{"id":340,"date":"2011-02-26T18:26:57","date_gmt":"2011-02-26T18:26:57","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=340"},"modified":"2011-02-26T18:32:00","modified_gmt":"2011-02-26T18:32:00","slug":"pusta-woda","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=340","title":{"rendered":"Pusta woda"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/Pusta-woda_Krystyna-Zywulskaimages_big7978-83-60000-23-6.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-341\" title=\"Pusta-woda_Krystyna-Zywulska,images_big,7,978-83-60000-23-6\" src=\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/Pusta-woda_Krystyna-Zywulskaimages_big7978-83-60000-23-6-201x300.jpg\" alt=\"\" width=\"201\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/Pusta-woda_Krystyna-Zywulskaimages_big7978-83-60000-23-6-201x300.jpg 201w, https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/Pusta-woda_Krystyna-Zywulskaimages_big7978-83-60000-23-6.jpg 276w\" sizes=\"auto, (max-width: 201px) 100vw, 201px\" \/><\/a>Czy istnieje kto\u015b, kto wie, jak nale\u017cy je\u015b\u0107 chleb, kt\u00f3ry jest ostatnim? &#8211; pyta Krystyna \u017bywulska w swojej wielkiej ksi\u0105\u017cce &#8222;Pusta woda&#8221; (Instytut Wyd. Latarnik, Wyd. tChu, Micha\u0142\u00f3w-Grabina 2008). D\u0142ugo chcia\u0142em przeczyta\u0107 t\u0119 autobiograficzn\u0105 opowie\u015b\u0107 o \u017cyciu w warszawskim getcie, ucieczce z niego, pr\u00f3bie u\u0142o\u017cenia sobie losu po aryjskiej stronie. I d\u0142ugo nie umia\u0142em. Dopiero dzisiaj postanowi\u0142em t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 otworzy\u0107 i nic ju\u017c nie jest takie jak wcze\u015bniej. Najpierw lapidarny a jednak bardzo mocny wst\u0119p Stefanii Grodzie\u0144skiej. A potem \u017bywulska, kt\u00f3ra opowiada, kt\u00f3rej si\u0119 s\u0142ucha i kt\u00f3r\u0105 si\u0119 s\u0142yszy. Mia\u0142em nawet takie odczucie, \u017ce Krystyna \u017bywulska ods\u0142ania mi t\u0119 histori\u0119 w czasie wywiadu. To znaczy jedynie, \u017ce jej opowie\u015b\u0107 ma wielk\u0105 si\u0142\u0119, jest sugestywna, przejmuj\u0105ca, uderza. To nie tylko si\u0142a \u015bwiadectwa ocalonej, r\u00f3wnie\u017c forma, jak\u0105 nada\u0142a tym wspomnieniom, uczyni\u0142a z nich powie\u015b\u0107, wielk\u0105 literatur\u0119. Nie tylko historia uderza, r\u00f3wnie\u017c forma, czasem urwane zdania, czasem powracaj\u0105ce motywy, s\u0142owa, ca\u0142e frazy, kt\u00f3re wracaj\u0105 jak rymy koszmarnej piosenki. Opowiada \u017bywulska &#8222;normalne&#8221; \u017cycie getta. Pisze o &#8222;normalnym&#8221; nienormalnym \u017cyciu i &#8222;normalnej&#8221;, &#8222;zwyczajnej&#8221; nienormalnej \u015bmierci. Pisze o &#8222;bezczelnych \u017cydowskich oknach&#8221;, kt\u00f3re patrz\u0105 na aryjsk\u0105 stron\u0119, o wagonach bydl\u0119cych &#8211; &#8222;klekoc\u0105 w\u0119druj\u0105ce trumny&#8221;, o normalnej nienormalnej wio\u015bnie\u00a0 i o pustej wodzie. Jej matka codziennie powtarza sw\u00f3j rytua\u0142. Stawia na stole waz\u0119 z zup\u0105, a w\u0142a\u015bciwie waz\u0119 z wrz\u0105tkiem, bo rzadko kiedy w tej gor\u0105cej pustej wodzie p\u0142ywa kawa\u0142ek kartofla czy buraka. Z wazy z gor\u0105c\u0105 pust\u0105 wod\u0105 czyni wielk\u0105 metafor\u0119 si\u0142y do przetrwania. Bez planu \u017bywulska wyprowadzi matk\u0119 z getta, zostawiaj\u0105c w getcie ojca, a potem b\u0119dzie wci\u0105\u017c wraca\u0107 do tamtej chwili i do tamtego pytania: dlaczego esesman nie strzeli\u0142. Wcze\u015bniej jeszcze opisze puste \u017cydowskie mieszkania, ksi\u0105\u017ck\u0119 otwart\u0105 na stronie 159, le\u017c\u0105c\u0105 na pod\u0142odze halk\u0119, porzucon\u0105 lalk\u0119 bez g\u0142owy. A p\u00f3\u017aniej tego samego dnia, kiedy uciek\u0142a z getta, ju\u017c po aryjskiej stronie, jad\u0105c z matk\u0105 tramwajem, obie g\u0142odne, przera\u017cone uciekinierki s\u0142ucha\u0107 b\u0119d\u0105 dialogu zwyk\u0142ych warszawianek o tym, \u017ce jednej z nich nie uda\u0142a si\u0119 szarlotka, cho\u0107 pieczona zgodnie z przepisem, mo\u017ce \u017ale posmarowa\u0142a blach\u0119? A potem wysi\u0105d\u0105 na Placu Wilsona, bo siostra w ostatniej rozmowie telefonicznej prosi\u0142a, \u017ceby ucieka\u0142y i obieca\u0142a, \u017ce ka\u017cdego dnia o czwartej b\u0119dzie czeka\u0107 na nie na Placu Wilsona r\u00f3g Mickiewicza. Czyli w miejscu, kt\u00f3re znam doskonale. Mieszka\u0142em kiedy\u015b przy ul. Klaudyny, je\u017adzi\u0142em