{"id":275,"date":"2011-02-15T14:50:26","date_gmt":"2011-02-15T14:50:26","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=275"},"modified":"2011-02-15T15:02:12","modified_gmt":"2011-02-15T15:02:12","slug":"camus-czlowiek-teatru","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=275","title":{"rendered":"Camus, cz\u0142owiek teatru"},"content":{"rendered":"

\n

\"\"<\/a>
Maria Casares - ukochana aktorka Camusa<\/figcaption><\/figure>\n

Ju\u017c naprawd\u0119 ko\u0144cz\u0119 lektur\u0119 opas\u0142ej biografii Alberta Camusa, pisz\u0119 w\u0142a\u015bciwie sprzed mety, z ostatniego rozdzia\u0142u. Odnosi\u0142em si\u0119 do ksi\u0105\u017cki Oliviera Todda tutaj kilkakrotnie, ale jest jeszcze jeden aspekt, kt\u00f3ry chcia\u0142bym poruszy\u0107. Camus – cz\u0142owiek teatru. Jego droga pisarska i teatralna w\u0142a\u015bciwie rozwija\u0142y si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie, w obu tych sztukach odnosi\u0142 sukcesy i pora\u017cki. Zaczyna\u0142 od teatru robotniczego, pisa\u0142 adaptacje i re\u017cyserowa\u0142. P\u00f3\u017aniej wi\u0105za\u0142 si\u0119 te\u017c z teatrami zawodowymi w Pary\u017cu, re\u017cyserowa\u0142 coraz wi\u0119cej i lepiej, kocha\u0142 si\u0119 w aktorkach, z kt\u00f3rych najwi\u0119ksz\u0105 jego mi\u0142o\u015bci\u0105 by\u0142a Maria Casares (pisa\u0142 do niej: „Ten, kto nie kocha\u0142, nie \u015bni\u0142 o do\u017cywotnim wi\u0119zieniu dla ukochanej kobiety”), zdarza\u0142o si\u0119 te\u017c, \u017ce gra\u0142, kiedy kt\u00f3ry\u015b z aktor\u00f3w chorowa\u0142, po prostu robi\u0142 za niego zast\u0119pstwo. Dosta\u0142 literack\u0105 nagrod\u0119 Nobla, co ugruntowa\u0142o jego pozycj\u0119 pisarsk\u0105 a jednak mam poczucie, \u017ce Camus by\u0142 przede wszystkim cz\u0142owiekiem teatru. Co te\u017c nie jest takie wyj\u0105tkowe. Franz Kafka w swoich „Dziennikach” po\u015bwi\u0119ca teatrowi wiele miejsca. Mo\u017ce Kafka sam nie by\u0142 re\u017cyserem ale na pewno by\u0142 niezrealizowanym aktorem. Zostawi\u0142 Albert Camus w swoich tekstach wiele pi\u0119knych zda\u0144 dotycz\u0105cych teatru i aktor\u00f3w. Kiedy dosta\u0142 nagrod\u0119 Nobla zacz\u0105\u0142 powa\u017cnie my\u015ble\u0107 o finansowaniu jakiego\u015b teatru, mo\u017ce nawet o stworzeniu w\u0142asnej sceny. Kiedy pisa\u0142 adaptacj\u0119 „Bies\u00f3w” (od 1953 roku) wyzna\u0142 przyjacio\u0142om, \u017ce to jeden z czterech utwor\u00f3w, jakie ceni najbardziej, i \u017ce my\u015bli o tej adaptacji od dwudziestu lat – „wyobra\u017cam sobie na scenie jego bohater\u00f3w(…) nie s\u0105 dziwni, ani absurdalni. Podobni s\u0105 do nas. Mamy tak\u0105 sam\u0105 dusz\u0119. Biesy s\u0105 utworem proroczym nie tylko dlatego, \u017ce ukazuj\u0105 nasz nihilizm, lecz r\u00f3wnie\u017c z tego powodu, \u017ce przedstawiaj\u0105 nasze dusze wewn\u0119trznie rozdarte i martwe”. Camus jako adaptator i re\u017cyser rozwija si\u0119 do ko\u0144ca a\u017c zaczyna rozumie\u0107, \u017ce jeden gest odkryty przez aktora jest skuteczniejszy ni\u017c uwagi re\u017cysera. Camus w czasie przerw w pr\u00f3bach do „Bies\u00f3w” ka\u017ce puszcza\u0107 na gramofonie rosyjskie melodie ludowe. Przychodzi\u0142 prawie na ka\u017cdy spektakl, a kiedy przez dziesi\u0119\u0107 dni nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 pojawi\u0107, zostawi\u0142 aktorom karteczk\u0119 ze s\u0142owami: „Couragio! Musicie wytrwa\u0107”. Camus uwielbia\u0142 aktor\u00f3w, po pr\u00f3bach i spektaklach lubi\u0142 chodzi\u0107 z nimi na kolacj\u0119, lubi\u0142 sp\u0119dza\u0107 czas w ich towarzystwie. By\u0142 jednym z nich. I kiedy czytam t\u0119 biografi\u0119 mam poczucie, \u017ce jest co\u015b, co w Camusie poci\u0105ga mnie nade wszystko – pasja. Pulsuje z ka\u017cdej strony jego powie\u015bci.<\/p>\n

