{"id":2761,"date":"2015-01-12T18:55:28","date_gmt":"2015-01-12T18:55:28","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2761"},"modified":"2015-01-12T19:00:14","modified_gmt":"2015-01-12T19:00:14","slug":"jezioro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2761","title":{"rendered":"Jezioro"},"content":{"rendered":"

\n

\"\"<\/a>
Tadeusz Konwicki, foto Judyta Papp, za stron\u0105 konwicki.art.pl<\/figcaption><\/figure>\n

Pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 posk\u0142ada\u0107. W ostatnich dniach nagromadzenie pracy, rozm\u00f3w, spotka\u0144. Redagowanie. Pisanie. Notatki do nowych tekst\u00f3w. W dodatku za oknem deszcz, szaro, a drzewa zginaj\u0105 si\u0119 omal do ziemi. S\u0142ycha\u0107 wiatr nawet przy szczelnie zamkni\u0119tych oknach. Gdyby m\u00f3j \u015bwiat nie by\u0142 tak g\u0119sto tkany zadaniami, zapewne usiad\u0142bym w k\u0105cie, w ciep\u0142ym \u015bwietle lampki i po prostu czyta\u0142 co\u015b, co wsp\u00f3\u0142gra (jak „Wichrowe Wzg\u00f3rza”) albo wycisza (poezja). Ale naprawd\u0119 trudno znale\u017a\u0107 takie chwile.<\/p>\n

Mam na stoliku przy kanapie drugi tom „Dziennika” Julii Hartwig, po kt\u00f3ry si\u0119gam, \u017ceby z\u0142apa\u0107 r\u00f3wnowag\u0119. Otwieram na dowolnej stronie i bywa, \u017ce od razu znajduj\u0119 co\u015b dla siebie.<\/p>\n

W tych dniach, kiedy du\u017co r\u00f3\u017cnych smutk\u00f3w i zmartwie\u0144 i jako\u015b wygrzeba\u0107 si\u0119 trudno, nagle czytam u pani Julii: „Zajrze\u0107 g\u0142\u0119biej ni\u017c rzeczy p\u0142yn\u0105, znale\u017a\u0107 to, co pozwoli nam wytrwa\u0107 we w\u0142asnym \u015bwiecie, nie zaniedbuj\u0105c s\u0142u\u017cby, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cdy z nas odrobi\u0107 musi”.<\/p>\n

Od razu mo\u017cna si\u0119 nad tym zatrzyma\u0107. Bo takim mozo\u0142em wydaje si\u0119 zagl\u0105danie w siebie. Trwanie we w\u0142asnym \u015bwiecie te\u017c wydaje si\u0119 coraz cz\u0119\u015bciej dzielno\u015bci\u0105. A potem te s\u0142owa o „s\u0142u\u017cbie”. Mam takie poczucie w kontek\u015bcie swojego \u017cycia i swojej pracy. Poczucie, \u017ce to, co robi\u0119 powinno mie\u0107 sens i \u017ce si\u0119 komu\u015b przydaje a mo\u017ce po prostu, \u017ceby robi\u0107 to, co si\u0119 umie jak najlepiej, \u017ceby wype\u0142nia\u0107 ten obowi\u0105zek te\u017c wzgl\u0119dem siebie. Z\u0142oszcz\u0119 si\u0119 omal ka\u017cdego dnia, \u017ce w tym kraju praca nie jest s\u0142u\u017cb\u0105, \u017ce si\u0119 j\u0105 odwala, nie bierze za ni\u0105 odpowiedzialno\u015bci, \u017ce si\u0119 maltretuje ten kraj niedba\u0142o\u015bci\u0105, nierzetelno\u015bci\u0105, brakiem jakiejkolwiek odpowiedzialno\u015bci. Mam daleko rozwini\u0119te poczucie obywatelstwa i tworzenia spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego. Dlatego tak mnie irytuje brak dobrze wykonywanej pracy.<\/p>\n

Staram si\u0119 od siebie wymaga\u0107 i sobie nie odpuszcza\u0107.<\/p>\n

Czytam „Dziennik” pisany od roku 2011 i zauwa\u017cam, jak zapisuje Obecno\u015b\u0107. Temat dla mnie wa\u017cny. Tu, na jego kartach, wci\u0105\u017c jeszcze Tadeusz Mazowiecki, Tadeusz Konwicki czy Stanis\u0142aw Bara\u0144czak, kt\u00f3rzy tak nam umkn\u0119li z mapy, po kt\u00f3rej poruszamy si\u0119 w przestrzeni czy literaturze.<\/p>\n

Kiedy na studiach zamieszka\u0142em w kamienicy na rogu Ok\u00f3lnika (11a) i Ordynackiej z przej\u0119ciem omal ka\u017cdego dnia patrzy\u0142em na id\u0105cych Ordynack\u0105, w d\u00f3\u0142, za Akademi\u0119 Muzyczn\u0105 pa\u0144stwa Konwickich. A p\u00f3\u017aniej kiedy pan Konwicki zosta\u0142 sam, patrzy\u0142em jak dziarskim krokiem przemierza Chmieln\u0105, Nowy \u015awiat, Ordynack\u0105, Foksal, Plac Trzech Krzy\u017cy, Wiejsk\u0105. By\u0142 fragmentem pejza\u017cu tej cz\u0119\u015bci miasta. W jakim\u015b sensie te\u017c moim fragmentem codziennym. Ale to by\u0142 czas kiedy w pobli\u017cu mieszkali r\u00f3wnie\u017c inni wielcy – Marian Brandys, Irena Kwiatkowska (na Tamce), Edward Dziewo\u0144ski (na Wareckiej)… W kawiarni Bliklego przy pustym dzi\u015b stoliku Tadeusz Konwicki, Andrzej \u0141apicki, Gustaw Holoubek, Janusz Morgenstern…<\/p>\n

