{"id":2952,"date":"2015-10-12T20:32:12","date_gmt":"2015-10-12T20:32:12","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2952"},"modified":"2015-10-12T20:34:48","modified_gmt":"2015-10-12T20:34:48","slug":"times-goes-by","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2952","title":{"rendered":"Times goes by"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Min\u0119\u0142o bardzo wiele czasu, odk\u0105d pisa\u0142em tu po raz ostatni. A\u017c wstyd mi. Zw\u0142aszcza, \u017ce niedawno w pobli\u017cu Pa\u0142acu Kultury pewna Czytelniczka tego bloga, kt\u00f3rej nie zna\u0142em, podesz\u0142a do mnie i zapyta\u0142a, dlaczego m\u00f3j ostatni wpis jest z Festiwalu Singera, \u017ce z mojego bloga dowiadywa\u0142a si\u0119 o r\u00f3\u017cnych zdarzeniach, a teraz nie pisz\u0119. By\u0142o mi mi\u0142o, \u017ce to dla kogo\u015b wa\u017cne, przeprosi\u0142em t\u0142umacz\u0105c si\u0119, \u017ce nie mam si\u0142y na inne pisanie w tej chwili ni\u017c ko\u0144czenie swoich zobowi\u0105za\u0144. Bo by\u0142em akurat w najtrudniejszym czasie przygotowania do druku dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re by\u0142y dla mnie pi\u0119kn\u0105 przygod\u0105 ale i wymaga\u0142y mojej pracy. Dzisiaj mog\u0119 ju\u017c powiedzie\u0107, \u017ce jeszcze w tym roku uka\u017ce si\u0119 moja ksi\u0105\u017cka „To, co najwa\u017cniejsze. Irena Jun i Stanis\u0142aw Brudny. Rozmowy” – opowie\u015b\u0107 o wspania\u0142ych, wybitnych aktorach zwi\u0105zanych z Teatrem Studio od pocz\u0105tku jego istnienia, a wi\u0119c i ksi\u0105\u017cka o Teatrze Studio. Najprawdopodobniej w styczniu lub lutym uka\u017ce si\u0119 moja ksi\u0105\u017cka „Krafft\u00f3wna w Krainie Czar\u00f3w”, czyli moje rozmowy z Barbar\u0105 Krafft\u00f3wn\u0105, aktork\u0105, kt\u00f3r\u0105 nie tylko uwielbiam ale i kt\u00f3ra da\u0142a mi wiele satysfakcji i rado\u015bci graj\u0105c w dw\u00f3ch moich sztukach „B\u0142\u0119kitny diabe\u0142” (monodram o ostatnich latach Marleny Dietrich, kt\u00f3ry re\u017cyserowa\u0142a wsp\u00f3lnie z \u017bukiem Opalskim) i „Oczy Brigitte Bardot” (gdzie gra\u0142a z Marianem Kociniakiem a re\u017cyserowa\u0142 Maciej Kowalewski). W jakim\u015b sensie t\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 zamykam swoj\u0105 przygod\u0119 z Teatrem Na Woli, kt\u00f3rego za dyrekcji Macieja Kowalewskiego by\u0142em kierownikiem literackim. Teatr nosi\u0142 imi\u0119 i nazwisko genialnego aktora Tadeusza \u0141omnickiego, o kt\u00f3rym zreszt\u0105 w tych ksi\u0105\u017ckach opowiadaj\u0105 i Krafft\u00f3wna, i Irena Jun, i Stanis\u0142aw Brudny. Napisa\u0142em, \u017ce teatr nosi\u0142 jego nazwisko, bo ju\u017c w\u0142a\u015bciwie dzisiaj to jest cz\u0119\u015b\u0107 Teatru Dramatycznego i tylko mog\u0119 po raz kolejny wyrazi\u0107 ubolewania, \u017ce warszawscy radni (w tym aktorka Anna Nehrebecka) zadecydowali o w\u0142\u0105czeniu Teatru Na Woli w struktury Teatru Dramatycznego, pomys\u0142 to doprawdy dziwny. Jeden Andrzej Golimont zachowa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas godnie i z\u0142o\u017cy\u0142 votum separatum. Inni niestety przeg\u0142osowali. Tej i innym zabijaj\u0105cym warszawsk\u0105 kultur\u0119 decyzjom sprzyja\u0142 \u00f3wczesny dyrektor Biura Kultury, posta\u0107, kt\u00f3r\u0105 trzeba jak najszybciej zapomnie\u0107, cho\u0107 pami\u0119tamy wszyscy. Niestety. Na szcz\u0119\u015bcie nazwiska \u0141omnickiego, Krafft\u00f3wny przetrwaj\u0105 a tego pana – jestem pewny – nie.<\/p>\n

