{"id":565,"date":"2011-05-15T15:59:53","date_gmt":"2011-05-15T15:59:53","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=565"},"modified":"2011-05-15T15:59:53","modified_gmt":"2011-05-15T15:59:53","slug":"piosenka-o-koncu-swiata","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=565","title":{"rendered":"Piosenka o ko\u0144cu \u015bwiata"},"content":{"rendered":"
\n
\n
\"\"<\/a><\/dt>\n
Ela jako Evelyn Coach, foto Adam Kozak\/Agencja Gazeta<\/dd>\n<\/dl>\n<\/div>\n

Owszem, mia\u0142em przez te dwa lata pracy nad monodramem „Sma\u017cone zielone pomidory” r\u00f3\u017cne w\u0105tpliwo\u015bci, ba\u0142em si\u0119, \u017ce nie zdo\u0142amy sko\u0144czy\u0107 spektaklu, \u017ce nie znajdziemy teatru, kt\u00f3ry pozwoli nam go doko\u0144czy\u0107 na scenie, w przestrzeni, ze \u015bwiat\u0142em i d\u017awi\u0119kiem, \u017ce nie wyjdziemy poza strych, na kt\u00f3rym Ela raz po raz m\u00f3wi\u0142a tekst i gdzie go nieustannie zmieniali\u015bmy, robili\u015bmy skr\u00f3ty, adaptacja powstawa\u0142a w\u0142a\u015bciwie do ko\u0144ca. Nie by\u0142o \u0142atwe zmieszczenie tej g\u0119stej powie\u015bci w siedemdziesi\u0119ciominutowym spektaklu tak, by nie uroni\u0107 nic z tego, co powoduje jej si\u0142\u0119, aby nie zgubi\u0107 opowie\u015bci o jej bohaterach, relacji mi\u0119dzy postaciami.<\/p>\n

Dzisiaj ulga, bo wczorajszy premierowy spektakl w Teatrze Stara ProchOffnia, mamy poczucie, skupi\u0142 uwag\u0119 widz\u00f3w. Publiczno\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142a spektakl, swoimi rekacjami dialogowa\u0142a z El\u0105, bawi\u0142a si\u0119\u00a0i wzrusza\u0142a. Reakcja publiczno\u015bci pi\u0119kna, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce ka\u017cdy trafia\u0142 na jaki\u015b sw\u00f3j fragment, czy moment. Z kolejnymi scenami by\u0142o coraz cieplej i coraz bli\u017cej od Eli do publiczno\u015bci i od publiczno\u015bci do Eli. Czu\u0142em, \u017ce widzowie j\u0105 pokochali i dla mnie, kt\u00f3ry ten tekst s\u0142ysza\u0142 przecie\u017c setki razy, kt\u00f3ry ten tekst zna na pami\u0119\u0107, to by\u0142o naprawd\u0119 wzruszaj\u0105ce.\u00a0Kto\u015b powiedzia\u0142, \u017ce Ela by\u0142a smakowita. Mam nadziej\u0119, \u017ce \u017cycie tego spektaklu b\u0119dzie d\u0142ugie i da i Eli i publiczno\u015bci rado\u015b\u0107 i satysfakcj\u0119.\u00a0Bo to spektakl z jej perspektywy odwa\u017cny, w kt\u00f3rym\u00a0zdecydowa\u0142a si\u0119 ods\u0142oni\u0107 przed publiczno\u015bci\u0105, opowiedzie\u0107 o sobie, o swoim zawodzie i o trudnym powrocie na scen\u0119.<\/p>\n

