{"id":318,"date":"2011-02-22T21:29:23","date_gmt":"2011-02-22T21:29:23","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=318"},"modified":"2011-02-22T21:37:20","modified_gmt":"2011-02-22T21:37:20","slug":"anne-miller-z-brooklynu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=318","title":{"rendered":"Anne Miller z Brooklynu"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\">Przez ca\u0142y dzie\u0144 usi\u0142owa\u0142em zd\u0105\u017cy\u0107 z wpisem na blogu. Ale jeden telefon, potem nast\u0119pny, potem ksi\u0105\u017cka, potem rozmowa, potem zn\u00f3w telefon jeden i drugi. Mia\u0142em zamiar napisa\u0107 o jednym z moich ulubionych pisarzy, bo pi\u0119knie dzisiaj Philipa Rotha pokaza\u0142 w Gazecie Jerzy Jarniewicz. Pewnie napisz\u0119 o tym jutro, a dzisiaj wpad\u0142em tu tylko z list\u0105 najwa\u017cniejszych lektur, kt\u00f3ra przysz\u0142a z Nowego Jorku, wi\u0119c te\u017c w tym klimacie.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Kanon na nowy blog, odcinek 31<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dzisiaj prosto z Brooklynu o swoich najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017ckach opowiada<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Anne Miller, <\/strong>dziennikarka:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">1. \u201eThe Value of Fairness: The Story of Nellie Bly\u201d autorstwa Ann Donegan Johnson \u2013 dzi\u0119ki tej ma\u0142o znanej ksi\u0105\u017cce dla dzieci odkry\u0142am posta\u0107 Nellie Bly, kiedy jeszcze by\u0142am w przedszkolu. Bly by\u0142a pionierk\u0105 dziennikarstwa \u015bledczego, jako jedna z pierwszych skierowa\u0142a \u015bwiat\u0142o na mroki narodowego ub\u00f3stwa. Zamieszka\u0142a w przytu\u0142ku dla kobiet nie ujawniaj\u0105c swojej profesji, dzi\u0119ki czemu ods\u0142oni\u0142a szalone nadu\u017cycia co z kolei doprowadzi\u0142o do powa\u017cnych zmian w narodowej opiece zdrowotnej. Dziecku ta naga bajka o kobiecie, kt\u00f3ra ujawni\u0142a tajemnicze uk\u0142ady i podr\u00f3\u017cowa\u0142a po \u015bwiecie, podsuwa\u0142a pomys\u0142 na najfajniejsz\u0105 prac\u0119, jak\u0105 mo\u017cna podj\u0105\u0107.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">2. \u201cZabi\u0107 drozda\u201d Harper Lee \u2013 To w\u0142a\u015bciwie frazes poda\u0107 ten tytu\u0142 jako ulubiony z kanonu ameryka\u0144skiej literatury, ale trudno by\u0142oby go zignorowa\u0107. Po raz pierwszy przeczyta\u0142am t\u0119 powie\u015b\u0107, kiedy by\u0142am w wieku Smyka, m\u0142odej bohaterki; ponownie kilka lat p\u00f3\u017aniej, mniej wi\u0119cej w wieku Jema, jej starszego brata; i jeszcze kilkakrotnie ju\u017c z bardziej doros\u0142ej perspektywy. \u00a0Si\u0142a prawdy, z jak\u0105 Harper Lee odmalowa\u0142a \u015bwiat ka\u017cdego z bohater\u00f3w dzia\u0142a tak samo mocno w kolejnych pokoleniach, czyni\u0105c z tej powie\u015b\u0107 pisarsk\u0105 lekcj\u0119 mistrzowsk\u0105. \u00a0Jako reporterka, kt\u00f3ra przez chwil\u0119 pisa\u0142a o ameryka\u0144skim systemie s\u0105downiczym, zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce spos\u00f3b pokazywania spraw s\u0105dowych jest o wiele bardziej realistyczny ni\u017c ich czarno-bia\u0142y obraz przedstawiany przez media.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">3. \u201cRock She Wrote\u201d (r\u00f3\u017cni autorzy) &#8212; \u00a0Ten zbi\u00f3r nie opuszcza\u0142 mojej p\u00f3\u0142ki z ksi\u0105\u017ckami od czasu szko\u0142y \u015bredniej. W pisaniu opowie\u015bci o muzyce uderza we mnie gor\u0105co i oblewa mnie zimno. Nie interesuj\u0105 mnie plotki, ch\u0142odne recenzje czy przero\u015bni\u0119te ego niekt\u00f3rych krytyk\u00f3w &#8211; zbyt cz\u0119sto walczy\u0142am z tym wszystkim. Ale pisanie o sztuce i tw\u00f3rczy proces, kt\u00f3ry powstaje z kilku strun i kawa\u0142k\u00f3w drewna zniewala mnie. Dzisiaj wci\u0105\u017c krytyka rocka jest pot\u0119\u017cnie zdominowana przez m\u0119\u017cczyzn. Cz\u0119sto wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jestem jedyn\u0105 kobiet\u0105 w pokoju dyskutuj\u0105c\u0105 