{"id":841,"date":"2011-10-07T18:46:18","date_gmt":"2011-10-07T18:46:18","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=841"},"modified":"2011-10-07T18:47:20","modified_gmt":"2011-10-07T18:47:20","slug":"mgla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=841","title":{"rendered":"mg\u0142a"},"content":{"rendered":"

\n

\"\"<\/a>
Wanda Wi\u0142komirska, fot. Jacek \u0141agowski\/AG<\/figcaption><\/figure>\n

Maestra. Wanda Wi\u0142komirska. – Taki jest tytu\u0142 dwup\u0142ytowego albumu, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bnie s\u0142ucham, a kt\u00f3ry dosta\u0142em w imieninowym prezencie od Agaty, mojej specjalnej agentki Scully. P\u0142yt\u0119 wyda\u0142o w tym roku Polskie Radio. Co\u015b d\u0142ugo w tym roku trwaj\u0105 moje imieniny, co jest mi\u0142e. Min\u0105\u0142 tydzie\u0144 a ja wci\u0105\u017c w \u015bwi\u0105tecznym nastroju. Pani\u0105 Wand\u0119 Wi\u0142komirsk\u0105 uwielbiam jako cz\u0142owieka i kocham jako wielk\u0105 skrzypaczk\u0119. Na tej p\u0142ycie zarejestrowane s\u0105 jej wykonania utwor\u00f3w Brahmsa, Gra\u017cyny Bacewicz, Andrzeja Panufnika, kt\u00f3re nagrano w 1955, 1974 i 1979 roku. Mog\u0119 nawet powiedzie\u0107, \u017ce mam dla pani Wi\u0142komirskiej czu\u0142o\u015b\u0107. Kiedy\u015b przygotowuj\u0105c si\u0119 do wywiadu z ni\u0105 (a takich sesji mieli\u015bmy kilka) mia\u0142em okazj\u0119 uczestniczy\u0107 w jej kursie mistrzowskim w Gda\u0144sku, oczywi\u015bcie uczestniczy\u0142em biernie – nigdy nie gra\u0142em na \u017cadnym instrumencie, a do szko\u0142y muzycznej zdawa\u0142em sze\u015b\u0107 razy, na akordeon (nie wiem, dlaczego) i nigdy mnie nie przyj\u0119to, i chyba na tamtym kursie mia\u0142o pocz\u0105tek moje uczucie do pani Wi\u0142komirskiej. Poruszaj\u0105ce by\u0142y jej rozmowy z m\u0142odymi skrzypkami, cz\u0119sto dzie\u0107mi. Jej uwaga, po\u015bwi\u0119cenie i empatia. Mia\u0142em te\u017c przyjemno\u015b\u0107 s\u0142ucha\u0107 w \u0142\u00f3dzkiej filharmonii koncertu Wandy Wi\u0142komirskiej, kt\u00f3rym dyrygowa\u0142 jej brat. I to s\u0105 wra\u017cenia, kt\u00f3re mimo up\u0142ywu lat nie s\u0142abn\u0105. Wtedy, w \u0141odzi, trzyma\u0142em pod marynark\u0105 dyktafon i nagrywa\u0142em koncert. P\u00f3\u017aniej pos\u0142a\u0142em go do Bor\u00f3w Tucholskich, Krysi, \u017ceby mog\u0142a w tym uczestniczy\u0107. Nie wiem, czy ta kaseta jeszcze istnieje, ale nawet je\u015bli gdzie\u015b zagin\u0119\u0142a, to wspomnienie jest silne. Wanda Wi\u0142komirska – jedno z najwa\u017cniejszych spotka\u0144 mojego \u017cycia, na pewno.<\/p>\n

Jej g\u0142os, spos\u00f3b opowiadania, narracje. Rzadko spotyka si\u0119 kogo\u015b, kto ma a\u017c taki dar m\u00f3wienia, a przy tym te\u017c uwagi i s\u0142uchania. Zatrzymywania si\u0119. Skupienia. Ciekawo\u015bci.<\/p>\n