Pami\u0119tam, mieli\u015bmy du\u017c\u0105 trudno\u015b\u0107 w konstruowaniu obu postaci, Evelyn Coach i Pani\u00a0Threadgoode, \u017ceby\u00a0nie\u00a0na\u015bladowa\u0107 r\u00f3l stworzonych w filmie. W spektaklu obie s\u0105 zupe\u0142nie inne\u00a0ni\u017c w filmie, a jednak, mam poczucie, to ten sam duch, kt\u00f3ry w swojej powie\u015bci zapisa\u0142a Fannie Flagg. Bo to w gruncie rzeczy opowie\u015b\u0107 o jednym\u00a0\u017cyciu (na kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 losy bohaterek), w kt\u00f3rym na to, co wydarzy\u0142o si\u0119 dobrego i z\u0142ego, patrzy si\u0119 jako na konieczno\u015b\u0107, w gruncie rzeczy jak na dobre\u00a0wspomnienie, bo to, co z\u0142e te\u017c mia\u0142o sw\u00f3j smak –\u00a0s\u00f3l do pomidor\u00f3w wydobywa z nich\u00a0znacznie\u00a0wi\u0119cej.<\/p>\n

Wi\u0119c ten spektakl, te role urodzi\u0142y si\u0119. Wczoraj otrzyma\u0142a je publiczno\u015b\u0107. Jestem ciekawy dalszego ich \u017cycia.<\/p>\n

Dobro zawsze zostanie. Przedwczoraj nagrod\u0119 im. Ryszarda Kapu\u015bci\u0144skiego za najlepszy reporta\u017c literacki otrzyma\u0142a Swiet\u0142ana Aleksijewicz, autorka wa\u017cnej i mocnej ksi\u0105\u017cki „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” (oczywi\u015bcie Wydawnictwo Czarne). – Nagrod\u0119 otrzyma\u0142 r\u00f3wnie\u017c t\u0142umacz ksi\u0105\u017cki, Jerzy Czech.<\/p>\n

Autorka jest Bia\u0142orusink\u0105 mieszkaj\u0105c\u0105 na Zachodzie. Przed laty razem z wielkim autorem bia\u0142oruskim Wasilem Bykowem, protestuj\u0105c przeciwko re\u017cimowi \u0141ukaszenki, wyjecha\u0142a na Zach\u00f3d. Bykow nie \u017cyje. Re\u017cim wci\u0105\u017c trzyma si\u0119 mocno. Swiet\u0142ana Aleksijewicz nie mo\u017ce mieszka\u0107 w ojczy\u017anie. Obsesyjnie opisuje to, co sama nazywa czerwon\u0105 utopi\u0105. Odbieraj\u0105c nagrod\u0119 powiedzia\u0142a, \u017ce przemierzy\u0142a by\u0142y Zwi\u0105zek Radziecki wzd\u0142u\u017c i wszerz, i czerwony cz\u0142owiek wci\u0105\u017c ma si\u0119 dobrze. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ka\u017cda kolejna jej ksi\u0105\u017cka jest straszniejsza od poprzedniej. M\u00f3wi, \u017ce straszne jest czyta\u0107 jej ksi\u0105\u017cki i straszne ich nie czyta\u0107. Cytowa\u0142a jedn\u0105 z bohaterek „Wojny…”: To by\u0142y\u00a0okropne czasy, ale rodzi\u0142y si\u0119 pi\u0119kne dzieci.<\/p>\n

Dobro ocaleje, chocia\u017c jak m\u00f3wi Aleksijewicz „Cz\u0142owiek jest przywi\u0105zany do historii jak pies \u0142a\u0144cuchowy do budy”. To jedno z najmocniejszych zda\u0144, jakie s\u0142ysza\u0142em.<\/p>\n

Po wr\u0119czeniu nagr\u00f3d za\u015bpiewa\u0142a Aga Zaryan, a pisz\u0119 o tym w kontek\u015bcie Czes\u0142awa Mi\u0142osza, o kt\u00f3rym dopiero co pisa\u0142em. Ot\u00f3\u017c Zaryan sko\u0144czy\u0142a w\u0142a\u015bnie nagrywa\u0107 p\u0142yt\u0119 (a w\u0142a\u015bciwie dwie p\u0142yty, bo polsk\u0105 i angielsk\u0105) dedykowan\u0105 Mi\u0142oszowi. Powiem, \u017ce jej wykonanie „Piosenki o ko\u0144cu \u015bwiata” Mi\u0142osza, wstrz\u0105saj\u0105ce. Dobrze znam ten wiersz, a zn\u00f3w mnie uderzy\u0142. I dlatego ju\u017c dzisiaj t\u0119 p\u0142yt\u0119 polecam i dlatego dzisiaj wracam do wiersza Mi\u0142osza.<\/p>\n