codziennie autobusem przez plac Wilsona, a p\u00f3\u017aniej w\u0142a\u015bnie ulic\u0105 Mickiewicza. I nagle uderzy\u0142a mnie ta historia jeszcze mocniej. \u017be to wszystko jednak dzia\u0142o si\u0119 naprawd\u0119, dzia\u0142o tutaj. I \u017ce teraz mijaj\u0105c plac Wilsona i skr\u0119caj\u0105c w Mickiewicza b\u0119d\u0119 my\u015bla\u0142 o tym, \u017ce siostra Krystyny \u017bywulskiej, kt\u00f3ra naprawd\u0119 nazywa\u0142a si\u0119 Sonia Landau, przychodzi\u0142a tu codzienne i o czwartej obserwowa\u0142a z ukrycia, czy obie: siostra i mama wydosta\u0142y si\u0119 z getta. Pisze \u017bywulska o dobrych i z\u0142ych \u017bydach, dobrych i z\u0142ych Polakach, dobrych i z\u0142ych Niemcach i mo\u017ce dlatego uderza z tak\u0105 si\u0142\u0105. Jeszcze b\u0119d\u0119 wraca\u0142 do tej ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3rej nie spos\u00f3b porzuci\u0107, od kt\u00f3rej nie spos\u00f3b si\u0119 uwolni\u0107.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Kanon na nowy blog, odcinek 35<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O swoich najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017ckach opowiada dzisiaj<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Jolanta Olszewska<\/strong>, aktorka<span style=\"font-size: x-small;\">: <\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Z przyjemno\u015bci\u0105, cho\u0107 i pewnie z trudem, spr\u00f3buj\u0119 zrobi\u0107 to ksi\u0105\u017ckowe ograniczenie.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">1. Ryszard Kapu\u015bci\u0144ski &#8222;Cesarz&#8221;. Jak uzasadni\u0107 bezwzgl\u0119dn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do tej ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra ma w sobie wszystko, nawet muzyk\u0119.\u00a0 No i od niej zacz\u0119\u0142a si\u0119 moja przygoda z R. Kapu\u015bci\u0144skim, kt\u00f3ra mimo \u015bmieci autora nadal trwa&#8230; cho\u0107 inaczej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">2. Oriana Fallaci &#8222;Si\u0142a rozumu&#8221;.\u00a0 Tej ksi\u0105\u017cki nie czyta si\u0119. Tej ksi\u0105\u017cki si\u0119 s\u0142ucha. Odwaga, si\u0142a argument\u00f3w, p\u0142omie\u0144 j\u0119zyka..<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">3. Zeruya Shalev. W\u0142a\u015bciwie wszystkie trzy ksi\u0105\u017cki, bo sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w jeden organizm.&#8221; \u017bycie mi\u0142osne&#8221;,\u00a0 &#8222;M\u0105\u017c i \u017cona&#8221; i &#8222;Po rozstaniu&#8221; &#8211; jest tu matematyka i jednocze\u015bnie jaka\u015b dziko\u015b\u0107. Kawa\u0142ek piek\u0142a, kt\u00f3re siedzi w nas, i z kt\u00f3rym pr\u00f3bujemy walczy\u0107&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">4. Haruki Murakami &#8222;Historia ptaka nakr\u0119cacza&#8221;. Czytaniu tej ksi\u0105\u017cki towarzyszy\u0142y mi emocje podobne do tych w dzieci\u0144stwie, kiedy czyta\u0142o si\u0119 w nocy, z latark\u0105, pod ko\u0142dr\u0105. Da\u0142am si\u0119 wci\u0105ga\u0107 w t\u0119 niebezpieczn\u0105 gr\u0119 i nie mog\u0142am si\u0119 nadziwi\u0107 entuzjazmowi autora w mno\u017ceniu nierzeczywistych byt\u00f3w.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">5. Amos Oz &#8222;Opowie\u015b\u0107 o mi\u0142o\u015bci i mroku&#8221;. Pi\u0119kno, pi\u0119kno , pi\u0119kno.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czy istnieje kto\u015b, kto wie, jak nale\u017cy je\u015b\u0107 chleb, kt\u00f3ry jest ostatnim? &#8211; pyta Krystyna \u017bywulska w swojej wielkiej ksi\u0105\u017cce &#8222;Pusta woda&#8221; (Instytut Wyd. Latarnik, Wyd. tChu, Micha\u0142\u00f3w-Grabina 2008). D\u0142ugo chcia\u0142em przeczyta\u0107 t\u0119 autobiograficzn\u0105 opowie\u015b\u0107 o \u017cyciu w warszawskim getcie,[&#8230;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6,16],"tags":[],"class_list":["post-340","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ksiazki","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/340","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=340"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/340\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":343,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/340\/revisions\/343"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=340"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=340"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=340"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}