{"id":375,"date":"2011-03-04T16:07:31","date_gmt":"2011-03-04T16:07:31","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=375"},"modified":"2011-03-04T16:14:25","modified_gmt":"2011-03-04T16:14:25","slug":"375","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=375","title":{"rendered":"Maraton ta\u0144ca"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Chocia\u017c film nie mia\u0142 jeszcze swojej polskiej premiery (a pokazano go na festiwalach w Pusan w Korei Po\u0142udniowej i w Santa Barbara, gdzie zdoby\u0142 sympati\u0119 widz\u00f3w i krytyk\u00f3w) ju\u017c dzisiaj zach\u0119cam do obejrzenia nowego filmu Magdaleny \u0141azarkiewicz „Maraton ta\u0144ca”. Film w polskim kinie w\u0142a\u015bciwie wyj\u0105tkowy. Klimatem przypomina troch\u0119 filmy o ameryka\u0144skiej prowincji z ca\u0142ym bogactwem odmalowanych w nim typ\u00f3w. Zagraniczne pokazy festiwalowe i recenzje, jakie s\u0105 ich pok\u0142osiem, potwierdzaj\u0105 uniwersalno\u015b\u0107 tego filmu. A mo\u017ce fakt, \u017ce jest tak bardzo o Polsce czyni go tak bardzo uniwersalnym.<\/p>\n

Oto w niewielkim dolno\u015bl\u0105skim miasteczku (w filmie nazywa si\u0119 D\u0105bie) grupa oszust\u00f3w organizuje „Maraton ta\u0144ca”. Do wygrania 50 tysi\u0119cy z\u0142otych i samoch\u00f3d terenowy. Wygra oczywi\u015bcie ten, kto b\u0119dzie ta\u0144czy\u0142 najd\u0142u\u017cej. A \u017ce bieda nigdzie nie jest tak dobrze widoczna jak na prowincji, bo tam jest zazwyczaj wsp\u00f3lna, maraton – a w\u0142a\u015bciwie jego mityczna wygrana – staje si\u0119 marzeniem o lepszym \u017cyciu, o zmianie, mo\u017ce marzeniem o pocz\u0105tkach marze\u0144, kiedy ju\u017c uda wyrwa\u0107 si\u0119 brzydkiej i utyt\u0142anej b\u0142otem rzeczywisto\u015bci. Ka\u017cdy z uczestnik\u00f3w ma sw\u00f3j cel – jest matka z prawie doros\u0142ym synem, para miejscowych pijaczk\u00f3w, m\u0142oda matka walcz\u0105ca o zdrowie dziecka, ksi\u0105dz z zakonnic\u0105… I chocia\u017c postaci s\u0105 charakterystyczne, nie s\u0105 napisane ani zagrane grub\u0105 kresk\u0105, z ka\u017cdej postaci wyziera co\u015b jeszcze, spod sk\u00f3ry – t\u0119sknota, b\u00f3l, wstyd, marzenie. Nie s\u0105 jednowymiarowe. Moj\u0105 ulubion\u0105 jest siostra Genowefa grana przez Bogus\u0142aw\u0119 Schubert, i do ta\u0144ca i do r\u00f3\u017ca\u0144ca, chocia\u017c w\u0142a\u015bciwie do ta\u0144ca bardziej. Pisz\u0119 dosy\u0107 og\u00f3lnie, bo te\u017c nie chc\u0119 opowiada\u0107 filmu ani zdradza\u0107 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w przed jego premier\u0105. Pewnie te\u017c nie napisa\u0142bym o nim, gdyby ju\u017c nie by\u0142 pokazywany na \u015bwiecie i tam recenzowany.<\/p>\n

Fabu\u0142a jest dosy\u0107 obfita, g\u0119sta, co czyni ten film wieloznacznym. Bo z jednej strony ca\u0142e miasteczko ta\u0144czy do upad\u0142ego, walcz\u0105c o odmian\u0119 losu, z drugiej pojawiaj\u0105 si\u0119 w mie\u015bcie dwa anio\u0142y spod ciemnej gwiazdy, kompletne fajt\u0142apy Szymu\u015b i Sylwu\u015b, znakomite role \u0141ukasza Simlata i Dariusza Toczka. A przecie\u017c jest te\u017c historia piosenkarki D\u017cessiki, \u015bwietna Agnieszka Podsiadlik i maj\u0105cego problemy chyba z mafijnym \u015brodowiskiem, Krystiana (wspania\u0142a rola Krzysztofa Skoniecznego).<\/p>\n