Czes\u0142aw Mi\u0142osz<\/strong><\/p>\n

Piosenka o ko\u0144cu \u015bwiata<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

W dzie\u0144 ko\u0144ca \u015bwiata<\/p>\n

Pszczo\u0142a kr\u0105\u017cy nad kwiatem nasturcji,<\/p>\n

Rybak naprawia b\u0142yszcz\u0105c\u0105 sie\u0107.<\/p>\n

Skacz\u0105 w morze weso\u0142e delfiny,<\/p>\n

M\u0142ode wr\u00f3ble czepiaj\u0105 si\u0119 rynny<\/p>\n

I w\u0105\u017c ma z\u0142ot\u0105 sk\u00f3r\u0119, jak powinien mie\u0107.<\/p>\n

W dzie\u0144 ko\u0144ca \u015bwiata<\/p>\n

Kobiety id\u0105 polem pod parasolkami,<\/p>\n

Pijak zasypia na brzegu trawnika,<\/p>\n

Nawo\u0142uj\u0105 na ulicy sprzedawcy warzywa<\/p>\n

I \u0142\u00f3dka z \u017c\u00f3\u0142tym \u017caglem do wyspy podp\u0142ywa,<\/p>\n

D\u017awi\u0119k skrzypiec w powietrzu trwa<\/p>\n

I noc gwia\u017adzist\u0105 odmyka.<\/p>\n

A kt\u00f3rzy czekali b\u0142yskawic i grom\u00f3w,<\/p>\n

S\u0105 zawiedzeni.<\/p>\n

A kt\u00f3rzy czekali znak\u00f3w i archanielskich tr\u0105b,<\/p>\n

Nie wierz\u0105, \u017ce staje si\u0119 ju\u017c.<\/p>\n

Dop\u00f3ki s\u0142o\u0144ce i ksi\u0119\u017cyc s\u0105 w g\u00f3rze,<\/p>\n

Dop\u00f3ki trzmiel nawiedza r\u00f3\u017c\u0119,<\/p>\n

Dop\u00f3ki dzieci r\u00f3\u017cowe si\u0119 rodz\u0105,<\/p>\n

Nikt nie wierzy, \u017ce staje si\u0119 ju\u017c.<\/p>\n

Tylko siwy staruszek, kt\u00f3ry by\u0142by prorokiem,<\/p>\n

Ale nie jest prorokiem, bo ma inne zaj\u0119cie,<\/p>\n

Powiada przewi\u0105zuj\u0105c pomidory:<\/p>\n

Innego ko\u0144ca \u015bwiata nie b\u0119dzie,<\/p>\n

Innego ko\u0144ca \u015bwiata nie b\u0119dzie.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Warszawa, 1943<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

\u00a0\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ela jako Evelyn Coach, foto Adam Kozak\/Agencja Gazeta Owszem, mia\u0142em przez te dwa lata pracy nad monodramem „Sma\u017cone zielone pomidory” r\u00f3\u017cne w\u0105tpliwo\u015bci, ba\u0142em si\u0119, \u017ce nie zdo\u0142amy sko\u0144czy\u0107 spektaklu, \u017ce nie znajdziemy teatru, kt\u00f3ry pozwoli nam go doko\u0144czy\u0107 na scenie,[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6,16],"tags":[],"class_list":["post-565","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ksiazki","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=565"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/565\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":567,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/565\/revisions\/567"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=565"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}