{"id":389,"date":"2011-03-06T12:17:18","date_gmt":"2011-03-06T12:17:18","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=389"},"modified":"2011-03-06T12:19:42","modified_gmt":"2011-03-06T12:19:42","slug":"gdyby-tak-trawa-pod-nogami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=389","title":{"rendered":"Gdyby tak trawa pod stopami"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Zagl\u0105dam do bloga pisarki Katarzyny T. Nowak, kt\u00f3rej wyb\u00f3r najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017cek dopiero co tutaj zamie\u015bci\u0142em, i wczoraj p\u00f3\u017anym wieczorem trafi\u0142em na s\u0142owa jej mamy, pisarki Doroty Terakowskiej (uwielbia\u0142em jej felietony drukowane w „Przekroju”, czyta\u0142em je ca\u0142e liceum), kt\u00f3re najnormalniej w \u015bwiecie postanowi\u0142em ukra\u015b\u0107 i przeklei\u0107 tutaj:<\/p>\n

\u201eWierz\u0119 w taki raj jak u Borgesa, pe\u0142en bibliotek. Ale bardzo bym chcia\u0142a, \u017ceby ta biblioteka sta\u0142a na jakiej\u015b \u0142\u0105ce, blisko wody. Tak bym co jaki\u015b czas mog\u0142a wyjrze\u0107 zza p\u00f3\u0142ek, pod nogami mia\u0142a traw\u0119, a na horyzoncie wod\u0119. Bo gdyby rajem by\u0142y same \u015bciany pe\u0142ne ksi\u0105\u017cek dooko\u0142a, by\u0142oby to dla mnie zbyt ponure\u201d.<\/p>\n

Tak, marzenie. Ale biedne by\u0142yby te ksi\u0105\u017cki nasi\u0105kaj\u0105ce ros\u0105, mokn\u0105ce na deszczu i nara\u017cone na dzia\u0142anie s\u0142o\u0144ca i wiatru.<\/p>\n

Pierwszy raz w \u017cyciu b\u0119d\u0119 mia\u0142 prawdziw\u0105 bibliotek\u0119, dot\u0105d by\u0142y rega\u0142y w salonie, w sypialni, biblioteczki, ale za chwil\u0119 b\u0119d\u0119 mia\u0142 swoj\u0105 bibliotek\u0105 i mimo s\u0142\u00f3w Doroty Terakowskiej ju\u017c nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107. Wybra\u0142em rega\u0142y, jutro b\u0119d\u0119 je zamawia\u0142 i za jakie\u015b 4-6 tygodni b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 usi\u0105\u015b\u0107 w prawdziwej domowej bibliotece i to jest naprawd\u0119 mi\u0142e marzenie.\u00a0 Jest we mnie niecierpliwo\u015b\u0107 i ona te\u017c jest mi\u0142a, bo dawno ju\u017c na nic tak nie czeka\u0142em.<\/p>\n

Codziennie przygl\u0105dam si\u0119 grzbietom ksi\u0105\u017cek stoj\u0105cych na p\u00f3\u0142kach, przecie\u017c je znam, a mimo to codziennie z r\u00f3wn\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 na nie patrz\u0119, czasem wyci\u0105gam kt\u00f3r\u0105\u015b z nich, otwieram na jakiej\u015b stronie i tak sobie czytam fragmencik. Bo z ksi\u0105\u017ckami trzeba rozmawia\u0107. Nie tylko ich s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n

Czasem \u0142api\u0119 si\u0119 na tym, \u017ce mam go\u015bcia, kt\u00f3ry zerka w stron\u0119 biblioteczki, i napi\u0119cie ro\u015bnie, bo wraca obawa, \u017ce b\u0119dzie chcia\u0142 po\u017cyczy\u0107 kt\u00f3r\u0105\u015b z ksi\u0105\u017cek i \u017ce trudno b\u0119dzie mi odm\u00f3wi\u0107 i \u017ce ksi\u0105\u017cka wyprowadzi si\u0119 na jaki\u015b czas, na chwil\u0119, na d\u0142u\u017cej albo na zawsze, bo s\u0105 ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3re nie wracaj\u0105, niestety obawiam si\u0119, \u017ce r\u00f3wnie\u017c nie s\u0105 czytane przez tych, kt\u00f3rzy je niby to od nas wypo\u017cyczyli ale tak naprawd\u0119 porwali je i zamkn\u0119li w tak\u0105 szklan\u0105 kul\u0119 ze \u015bniegiem, a przecie\u017c nie ma wyj\u015bcia z tego zakl\u0119tego \u015bwiata, kt\u00f3ry nic a nic nie jest magiczny.<\/p>\n

Dlatego cz\u0119sto zniech\u0119cam do ksi\u0105\u017cek. Wiem, \u017ce to perfidne, ale kiedy ju\u017c s\u0142ysz\u0119: „O, masz\u00a0 t\u0119 powie\u015b\u0107. Przeczyta\u0142e\u015b? Jaka jest?”, nie mog\u0119 nie zareagowa\u0107. Rzucam wtedy: „Nie ma o czym m\u00f3wi\u0107, to jest jego\/jej najgorsza powie\u015b\u0107, strata czasu”. Gorzej mi na\u0142ga\u0107 o poezji. O ile wybitnym pisarzom cz\u0119sto zdarza si\u0119 gorsza powie\u015b\u0107, o tyle wybitnym poetom praktycznie nie zdarzaj\u0105 si\u0119 gorsze tomy wierszy. No i jak mia\u0142bym argumentowa\u0107, \u017ce Julia Hartwig, Wis\u0142awa Szymborska, Ewa Lipska, Tadeusz R\u00f3\u017cewicz czy Kazimierz Nowosielski napisali z\u0142\u0105 poezj\u0119? Na szcz\u0119\u015bcie pro\u015bba o po\u017cyczenie tomiku wierszy praktycznie si\u0119 nie zdarza. I to mnie w tej ca\u0142ej sytuacji ratuje.<\/p>\n