A przecie\u017c opr\u00f3cz ksi\u0105\u017cek mia\u0142em swoje normalne zawodowe sprawy i swoje \u017cycie. Prowadzi\u0142em wiele spotka\u0144 autorskich, przygotowa\u0142em program literacki Festiwalu Warszawa Singera, potem by\u0142y kolejne spotkania z cyklu „Baga\u017ce kultury” w Teatrze \u017bydowskim (najbli\u017cszy 25 pa\u017adziernika, jego bohaterem jest rabin Michael Schudrich). By\u0142 te\u017c kr\u00f3tki, bo jednodniowy zawodowy wyjazd do Rzymu. Naprawd\u0119 by\u0142oby mi trudno zliczy\u0107, co w tym czasie robi\u0142em. I wol\u0119 si\u0119 w to zreszt\u0105 nie zag\u0142\u0119bia\u0107.<\/p>\n

Do\u015b\u0107, \u017ce pracowa\u0142em przez wiele nie tygodni, a miesi\u0119cy po siedem dni w tygodniu, po kilkana\u015bcie godzin, uczciwie, rzetelnie, daj\u0105c z siebie wszystko, co najlepsze. To by\u0142 czas r\u00f3\u017cnych rado\u015bci ale te\u017c i rozczarowa\u0144 osobami, kt\u00f3re ceni\u0142em i ceni\u0119, a kt\u00f3re zachowa\u0142y si\u0119 wobec mnie albo nielojalnie albo po prostu niew\u0142a\u015bciwie. Naprawd\u0119 by\u0142o g\u0119sto, bywa\u0142o, \u017ce nie spa\u0142em, bo wszystko mi spada\u0142o na g\u0142ow\u0119 i trudno by\u0142o si\u0119 jako\u015b zdystansowa\u0107. Powiedzmy sobie szczerze, Polska nie jest \u0142atwym krajem dla ludzi kultury i dla kultury w og\u00f3le. Kultura to jest margines marginesu i gdzie\u015b tam zawijam swoje sreberka jak ten \u015bwistak. Po prostu robi\u0119 swoje, cho\u0107 coraz cz\u0119\u015bciej z poczuciem odbijania si\u0119 od \u015bciany. Ale jednak id\u0119, a to chyba w \u017cyciu najwa\u017cniejsze.<\/p>\n

Dosz\u0142y te\u017c r\u00f3\u017cne nowe propozycje, niekt\u00f3re przyj\u0105\u0142em z rado\u015bci\u0105. A ju\u017c zaszczytem jest dla mnie propozycja wsp\u00f3\u0142pracy z miesi\u0119cznikiem „Nowe Ksi\u0105\u017cki”, kt\u00f3ry zawsze ceni\u0142em za fachowo\u015b\u0107 i rzetelno\u015b\u0107. W najbli\u017cszych numerach uka\u017c\u0105 si\u0119 dwie moje recenzje. Satysfakcja te\u017c ogromna ze wsp\u00f3\u0142pracy ze „Zwierciad\u0142em”, kt\u00f3re w moim odczuciu jest pismem absolutnie wybijaj\u0105cym si\u0119, stawiaj\u0105cym na jako\u015b\u0107. Ju\u017c 16 pa\u017adziernika nowy numer z moj\u0105 rozmow\u0105.<\/p>\n