o jakiej\u015b mrocznej p\u0142ycie, kt\u00f3ra rozwin\u0119\u0142a muzyk\u0119 rockow\u0105 w to, czym jest dzisiaj. Ten wydany w latach 90. zbi\u00f3r kobiecej krytyki muzycznej demonstruje gatunek w jego najlepszej formie \u2013 b\u0142yskotliwe kobiety w unikalny spos\u00f3b m\u00f3wi\u0105 co\u015b nowego o \u015bwiecie muzycznym doko\u0142a nich. Kiedy by\u0142am nastolatk\u0105, ta ksi\u0105\u017cka pokaza\u0142a mi, co w pisaniu w og\u00f3le jest mo\u017cliwe. Jestem ju\u017c zawodow\u0105 autork\u0105 i kiedy patrz\u0119 na grzbiet tej ksi\u0105\u017cki stoj\u0105cej na p\u00f3\u0142ce, przypominam sobie dlaczego przede wszystkim zacz\u0119\u0142am uprawia\u0107 ten zaw\u00f3d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">4. \u201ePoddani Microsoftu\u201d\/\u201eMicroserfs\u201d \u00a0Douglasa Couplanda. Powie\u015b\u0107 o wczesnych dniach wczesnego Internetu wydaje si\u0119 dzi\u015b przestarza\u0142a. Ale jego g\u0142os i charakterystyka m\u0142odego pokolenia \u017cyj\u0105cego w \u015bwiecie po swojemu, by\u0142 jednym z pierwszych, kt\u00f3re naprawd\u0119 do mnie przem\u00f3wi\u0142y z perspektywy mojej grupy wiekowej a wi\u0119c z perspektywy m\u0142odej Amerykanki w obliczu nowej epoki. Styl pisarski Couplanda jest prawie potoczny, jak m\u00f3j, zainspirowa\u0142 mnie.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">5. &#8222;Homicide&#8221; Davida Simona (odno\u015bnik: In Baltimore, No One Left to Press the Police http:\/\/www.facebook.com\/l\/e76d8qRHdXke37kDwr8zRfMJxWw\/www.washingtonpost.com\/wp-dyn\/content\/article\/2009\/02\/27\/AR2009022703591.html) \u2013 Ksi\u0105\u017cka Simona jest, na ile jestem zorientowana, Bibli\u0105 ameryka\u0144skiego reporta\u017cu policyjnego, kt\u00f3ry z kolei jest (albo przynajmniej powinien by\u0107) jednym z g\u0142\u00f3wnych przykaza\u0144 w ka\u017cdej z organizacji zajmuj\u0105cych si\u0119 wiadomo\u015bciami i pras\u0105 \u2013 nie po to, aby przykrywa\u0107 lubie\u017cno\u015b\u0107 zbrodni, ale aby mie\u0107 na oku tych, kt\u00f3rzy s\u0105 u w\u0142adzy (policja) i tych, kt\u00f3rzy zagra\u017caj\u0105 bezpiecze\u0144stwu nas wszystkich (przest\u0119pcy). Ta ksi\u0105\u017cka to efekt b\u0142yskotliwego pisarstwa, kt\u00f3re pokazuje r\u00f3wnie\u017c jak stara szko\u0142a dziennikarstwa traktuje dobre pozyskiwanie informacji a sk\u00f3rzany but ulicznego reporta\u017cu mo\u017ce by\u0107 nie tylko bezcenny, ale te\u017c potrafi doj\u015b\u0107 do serca wielkiego ameryka\u0144skiego miasta. Dwa lata temu, Simon \u2013 dzisiaj bardzo, bardzo zamo\u017cny potentat telewizyjny \u2013 w\u015bciek\u0142 si\u0119, bo jego lokalna gazeta nie pisa\u0142a o tym, o czym jego zdaniem powinna i postanowi\u0142 pokaza\u0107 jej dziennikarzom jak si\u0119 pracuje. Ceni\u0119 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zamienia eleganckie biuro na mord\u0119g\u0119 wewn\u0105trzmiejskich policyjnych dzia\u0142a\u0144, uwa\u017caj\u0105c, \u017ce to praca konieczna do wykonania a nikt inny jej nie wykonuje. Gdyby tylko wi\u0119cej dziennikarzy poczu\u0142o to, co on.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przez ca\u0142y dzie\u0144 usi\u0142owa\u0142em zd\u0105\u017cy\u0107 z wpisem na blogu. Ale jeden telefon, potem nast\u0119pny, potem ksi\u0105\u017cka, potem rozmowa, potem zn\u00f3w telefon jeden i drugi. Mia\u0142em zamiar napisa\u0107 o jednym z moich ulubionych pisarzy, bo pi\u0119knie dzisiaj Philipa Rotha pokaza\u0142 w[&#8230;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-318","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/318","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=318"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/318\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":320,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/318\/revisions\/320"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=318"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=318"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=318"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}