A potem okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ten Ok\u00f3lnik 11a, gdzie mieszka\u0142em s\u0105siaduje z Ok\u00f3lnik 9, gdzie wychowa\u0142a si\u0119 pani prof. Joanna Penson, bohaterka mojej ksi\u0105\u017cki „By\u0142o, wi\u0119c min\u0119\u0142o”. Ona za\u015b opowiedzia\u0142a mi, \u017ce wychowa\u0142 si\u0119 tam pan Jerzy Wasowski, Starszy Pan. I mieszaj\u0105 si\u0119 czasy, i s\u0105 r\u00f3wnolegle.<\/p>\n

Wspomnienia s\u0105 wa\u017cnym pejza\u017cem. Obejrza\u0142em dopiero co film ameryka\u0144ski „Still Alice” z g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0105 Julianne Moore (dosta\u0142a dzi\u015b w nocy za t\u0119 rol\u0119 Z\u0142otego Globa). Gra znan\u0105 lingwistk\u0119, dla kt\u00f3rej s\u0142owa s\u0105 podstaw\u0105 i \u017cycia i pracy. Zapraszana jest z wyk\u0142adami na najwa\u017cniejsze uniwersytety na \u015bwiecie. W czasie jednego z nich orientuje si\u0119, \u017ce gubi s\u0142owa. Jest ich coraz mniej. Traci pami\u0119\u0107. Gubi si\u0119 nawet na kampusie uniwersytetu, na kt\u00f3rym pracuje. Ma pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat a diagnoza jest bezlitosna – choroba Alzheimera. Pr\u00f3buje z ni\u0105 walczy\u0107. Ale \u015bwiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra d\u0142ugo jeszcze zostaje jest dotkliwa. Dopiero gdzie\u015b nad morzem, gdzie ma dom i gdzie spaceruje, dopiero w tym bezkresie choroba jest mniej wa\u017cna. Tutaj sama jest fragmentem.<\/p>\n

Zachwyci\u0142 mnie u Julii Hartwig jej pejza\u017c: \u015ani\u0142o mi si\u0119 jezioro Como. Zachowane w pami\u0119ci wybrze\u017ce jeziora,<\/em> pe\u0142nie niebiesko\u015bci i s\u0142o\u0144ca. I okryta zieleni\u0105 g\u00f3ra, na kt\u00f3rej zboczu przysiad\u0142a siedziba Fundacji Ameryka\u0144skiej, goszcz\u0105cej artyst\u00f3w. Tygodnie sp\u0119dzone przed laty nad jeziorem Como zostawi\u0142y w mojej pami\u0119ci z niczym niepor\u00f3wnywalny obraz, uj\u0119ty we w\u0142asne ramy, osobny, do niczego nie przystaj\u0105cy. Do willi Serbelloni, siedziby fundacji, prowadzi\u0142a pn\u0105ca si\u0119 po zboczu g\u00f3ry droga, ogr\u00f3d wok\u00f3\u0142 budynku obsadzony by\u0142 z rzadka rozrzuconymi drzewami owocowymi, z okien rozci\u0105ga\u0142 si\u0119 widok na zatok\u0119, os\u0142oni\u0119t\u0105 grzbietami g\u00f3r. Mieszkaj\u0105c tam, zapomina\u0142o si\u0119, \u017ce w dole \u017cyje portowe miasteczko Bellagio. Tu panowa\u0142a tylko przyroda. Jak tajemniczy by\u0142 ten widok roz\u015bwietlony na przemian gwiazdami lub w\u0119druj\u0105cym ksi\u0119\u017cycem! Czasem pojawia\u0142 si\u0119 na zatoce ma\u0142y stateczek lub, wczesnym rankiem, \u0142\u00f3d\u017a z samotnym rybakiem, kt\u00f3ry wyruszy\u0142 na po\u0142\u00f3w. Wspominam pobyt nad jeziorem Como jako dar, niczym niezas\u0142u\u017cony, a tak hojny.<\/em><\/p>\n

(Julia Hartwig „Dziennik. Tom2”, Wydawnictwo Literackie, Krak\u00f3w 2014)<\/em><\/p>\n


\n<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 posk\u0142ada\u0107. W ostatnich dniach nagromadzenie pracy, rozm\u00f3w, spotka\u0144. Redagowanie. Pisanie. Notatki do nowych tekst\u00f3w. W dodatku za oknem deszcz, szaro, a drzewa zginaj\u0105 si\u0119 omal do ziemi. S\u0142ycha\u0107 wiatr nawet przy szczelnie zamkni\u0119tych oknach. Gdyby m\u00f3j \u015bwiat nie[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,15,19,16],"tags":[],"class_list":["post-2761","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-muzyka","category-obrazy","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2761","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2761"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2761\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2765,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2761\/revisions\/2765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2761"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2761"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2761"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}