{"id":283,"date":"2011-02-16T13:08:45","date_gmt":"2011-02-16T13:08:45","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=283"},"modified":"2011-02-16T13:16:15","modified_gmt":"2011-02-16T13:16:15","slug":"play-it-one-more-time","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=283","title":{"rendered":"play it one more time"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Sp\u0119dzi\u0107 dwa dni w Pary\u017cu, to w tej chwili akurat nierealne, ale pomarzy\u0107 mo\u017cna, zw\u0142aszcza, \u017ce Pary\u017c to niez\u0142e miasto do marze\u0144. Poza tym sama \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce Pary\u017c jest, poprawia nastr\u00f3j. Cho\u0107by s\u0142ynna scena z „Casablanki”, lotnisko, mg\u0142a, w tle samolot, Ingrid Bergman i Humphrey Bogart. I ich dialog przed rozstaniem: „A co b\u0119dzie z nami?” – „Zawsze b\u0119dziemy mieli Pary\u017c”.<\/p>\n

I kiedy mign\u0119\u0142y mi w telewizji jakie\u015b sceny z filmu „Turysta” i zobaczy\u0142em Angelin\u0119 Jolie przy stoliku przed moj\u0105 ulubion\u0105 parysk\u0105 kawiarni\u0105 Cafe Le Nemours, zat\u0119skni\u0142em na nowo. Le Nemours tu\u017c obok Komedii Francuskiej, vis a vis wspania\u0142ej starej ksi\u0119garni, w kt\u00f3rej po drabinie sprzedawcy wspinaj\u0105 si\u0119 po ksi\u0105\u017cki z g\u00f3rnych p\u00f3\u0142ek, a na stoliku z nowo\u015bciami, do ksi\u0105\u017cek dopi\u0119te s\u0105 odr\u0119czne ich opisy, Le Nemours tu\u017c przy wej\u015bciu do ogrodu Palais-Royal, a tam ju\u017c mo\u017cna posiedzie\u0107 na \u0142awce i spokojnie czyta\u0107 i czyta\u0107 i my\u015ble\u0107 o kolejnej fili\u017cance kawy.<\/p>\n

Uciekam w ten Pary\u017c, kiedy ju\u017c dzieje si\u0119 za du\u017co, kiedy te\u017c za du\u017co w g\u0142owie, uciekam do tej my\u015bli, jaka przemkn\u0119\u0142a, kiedy po raz pierwszy autokarem Orbisu pojecha\u0142em do Pary\u017ca, a autokar zatrzyma\u0142 si\u0119 na Gare du Nord, \u017ce to na pewno jest moje miejsce. A potem z\u0142azi\u0142em ten Pary\u017c mniejszymi i wi\u0119kszymi uliczkami i odkrywa\u0142em na nowo, w\u0142a\u015bciwie nigdy tego poczucia bycia u siebie nie trac\u0105c.<\/p>\n

Wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 akcji mojej pierwszej powie\u015bci umie\u015bci\u0142em w ulubionych paryskich miejscach. Pisa\u0142em j\u0105, zat\u0119skni\u0142em za Pary\u017cem i przenios\u0142em tam akcj\u0119, \u017ceby sobie pomieszka\u0107, pow\u0119drowa\u0107, spokojnie wypi\u0107 kolejn\u0105 kaw\u0119. Kiedy pisa\u0142em kolejn\u0105 powie\u015b\u0107, te\u017c pos\u0142a\u0142em jej bohater\u00f3w na dwa dni do Pary\u017ca. Chcia\u0142em si\u0119 z nimi poszw\u0119da\u0107, zbiega\u0107 z nimi stromymi schodami Montmartre’u, pi\u0107 z nimi kaw\u0119 przy placu Clichy, blisko rue des Dames. Teraz zn\u00f3w zat\u0119skni\u0142em i przypomnia\u0142em sobie s\u0142ynne s\u0142owa z „Casablanki”.<\/p>\n