Dzia\u0142o si\u0119 i dzieje. Tyle \u017ce\u00a0 z powodu takiej wielo\u015bci spraw postanowi\u0142em od nowego roku wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 wy\u0142\u0105cznie z tymi, kt\u00f3rzy moj\u0105 prac\u0119, rzetelno\u015b\u0107, energi\u0119 i talent szanuj\u0105.<\/p>\n

No i w ko\u0144cu postanowi\u0142em wyjecha\u0107 na kr\u00f3tkie, bo tygodniowe wakacje. Pisz\u0119 w\u0142a\u015bnie z tymczasowego biurka w mi\u0142ym mieszkaniu na Lanzarotte. Jutro zwiedz\u0119 dom noblisty Jose Saramago, kt\u00f3ry tutaj przez wiele lat mieszka\u0142 i tworzy\u0142. Troch\u0119 rozumiem klimat jego ksi\u0105\u017cek teraz, b\u0119d\u0105c na tej czarnej ziemi, na kt\u00f3rej z uporem ludzie stawiaj\u0105 \u015bnie\u017cnobia\u0142e domy, a w nich odbija si\u0119 s\u0142o\u0144ce. Na Lanzarotte Pedro Almodovar kr\u0119ci\u0142 „Przerwane obj\u0119cia”, nie zapominaj\u0105c o pi\u0119knej artystycznej pracy Cesara Manrique’a. W domu, w kt\u00f3rym mieszkam wisi olbrzymi plakat po\u015bwi\u0119cony arty\u015bcie z jego wi\u0119cej ni\u017c mi\u0142osn\u0105 dedykacj\u0105 dla w\u0142a\u015bcicielki tego domu. Zapyta\u0142em j\u0105 dzisiaj o t\u0119 znajomo\u015b\u0107. Manrique by\u0142 jej s\u0105siadem, osob\u0105 jej blisk\u0105. Mam te\u017c nadziej\u0119 jutro zobaczy\u0107 jego dom-muzeum.<\/p>\n

I tak sobie my\u015bl\u0119, \u017ce Barcelona ma twarz Gaudiego, Lanzarotte Manrique’a. Hiszpanie, cho\u0107 podobnie jak my z trudn\u0105 histori\u0105 i polityk\u0105, oddaj\u0105 pole wybitnym tw\u00f3rcom. Polska oddaje pole „rolnikom szukaj\u0105cym \u017cony”. I to by\u0142aby jaka\u015b puenta, cho\u0107 totalnie bez happy endu, a nie chcia\u0142bym swojego pierwszego wpisu po przerwie tak puentowa\u0107.<\/p>\n

To mo\u017ce po prostu napisz\u0119, \u017ce owszem, nadal jestem zm\u0119czony, ale jest mi dobrze. Jestem w s\u0142o\u0144cu. I widz\u0119 sprawy jasno.<\/p>\n

PS Po powrocie uzupe\u0142ni\u0119 kalendarz.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Min\u0119\u0142o bardzo wiele czasu, odk\u0105d pisa\u0142em tu po raz ostatni. A\u017c wstyd mi. Zw\u0142aszcza, \u017ce niedawno w pobli\u017cu Pa\u0142acu Kultury pewna Czytelniczka tego bloga, kt\u00f3rej nie zna\u0142em, podesz\u0142a do mnie i zapyta\u0142a, dlaczego m\u00f3j ostatni wpis jest z Festiwalu Singera,[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,15,19,16],"tags":[],"class_list":["post-2952","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-muzyka","category-obrazy","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2952","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2952"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2952\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2956,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2952\/revisions\/2956"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2952"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2952"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2952"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}