z Hann\u0105 Krall, foto Zofia Zija i Jacek Pi\u00f3ro<\/dd>\n<\/dl>\n<\/div>\n\n
Wczoraj by\u0142 taki dzie\u0144. Soczysty. Dzie\u0144 intensywnej i tw\u00f3rczej pracy. Tylko tak\u0105 intensywno\u015bci\u0105 \u017cyj\u0119 naprawd\u0119. Lubi\u0119 spok\u00f3j, lubi\u0119 czyta\u0107, d\u0142ugo pi\u0107 kaw\u0119 – nawet z najmniejszej fili\u017canki. Ale tylko intensywna praca podsyca apetyt, jest pokarmem o wielu smakach, kt\u00f3re rozlewaj\u0105 si\u0119, a\u017c robi si\u0119 b\u0142ogo.<\/p>\n
Czeka\u0142em na taki g\u0119sty, soczysty dzie\u0144 od tygodni.<\/p>\n
W po\u0142udnie, na Saskiej K\u0119pie, jednej z moich ulubionych dzielnic, nagrywa\u0142em rozmow\u0119 z Katarzyn\u0105 Nosowsk\u0105, artystk\u0105, kt\u00f3r\u0105 ceni\u0119 od lat. Przez te lata w\u0142a\u015bciwie co jaki\u015b czas wraca\u0142 do mnie apetyt na rozmow\u0119. Nie wiem. Czu\u0142em si\u0119 nie do\u015b\u0107 przygotowany, mo\u017ce zbyt konwencjonalny, nie by\u0142em gotowy. Teraz taki moment nadszed\u0142 i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce nie mog\u0119 ju\u017c czeka\u0107. Nagra\u0142em spory materia\u0142, nad kt\u00f3rym teraz b\u0119d\u0119 pracowa\u0142.<\/p>\n
Z Saskiej K\u0119py wr\u00f3ci\u0142em dos\u0142ownie na godzin\u0119 do domu, przejrze\u0107 jeszcze wszystkie notatki zrobione w ostatnich dniach do spotkania, kt\u00f3re wczoraj wieczorem prowadzi\u0142em w Teatrze \u017bydowskim, w ramach Festiwalu Warszawa Singera. Mia\u0142em trem\u0119, bo i odpowiedzialno\u015b\u0107 du\u017ca. Pani Hanna Krall po raz pierwszy poprosi\u0142a mnie o prowadzenie swojego spotkania autorskiego, promuj\u0105cego jej ostatni\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 „Bia\u0142a Maria”. D\u0142ugo trwa\u0142y nasze pertraktacje, \u017ceby na spotkaniu w og\u00f3le odby\u0142a si\u0119 rozmowa. Pani Hanna niech\u0119tna jest swoim publicznym wyst\u0105pieniom a zw\u0142aszcza wypowiedziom.<\/p>\n
Stara\u0142em si\u0119 maksymalnie skr\u00f3ci\u0107 swoj\u0105 wypowied\u017a o ksi\u0105\u017cce, \u017ceby m\u00f3c d\u0142u\u017cej pyta\u0107. Przede wszystkim o to, co mnie nurtowa\u0142o najbardziej. Ostatnio pani Krall zadeklarowa\u0142a, \u017ce nie b\u0119dzie ju\u017c wi\u0119cej pisa\u0107, \u017ce „Bia\u0142a Maria” to jej ostatnia ksi\u0105\u017cka. Powiedzia\u0142em, \u017ce kiedy z ust reportera s\u0142ysz\u0119 takie deklaracje, mog\u0119 mie\u0107 poczucie, \u017ce sko\u0144czy\u0142a si\u0119 w nim ciekawo\u015b\u0107 \u015bwiata, a przecie\u017c w „Bia\u0142ej Marii” nitka opowie\u015bci prowadzi od losu do losu, od bohatera do bohatera, prowadzi r\u00f3wnie\u017c poprzez biografie postaci z pozoru epizodycznych, wi\u0119c m\u00f3g\u0142bym przypuszcza\u0107, \u017ce ciekawo\u015b\u0107 reportera si\u0119 nie wyczerpa\u0142a. Sk\u0105d wi\u0119c taka decyzja? Pani Krall odpowiedzia\u0142a, \u017ce ju\u017c zmieni\u0142a zdanie i \u017ce teraz dopiero napisze swoj\u0105 ostatni\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. – Jest taki fragment w wywiadzie, jaki przeprowadzi\u0142em z reporterk\u0105, a kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 w „Zwierciadle”, gdzie pytam, czy cz\u0119sto sama sobie zaprzecza. Odpowiedzia\u0142a wtedy, \u017ce zawsze.<\/p>\n