Dzisiaj w „Gazecie” czyta\u0142em komentarze do wczorajszego literackiego Nobla dla szwedzkiego poety Tomasa Transtromera. W\u015br\u00f3d tych wypowiedzi jest jedna szczeg\u00f3lnie uderzaj\u0105ca. To komentarz Larsa Gustafssona, szwedzkiego poety i dramaturga: „O czym traktuje poezja Tomasa Transtromera? Odpowiedzia\u0142bym: o chwili, w kt\u00f3rej rozchodzi si\u0119 mg\u0142a. Kiedy na kr\u00f3tki moment powstaje szczelina w codzienno\u015bci”. I to chyba najpi\u0119kniejszy komentarz do poezji w og\u00f3le.<\/p>\n

W ten w\u0142a\u015bnie spos\u00f3b czuj\u0119 skrzypcowe wykonania Wandy Wi\u0142komirskiej istniej\u0105ce w szczelinie codzienno\u015bci. Tam, gdzie rozchodzi si\u0119 mg\u0142a. Konkretne, a r\u00f3wnocze\u015bnie absolutnie nieuchwytne.<\/p>\n

Sztuka potrzebna jest po to, \u017ceby pokazywa\u0107 w\u0142a\u015bnie takie momenty, aby rozsuwa\u0107 chwile. Mam teraz pi\u0119kny czas spotka\u0144 z arcyciekawymi lud\u017ami. To jakie\u015b szcz\u0119\u015bcie, \u017ce wybra\u0142em ten zaw\u00f3d (albo on wybra\u0142 mnie), \u017ce mog\u0119 s\u0142ucha\u0107 ich historii, nagrywa\u0107, zapisywa\u0107, czyni\u0107 bli\u017cszymi. Przedwczoraj, w czasie jednego z takich spotka\u0144, dosta\u0142em kopie r\u0119kopis\u00f3w pewnego wa\u017cnego artysty, dot\u0105d niepublikowanych, w\u0142a\u015bciwie nieznanych, za ka\u017cdym razem, kiedy przytrafia si\u0119 co\u015b takiego, kiedy zostaj\u0119 wtajemniczony, jestem po prostu szcz\u0119\u015bliwy. Bo ten zaw\u00f3d to jest moje miejsce na ziemi. S\u0142owa, i pisanie w og\u00f3le, to korzenie, za pomoc\u0105 kt\u00f3rych si\u0119 \u017cywi\u0119 i dzi\u0119ki kt\u00f3rym si\u0119 trzymam, rosn\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mam swoje miejsce w \u015bwiecie.<\/p>\n

Tomas Transtromer<\/strong><\/p>\n

7 MARCA 1979<\/strong><\/p>\n

Do\u015b\u0107 maj\u0105c wszystkich, kt\u00f3rzy przychodz\u0105 ze s\u0142owami,<\/p>\n

ze s\u0142owami, ale nie m\u00f3wi\u0105c nic,<\/p>\n

wyjecha\u0142em na za\u015bnie\u017con\u0105 wysp\u0119.<\/p>\n

Pustkowie nie zna s\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Niezapisane stronice ci\u0105gn\u0105 si\u0119 na wszystkie strony!<\/p>\n

Natrafiam na \u015blady sarnich kopytek w \u015bniegu.<\/p>\n

Mowa, cho\u0107 \u017cadnych s\u0142\u00f3w.<\/p>\n

(przek\u0142ad Czes\u0142aw Mi\u0142osz)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Maestra. Wanda Wi\u0142komirska. – Taki jest tytu\u0142 dwup\u0142ytowego albumu, kt\u00f3rego w\u0142a\u015bnie s\u0142ucham, a kt\u00f3ry dosta\u0142em w imieninowym prezencie od Agaty, mojej specjalnej agentki Scully. P\u0142yt\u0119 wyda\u0142o w tym roku Polskie Radio. Co\u015b d\u0142ugo w tym roku trwaj\u0105 moje imieniny, co[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6,15],"tags":[],"class_list":["post-841","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ksiazki","category-muzyka"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/841","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=841"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/841\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":844,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/841\/revisions\/844"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=841"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=841"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=841"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}