Kanon na nowy blog, odcinek 24<\/strong><\/p>\n

O swoich najwa\u017cniejszych ksi\u0105\u017ckach opowiada<\/p>\n

Jolanta Dylewska<\/strong>, re\u017cyserka, operator filmowy:<\/p>\n

To nie jest \u0142atwe zadanie. Te niezliczone ilo\u015bci przeczytanych ksi\u0105\u017cek wesz\u0142y ju\u017c w m\u00f3j krwioobieg. Wiele, nawet te najwa\u017cniejsze, sta\u0142y si\u0119 ju\u017c niewidzialne, rozpu\u015bci\u0142y si\u0119 we mnie. Zapomnia\u0142am o nich, chocia\u017c one nie opuszczaj\u0105 mnie nigdy.<\/p>\n

Pr\u00f3buj\u0119:<\/p>\n

1. DZIECI Z BULLERBYN (Astrid Lindgren): pragnienie posiadania przyjaci\u00f3\u0142 sta\u0142o si\u0119 tak silne, \u017ce zdoby\u0142am si\u0119 na pokonanie mej skrajnej nie\u015bmia\u0142o\u015bci.<\/p>\n

2. ZD\u0104\u017bY\u0106 przed PANEM BOGIEM ( Hanna Krall): z t\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 wkroczy\u0142 w moje \u017cycie Marek Edelman i ju\u017c nic nie by\u0142o takie samo.<\/p>\n

3. JOSIE KA\u0141B (Izrael Joshua Singer) i RZEKA POTUDA\u0143 (Andrej P\u0142atonow): powie\u015b\u0107 i opowiadanie po\u0142\u0105czy\u0142y mi si\u0119 ju\u017c dawno w jedn\u0105 opowie\u015b\u0107 o tajemnicy mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

4. DZIENNIKI (a tak\u017ce CZAS UTRWALONY i KOMPLEKS TO\u0141STOJA) Andreja Tarkowskiego: poniewa\u017c jego film „Zwierciad\u0142o” jest moim ukochanym filmem.<\/p>\n

5. OPOWIADANIA (Antoni Czechow): dzi\u0119ki nim odkry\u0142am, \u017ce szcz\u0119\u015bcie to po prostu brak nieszcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n

Ju\u017c poza list\u0105: „Matka odchodzi” Tadeusza R\u00f3\u017cewicza, „Pan Cogito” Zbigniewa Herberta, „Patrz pod: Mi\u0142o\u015b\u0107” Dawida Grossmana, „I by\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 w getcie” Marka Edelmana i Pauli Sawickiej oraz du\u017co, du\u017co poezji etc. etc….<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ju\u017c naprawd\u0119 ko\u0144cz\u0119 lektur\u0119 opas\u0142ej biografii Alberta Camusa, pisz\u0119 w\u0142a\u015bciwie sprzed mety, z ostatniego rozdzia\u0142u. Odnosi\u0142em si\u0119 do ksi\u0105\u017cki Oliviera Todda tutaj kilkakrotnie, ale jest jeszcze jeden aspekt, kt\u00f3ry chcia\u0142bym poruszy\u0107. Camus – cz\u0142owiek teatru. Jego droga pisarska i teatralna[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,16],"tags":[],"class_list":["post-275","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/275","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=275"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/275\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":282,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/275\/revisions\/282"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=275"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=275"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=275"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}