Pytania te\u017c dotyczy\u0142y granicy reporta\u017cu i dopuszczalno\u015bci fikcji. R\u00f3wnie\u017c tego, w jaki spos\u00f3b losy bohater\u00f3w „Bia\u0142ej Marii” zwi\u0105za\u0142y si\u0119 ze sob\u0105.<\/p>\n
Na spotkaniu pani Zofia Kuc\u00f3wna fenomenalnie przeczyta\u0142a ostatni\u0105, trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 „Bia\u0142ej Marii”, to by\u0142 w zasadzie monodram, nie lektura. Gotowy materia\u0142 na scen\u0119. Genialna interpretacja, zreszt\u0105 pani Zofia Kuc\u00f3wna od wielu lat czyta na spotkaniach teksty Hanny Krall.<\/p>\n
A poniewa\u017c na spotkaniu by\u0142y autorki moich ulubionych blog\u00f3w Ma\u0142gosia i Renia, poszli\u015bmy jeszcze na kaw\u0119, \u017ceby dopowiedzie\u0107 sobie to, co dzieje si\u0119 ju\u017c w realnym, a nie wirtualnym \u015bwiecie, w kt\u00f3rym si\u0119 znamy. Po prostu \u017ceby opowiedzie\u0107 sobie r\u00f3wnie\u017c o ksi\u0105\u017ckach, kt\u00f3rych \u015bwiat jest dla mnie zawsze bardzo realny.<\/p>\n
Kiedy wczoraj Hanna Krall opowiada\u0142a, w jaki spos\u00f3b trafia\u0142y do niej poszczeg\u00f3lne losy i jak wplata\u0142y si\u0119 w opowie\u015b\u0107, wyobrazi\u0142em sobie, \u017ce w\u0142a\u015bciwie to ona zaludnia\u0142a \u015bwiat swojej powie\u015bci tymi bohaterami, wiedzia\u0142a kto w tym \u015bwiecie jest jeszcze potrzebny i wiedzia\u0142a, \u017ce je\u015bli \u015bwiat ma by\u0107 prawdziwy, to musz\u0105 w nim by\u0107 dobrzy i \u017ali ludzie, \u017ce musz\u0105 by\u0107 w nim spok\u00f3j i l\u0119k,\u00a0 wybaczenie i wina niezarzucalna, Wielki Scenarzysta i scenarzysta „Dekalogu”.<\/p>\n
A w\u0142a\u015bnie wieczorem, kiedy wr\u00f3ci\u0142em do domu, w TVP Polonia by\u0142 \u00f3smy odcinek „Dekalogu” Krzysztofa Kie\u015blowskiego, w kt\u00f3rym opowiadany jest w\u0105tek \u017cydowskiej dziewczynki, kt\u00f3rej odm\u00f3wiono chrztu, g\u0142\u00f3wny w\u0105tek ksi\u0105\u017cki Hanny Krall „Bia\u0142a Maria” rozpostartej pomi\u0119dzy dwiema stronami wielkiego sto\u0142u.<\/p>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
z Hann\u0105 Krall, foto Zofia Zija i Jacek Pi\u00f3ro Wczoraj by\u0142 taki dzie\u0144. Soczysty. Dzie\u0144 intensywnej i tw\u00f3rczej pracy. Tylko tak\u0105 intensywno\u015bci\u0105 \u017cyj\u0119 naprawd\u0119. Lubi\u0119 spok\u00f3j, lubi\u0119 czyta\u0107, d\u0142ugo pi\u0107 kaw\u0119 – nawet z najmniejszej fili\u017canki. Ale tylko intensywna praca[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,15,16],"tags":[],"class_list":["post-763","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-muzyka","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/763","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=763"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/763\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":767,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/763\/revisions\/767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=763"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=763"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=763"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2011\/09\/hanna_krall_02.jpg\" "\\"hanna_krall_02\\"")
<\/a><\/dt>\n