Akcja filmu dzieje si\u0119 w ci\u0105gu 24 godzin i dzieje si\u0119 tam jak w „Weselu” Smarzowskiego, z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce realistyczny film Smarzowskiego jest wielki poprzez swoj\u0105 diagnoz\u0119 spo\u0142eczn\u0105, a film Magdaleny \u0141azarkiewicz z realizmu czyni co\u015b wi\u0119cej, kreuje na nim metafizyk\u0119. Zabrudzenie, ca\u0142a brzydota wydarze\u0144 i postaci staje si\u0119 w\u0142a\u015bciwie wielk\u0105 spraw\u0105 w walce o godno\u015b\u0107, to\u017csamo\u015b\u0107, prawo do marze\u0144 i odmiany losu w\u0142asnego i innych. Je\u015bli pomin\u0105\u0107 grup\u0119 oszust\u00f3w, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119, na organizowanym maratonie ta\u0144ca, dorobi\u0107, w\u0142a\u015bciwie ca\u0142a tkanka tej niewielkiej spo\u0142eczno\u015bci jest uczciwa, owszem, pije, potyka si\u0119, cwaniakuje czasem, ale wybaczamy to ju\u017c na pocz\u0105tku, wiemy, \u017ce nie z w\u0142asnego wyboru ci ludzie znale\u017ali si\u0119 na marginesie, mo\u017ce po prostu z w\u0142asnej bezsi\u0142y, z poczucia beznadziei, z depresji, z walki o przetrwanie kolejnego dnia, kt\u00f3ra nurza jedynie w problemach i wszystko inne przestaje by\u0107 widoczne. Szybko identyfikujemy si\u0119 z tymi postaciami. Znamy takie miejsca i takich ludzi. Pod ka\u017cd\u0105 szeroko\u015bci\u0105 geograficzn\u0105. Znamy siebie, z du\u017cych i ma\u0142ych miejscowo\u015bci. Ka\u017cdy z nas kiedy\u015b nie umia\u0142 wyj\u015b\u0107 z bezsi\u0142y, samotno\u015bci albo po prostu zosta\u0142 oszukany.<\/p>\n

Wr\u00f3\u017c\u0119 temu filmowi pi\u0119kne i d\u0142ugie \u017cycie. My\u015bl\u0119 te\u017c, \u017ce dla wielu stanie si\u0119 on filmem ulubionym. W jednej z ameryka\u0144skich recenzji czyta\u0142em: „to ju\u017c m\u00f3j ulubiony film”. Dobre kino, znakomicie zagrane. Spotkanie Macieja Kowalewskiego i Magdy \u0141azarkiewicz – napisali wsp\u00f3lnie scenariusz – mo\u017ce wyda\u0107 si\u0119 zaskakuj\u0105ce. Poetyka ich prac jest tak inna, od siebie odleg\u0142a a mimo to z ich spotkania urodzi\u0142o si\u0119 wyj\u0105tkowe kino – realistycznie magiczny portret spo\u0142ecze\u0144stwa, kt\u00f3re wbrew logice zachowuje godno\u015b\u0107; kino czyste w swoich intencjach. Filmowi patronowa\u0142y dwie wa\u017cne osobowo\u015bci, re\u017cyser Piotr \u0141azarkiewicz i producentka Anna Iwaszkiewicz. To im dedykowany jest ten film.<\/p>\n

(Zdj\u0119cia: Wojciech Todorow; kostiumy: Dorota Roqueplo; Muzyka: Bartosz Dziedzic, Antoni Komasa-\u0141azarkiewicz; Monta\u017c: Rafa\u0142 Listopad; Charakteryzacja: Ewa Kowalewska)<\/p>\n

Na zdj\u0119ciu Agnieszka Podsiadlik i Krzysztof Skonieczny, kadr z filmu „Maraton ta\u0144ca”.<\/em><\/p>\n

Kanon na nowy blog, odcinek 39<\/strong><\/p>\n

O swoich najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017ckach opowiada<\/p>\n

Katarzyna T. Nowak<\/strong>, pisarka:<\/p>\n

1. „Alicja w Krainie Czar\u00f3w” – od dziecka wp\u0142ywa mocno na moj\u0105 wyobra\u017ani\u0119. Wci\u0105\u017c marz\u0119, by znale\u017a\u0107 si\u0119 na herbatce u szalonego Kapelusznika.
\n2. „Ma\u0142y Ksi\u0105\u017c\u0119” – smutna ksi\u0105\u017cka o samotno\u015bci, ale \u015bwietnie oddaje ludzkie charaktery.
\n3. „Sto lat samotno\u015bci” – niesamowicie wzruszaj\u0105ca, pi\u0119kna i pozbawiona bana\u0142u!
\n4. „Mistrz i Ma\u0142gorzata” – znakomita posta\u0107 Wolanda i jego \u015bwity, \u015bwietnie obna\u017ca hipokryzj\u0119 i zak\u0142amanie, pokazuje inno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 warto chroni\u0107.
\n5. Wszystkie ksi\u0105\u017cki Trumana Capote – znakomity styl pisania, pe\u0142en wyobra\u017ani ale i minimalistyczny, pozbawiony zb\u0119dnych ozd\u00f3bek. Wzi\u0119\u0142am sobie do serca jego porad\u0119: „pisanie jak czysty g\u00f3rski strumie\u0144”.<\/p>\n

Wiem, \u017ce mia\u0142o by\u0107 pi\u0119\u0107. Nie mog\u0119 pomin\u0105\u0107 jednak „Szarej Wilczycy”, bo lepszej, prawdziwszej ksi\u0105\u017cki o mi\u0142o\u015bci nie znam.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Chocia\u017c film nie mia\u0142 jeszcze swojej polskiej premiery (a pokazano go na festiwalach w Pusan w Korei Po\u0142udniowej i w Santa Barbara, gdzie zdoby\u0142 sympati\u0119 widz\u00f3w i krytyk\u00f3w) ju\u017c dzisiaj zach\u0119cam do obejrzenia nowego filmu Magdaleny \u0141azarkiewicz „Maraton ta\u0144ca”. Film[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6],"tags":[],"class_list":["post-375","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/375","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=375"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/375\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":379,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/375\/revisions\/379"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=375"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=375"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=375"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}