A skoro Pary\u017c jest, to warto zafundowa\u0107 sobie cho\u0107by film nakr\u0119cony przez pary\u017cank\u0119 Julie Delpy „Dwa dni w Pary\u017cu czyli seks w pi\u0119knym mie\u015bcie”. Ona, pary\u017canka, a nawet kwintesencja pary\u017canki, Marion (Julie Delpy) mieszkaj\u0105ca w Nowym Jorku, on jej facet, Amerykanin, hipochondryk troch\u0119 na\u015bladuj\u0105cy Woody’ego Allena, cho\u0107 bez uroku tego brzydala, Jack (Adam Goldberg). Plus perypetie, jakie wynikaj\u0105 z jego obserwowania jej. Bo mimo \u017ce s\u0105 ze sob\u0105 od dw\u00f3ch lat, on nie zna jej w Pary\u017cu, nie zna jej rodzic\u00f3w, przyjaci\u00f3\u0142, by\u0142ych facet\u00f3w, prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c Pary\u017c, kt\u00f3rego zaczyna nienawidzi\u0107 jest dla niego tak odleg\u0142\u0105 planet\u0105 jak Mars. Pewnie ma poczucie, \u017ce trafi\u0142 do d\u017cungli, gdzie nie ma \u017cadnego systemu warto\u015bci ani norm. Dzi\u0119ki obecno\u015bci Jacka obserwujemy Pary\u017c i pary\u017can w krzywym zwierciadle, dopiero przy nim i przy jego zdziwieniu, wychodz\u0105 z nich najdrobniejsze przywary. Pary\u017c to jest inna planeta. Nawet inna ni\u017c Francja. Kilka scen w filmie jest kapitalnych. Jack na obiedzie u „te\u015bci\u00f3w”, w czasie kt\u00f3rego te\u015bciowa chwali jego „fujark\u0119”, bo c\u00f3rka podarowa\u0142a jej zdj\u0119cie. Matka Marion opowiadaj\u0105ca Jackowi o romansie z Jimmym Hendrixem. Wreszcie wymiana pogl\u0105d\u00f3w z rasistowskim kierowc\u0105 taks\u00f3wki. Scenariusz, kt\u00f3ry napisa\u0142a Julie Delpy jest autoironiczny, zabawny, inteligentny, napisany z du\u017cym dystansem do autorki i jej \u015brodowiska.<\/p>\n

Zabawny spacer paryskimi uliczkami a przy ka\u017cdej z nich co\u015b zatrzymuje, zaskakuje, zadziwia. Warto przysi\u0105\u015b\u0107 przy stoliku przed kawiarni\u0105 i zam\u00f3wi\u0107 kolejn\u0105 fili\u017cank\u0119 kawy nie zapominaj\u0105c by nazywa\u0107 po parysku, czyli creme albo noisette, fajnie te\u017c pods\u0142ucha\u0107 rozmowy przy s\u0105siednich stolikach a potem zapisa\u0107 ich strz\u0119py w notesie, a potem pozwoli\u0107 im si\u0119 wkra\u015b\u0107 do wiersza, powie\u015bci albo scenariusza.<\/p>\n

\n

Kanon na nowy blog, odcinek 25<\/strong><\/p>\n

O najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017ckach opowiada<\/p>\n

Zofia Czerwi\u0144ska<\/strong>, aktorka:<\/p>\n

Remku,\u00a0 na twoim blogu zach\u0119casz do opisania ksi\u0105\u017cek, jakie zawa\u017cy\u0142y nawet je\u017celi nie na ca\u0142ym \u017cyciu, to mia\u0142y na nie w pewnym sensie znacz\u0105cy wp\u0142yw. Postanowi\u0142am odpowiedzie\u0107 na t\u0119\u00a0 zach\u0119t\u0119. By\u0142y takie ksi\u0105\u017cki. W p\u00f3\u017anym dzieci\u0144stwie trafi\u0142am na ksi\u0105\u017ck\u0119 dla m\u0142odzie\u017cy pt. „Bobik od Franciszkan\u00f3w”\u00a0 Eleanor Atkinson, by\u0142am ju\u017c wtedy po wielkich prze\u017cyciach w czasie Powstania, kiedy to gestpowski wilczur uratowa\u0142 MI \u017cycie. Odsy\u0142am do mojej strony www.zofiaczerwinska.pl<\/a>. Od wczesnego niemowl\u0119ctwa, bez przesady wychowywa\u0142am si\u0119 zawsze z psem i do dzi\u015b mam\u00a0 psa i kotk\u0119. „Bobik od Franciszkan\u00f3w” zrobi\u0142 na mnie ogromne wra\u017cenie. Bobik to piesek wierny, oddany i bohaterski, jest naprawd\u0119 wzruszaj\u0105ce to zwierz\u0105tko, kt\u00f3re ginie tragicznie. Do dzi\u015b pami\u0119tam \u015bwietnie ka\u017cde niemal s\u0142owo tej pi\u0119knej i m\u0105drej a nie przes\u0142odzonej powie\u015bci.<\/p>\n

