u0105, my te\u017c wsp\u00f3\u0142tworzyli\u015bmy nie wsp\u00f3\u0142tworz\u0105c, po prostu by\u0142o nam ju\u017c w MET wygodnie, a \u015bpiewacy byli na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Zreszt\u0105 mieli\u015bmy t\u0119 przewag\u0119, \u017ce ogl\u0105dali\u015bmy \u015bpiewak\u00f3w w zbli\u017ceniach, a mo\u017ce gdyby\u015bmy byli naprawd\u0119 w Metropolitan Opera, siedzieliby\u015bmy wysoko na balkonie albo na jask\u00f3\u0142ce, ogl\u0105daj\u0105c w dole niewielkie przesuwaj\u0105ce si\u0119 postaci. Wygodnie, blisko, naprawd\u0119 u siebie. W ko\u0144cu spektakl si\u0119 sko\u0144czy\u0142 i klaskali\u015bmy ju\u017c tak g\u0142o\u015bno jak nasze nowojorskie klony, ka\u017cdego z pojawiaj\u0105cych si\u0119 na scenie artyst\u00f3w nagradzaj\u0105c brawami, czasem okrzykiem, zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce kto\u015b wsta\u0142, \u017ceby wyrazi\u0107 sw\u00f3j podziw.<\/p>\n

Tak naprawd\u0119 to by\u0142y dwa spektakle, a nawet trzy. Jeden – „Don Giovanni” pokazywany na \u017cywo w Metropolitan, drugi – kulisy teatru pokazywane w przerwach, rozmowy z artystami, napi\u0119cie, kt\u00f3re ros\u0142o ju\u017c od „gry” stroj\u0105cej si\u0119 orkiestry, trzeci – publiczno\u015b\u0107 w Nowym Jorku i publiczno\u015b\u0107 w Warszawie. Chyba sta\u0142em si\u0119 mi\u0142o\u015bnikiem tej formy. W repertuarze Teatru Studio kolejne transmisje, najbli\u017csza ju\u017c 5 listopada. Znakomity pomys\u0142, zapadaj\u0105ce w pami\u0119\u0107 wra\u017cenia. No i monumentalna, przejmuj\u0105ca muzyka Mozarta. Mia\u0142em w g\u0142owie jeszcze spektakl czwarty, pami\u0119\u0107 przywo\u0142ywa\u0142a sceny z genialnego filmu Milosa Formana „Amadeusz”. A\u017c tyle jednego wieczora.<\/p>\n

\n

JULIA HARTWIG<\/strong><\/p>\n

NIE ZAWSZE<\/strong><\/p>\n

Nie zawsze mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107 koncertu<\/p>\n

czasem pochwyci\u0107 mo\u017cesz tylko ostatni\u0105 fraz\u0119<\/p>\n

ulubionego kwartetu<\/p>\n

a to zako\u0144czenie to ju\u017c tylko:<\/p>\n

Do widzenia do us\u0142yszenia<\/p>\n

bo wszystko co wa\u017cne ju\u017c przebrzmia\u0142o<\/p>\n

Wi\u0119c do widzenia we \u015bnie lub gdy czas ju\u017c minie<\/p>\n

do widzenia co przechadza si\u0119 jak blade \u015bwiat\u0142o<\/p>\n

jak b\u0142\u0105dz\u0105ca po\u015bwiata<\/p>\n

do widzenia cie\u0144 cienia co pragnie by\u0107 \u017cywy<\/p>\n

bo pokochali\u015bmy twardo\u015b\u0107 nale\u017cn\u0105 materii<\/p>\n

i nie same obrazy ale \u017cywe wzory<\/p>\n

te pospolite i te zadziwiaj\u0105ce<\/p>\n

co nie chcia\u0142y podoba\u0107 si\u0119 sobie ni innym<\/p>\n

i chwali\u0142y rzeczywiste oblicze dnia<\/p>\n

w \u015bniegu i p\u0142omieniach<\/p>\n

(z tomu „Gorzkie \u017cale”, Wydawnictwo a5, 2011)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po raz pierwszy uczestniczy\u0142em w takim zdarzeniu. By\u0142em w legendarnej Metropolitan Opera w Nowym Jorku, nie b\u0119d\u0105c w Nowym Jorku. Teatr Studio w Warszawie zacz\u0105\u0142 niedawno transmisje na \u017cywo spektakli wystawianych w s\u0142ynnej MET. Nie mog\u0142em by\u0107 na operze „Anna[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15,16],"tags":[],"class_list":["post-873","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-muzyka","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/873","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=873"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/873\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":876,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/873\/revisions\/876"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=873"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=873"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=873"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}