Kanon na nowy blog, odcinek 41<\/strong><\/p>\n

Dzisiaj o swoich najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017ckach opowiada<\/p>\n

Micha\u0142 Rusinek<\/strong>, literaturoznawca, pisarz i sekretarz Wis\u0142awy Szymborskiej:<\/p>\n

Pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105, jak\u0105 samodzielnie przeczyta\u0142em, by\u0142 poradnik „Wyja\u015bniamy dzieciom tajemnic\u0119 \u017cycia”. Niewiele tej tajemnicy mi owa ksi\u0105\u017cka wyja\u015bni\u0142a. Nie tylko dlatego, \u017ce narz\u0105dy rodne kobiety przedstawione by\u0142y na rze\u017abie Wenus z Milo, ale i dlatego, \u017ce tak by\u0142em zaaferowany samym procesem czytania, i\u017c tre\u015b\u0107 by\u0142a dla mnie na drugim planie. Ksi\u0105\u017cka ta zmieni\u0142a moje \u017cycie, bo by\u0142a pierwsza.<\/p>\n

Potem by\u0142 Tolkien. Najpierw „Hobbit”, kt\u00f3rego mi czytano, potem samodzielnie przeczytany „W\u0142adca Pier\u015bcieni”. Chyba czterokrotnie. Absolutnie wessa\u0142 mnie tamten \u015bwiat. Ma\u0142o brakowa\u0142o, a porozumiewa\u0142bym si\u0119 z otoczeniem wy\u0142\u0105cznie j\u0119zykiem elf\u00f3w.<\/p>\n

Jeszcze po drodze by\u0142 „Dong, Co Ma \u015awiec\u0105cy Nos” Edwarda Leara w przek\u0142adach Andrzeja Nowickiego. Pierwsze zetkni\u0119cie z pure-nonsensem, limerykami i awangardow\u0105 form\u0105 ksi\u0105\u017cki: bia\u0142e litery i rysunki Butenki na czarnych stronach. Ksi\u0105\u017ck\u0119 zaczyta\u0142em na \u015bmier\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie niedawno ukaza\u0142o si\u0119 jej wznowienie, w takiej samej szacie graficznej, mog\u0142em wi\u0119c kupi\u0107 dzieciom.<\/p>\n

Czas na jakie\u015b ksi\u0105\u017cki dla doros\u0142ych. No wi\u0119c – Jorge Luis Borges. Absolutny mistrz opowiadania. Geniusz, zamkni\u0119ty w bibliotece. Wracam do niego, jak do muzyki Bacha, kiedy \u015bwiat mi si\u0119 rozchwieruta i potrzebuj\u0119 punktu odniesienia, horyzontu.<\/p>\n

Jest taka scena w „High Fidelity” Hornby’ego (i ksi\u0105\u017cce, i filmie), gdy bohater musi u\u0142o\u017cy\u0107 list\u0119 dziesi\u0119ciu najwspanialszych, jego zdaniem, piosenek wszech czas\u00f3w. I nie potrafi tego zrobi\u0107. Zawsze jest za ma\u0142o miejsca. No wi\u0119c tu te\u017c powinienem napisa\u0107 o Szymborskiej, kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b przeczyta\u0142em przypadkiem w liceum i poczu\u0142em te ciarki na plecach, o kt\u00f3rych pisa\u0142 Nabokov, \u017ce s\u0105 wyznacznikiem literacko\u015bci: no i o Nabokowie, kt\u00f3rego „Tamte brzegi” wywar\u0142y na mnie ogromne wra\u017cenie, szczeg\u00f3lnie fragment, w kt\u00f3rym pisze, \u017ce ba\u0142 si\u0119 zdj\u0119\u0107 \u015bwiata sprzed swoich narodzin, bo przecie\u017c tak samo b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142 \u015bwiat po jego \u015bmierci, i o „Czarodziejskiej g\u00f3rze”, czytanej kiedy\u015b niefortunnie, bo w chorobie; o Schulzu i jego dziwacznej wyobra\u017ani i niepodrabialnym j\u0119zyku; no i o Kafce, bez kt\u00f3rego… Wiem, wiem. Powinienem co\u015b wybra\u0107. Ale nie wybior\u0119. Bohater Hornby’ego te\u017c nie wybra\u0142.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zagl\u0105dam do bloga pisarki Katarzyny T. Nowak, kt\u00f3rej wyb\u00f3r najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017cek dopiero co tutaj zamie\u015bci\u0142em, i wczoraj p\u00f3\u017anym wieczorem trafi\u0142em na s\u0142owa jej mamy, pisarki Doroty Terakowskiej (uwielbia\u0142em jej felietony drukowane w „Przekroju”, czyta\u0142em je ca\u0142e liceum), kt\u00f3re najnormalniej w[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-389","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/389","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=389"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/389\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":393,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/389\/revisions\/393"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=389"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=389"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=389"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}