W czasach g\u0142\u0119bokiej komuny, by\u0142 to bowiem rok 1969 wydana zosta\u0142a s\u0142awna\u00a0 ju\u017c zagranic\u0105 i na \u015bwiecie powie\u015b\u0107 Jamesa\u00a0 Joyce’a „Ulisses” w t\u0142umaczeniu Macieja S\u0142omczy\u0144skiego.\u00a0 By\u0142o bardzo modne czytanie jej w tamtym czasie i chwalenie si\u0119 tym. Rozmowy i dzielenie si\u0119 uwagami. By\u0142a tak r\u00f3\u017cna od tego, co wtedy czytali\u015bmy, \u017ce mo\u017cna si\u0119 by\u0142o zafascynowa\u0107 – mimo \u017ce by\u0142a (i jest) literatur\u0105 trudn\u0105 – strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci, jakim pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 Joyce by\u0142 nie\u0142atwy do przebrni\u0119cia.\u00a0 Czyta\u0142am j\u0105 dwa tygodnie – ale kiedy ju\u017c „posiad\u0142am”, zakocha\u0142am si\u0119 i tak jest do dzi\u015b. Umia\u0142am na pami\u0119\u0107 ca\u0142e fragmenty, np. monolog Molly- niestety nie by\u0142o MI dane nigdy go powiedzie\u0107, za\u015b sam pocz\u0105tek: \u015bniadanie i poranek Blooma a tak\u017ce ka\u017cdy jego krok w tym czasie jest uwielbiany przez miliony czytelnik\u00f3w – w Irlandii dzie\u0144 16 czerwca jest nazwany\u00a0 BLOOMSDAY, za\u015b irlandzkie biura podr\u00f3\u017cy organizuj\u0105 wycieczki po Dublinie tras\u0105 Blooma. Mimo\u00a0to na \u015bwiecie w\u015br\u00f3d literaturoznawc\u00f3w istnieje powiedzenie, \u017ce\u00a0 „Ulisses” jest „najlepsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105, kt\u00f3rej nikt nie przeczyta\u0142”.\u00a0 Ja przeczyta\u0142am, jest wielka, jest o \u017cyciu – o \u017cyciu Wszystkich.<\/p>\n

I ostatnia pozycja z bodaj\u017ce 1986 roku Stanis\u0142awa G\u0142\u0105bi\u0144skiego „Psy, ludzie, zwierz\u0119ta” (prosz\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na kolejno\u015b\u0107 w tytule) – zbi\u00f3r opowiada\u0144 z czas\u00f3w okupacji – obozowe. Jedno jest w\u0142a\u015bnie o psie gestapowskim w obozie, kt\u00f3ry rzuci\u0142 si\u0119 na swojego pana – gestapowca, kiedy ten zacz\u0105\u0142 katowa\u0107 wi\u0119\u017ania. To i wszystkie inne opowiadania, s\u0105 po prostu wstrz\u0105saj\u0105ce i wspaniale napisane.<\/p>\n

Cho\u0107 potem przeczyta\u0142am jeszcze bardzo wiele – w og\u00f3le du\u017co czytam – to te w\u0142a\u015bnie wymienione s\u0105 dla mnie bardzo wa\u017cne. Dzi\u015b ju\u017c tylko „Gottland” Mariusza Szczyg\u0142a zrobi\u0142 na mnie por\u00f3wnywalne wra\u017cenie.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sp\u0119dzi\u0107 dwa dni w Pary\u017cu, to w tej chwili akurat nierealne, ale pomarzy\u0107 mo\u017cna, zw\u0142aszcza, \u017ce Pary\u017c to niez\u0142e miasto do marze\u0144. Poza tym sama \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce Pary\u017c jest, poprawia nastr\u00f3j. Cho\u0107by s\u0142ynna scena z „Casablanki”, lotnisko, mg\u0142a, w tle[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6],"tags":[],"class_list":["post-283","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/283","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=283"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/283\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":289,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/283\/revisions\/289"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=283"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=283"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=283"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}