{"id":2550,"date":"2014-06-01T18:42:44","date_gmt":"2014-06-01T18:42:44","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2550"},"modified":"2014-06-02T09:33:03","modified_gmt":"2014-06-02T09:33:03","slug":"julia-hartwig-w-alei-gwiazd-literatury","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2550","title":{"rendered":"Julia Hartwig w Alei Gwiazd Literatury"},"content":{"rendered":"

W takie dni jak wczoraj wracam do wiary w ludzi i w rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 rozwija kultura. Wracam do wiary w sens,\u00a0 w kultur\u0119 jako fundament.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Austin Sheerline czeka<\/figcaption><\/figure>\n

Mia\u0142em zaszczyt towarzyszy\u0107 wczoraj pani Julii Hartwig w uroczysto\u015bci ods\u0142oni\u0119cia przez ni\u0105 pierwszej gwiazdy w pierwszej w Polsce Alei Gwiazd Literatury w Mi\u0144sku Mazowieckim. Z podziwem patrzy\u0142em na rozmach tej uroczysto\u015bci. Ze wzruszeniem, patrz\u0105c na Pani\u0105 Juli\u0119, wyg\u0142asza\u0142em laudacj\u0119. Ale od pocz\u0105tku.<\/p>\n

Miejska Biblioteka Publiczna w Mi\u0144sku Mazowieckim (\u015bwietna nowoczesna instytucja) zorganizowa\u0142a t\u0119 fet\u0119 po\u0142\u0105czon\u0105 z upowszechnianiem poezji og\u0142aszaj\u0105c konkurs dla m\u0142odzie\u017cy na prac\u0119 multimedialn\u0105 po\u015bwi\u0119con\u0105 \u017cyciu i tw\u00f3rczo\u015bci Julii Hartwig.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Julia Hartwig<\/figcaption><\/figure>\n

M\u0142odzie\u017c solidnie przygotowa\u0142a si\u0119 do tego zadania i prace by\u0142y autentycznie ciekawe, zw\u0142aszcza poklatkowy film Katarzyny U\u015bci\u0144skiej, b\u0119d\u0105cy opowie\u015bci\u0105 o intymnym spotkaniu z poezj\u0105. Wspominam o tym, bo mia\u0142em okazj\u0119 – jako juror w tym konkursie – zapozna\u0107 si\u0119 z wszystkimi pracami. Jak mi powiedziano – wszystkie tomiki Julii Hartwig b\u0119d\u0105ce w katalogu biblioteki wypo\u017cyczono.<\/p>\n

El\u017cbieta Sieradzi\u0144ska, wspania\u0142a dyrektorka tej biblioteki w swoim dowcipnym wyst\u0105pieniu t\u0142umaczy\u0142a, dlaczego pierwsza Aleja Gwiazd Literatury jest w Mi\u0144sku Mazowieckim.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Julia Hartwig z Ani\u0105 Piotrowsk\u0105<\/figcaption><\/figure>\n

– Po pierwsze dlatego, \u017ce to my mieli\u015bmy ten pomys\u0142. A po drugie, dlaczego nie w Mi\u0144sku – m\u00f3wi\u0142a – dodaj\u0105c te\u017c, \u017ce Hollywood i Cannes maj\u0105 swoje Aleje Gwiazd, a przecie\u017c nie by\u0142oby „Przemin\u0119\u0142o z wiatrem” gdyby nie Margaret Mitchell, i tylu film\u00f3w nie by\u0142oby, gdyby nie autorzy adaptowanych powie\u015bci.<\/p>\n

Do Mi\u0144ska przywioz\u0142o nas (towarzyszy\u0142em pani Hartwig wsp\u00f3lnie z Ani\u0105 Piotrowsk\u0105) zabytkowe brytyjskie auto Austin Sheerline. Kierowca i zarazem w\u0142a\u015bciciel, wielbiciel Julii Hartwig, absolwent polonistyki, ubrany w uniform z epoki. W drodze m\u00f3wi\u0142 nam, \u017ce to pierwsze auto, kt\u00f3rym jecha\u0142, bo kiedy si\u0119 urodzi\u0142 rodzice go tym Austinem przywie\u017ali ze szpitala do domu. Przyjechali\u015bmy prosto na uroczysto\u015b\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Marcin Jakubowski (burmistrz Mi\u0144ska Mazowieckiego), El\u017cbieta Sieradzi\u0144ska, dyr. Miejskiej Biblioteki Publicznej, Julia Hartwig<\/figcaption><\/figure>\n

Pani\u0105 Juli\u0119 natychmiast obleg\u0142 t\u0142umek fotoreporter\u00f3w, prowadzili\u015bmy j\u0105 czerwonym dywanem, gra\u0142a orkiestra, mieszka\u0144cy Mi\u0144ska Mazowieckiego zgotowali poetce gor\u0105ce powitanie wstaj\u0105c z miejsc i oklaskuj\u0105c, przywitali j\u0105 wsp\u00f3lnie burmistrz Mi\u0144ska i dyrektorka biblioteki, r\u00f3wnie\u017c reprezentantka Ambasady Francji w Polsce i Jacek Moskwa w imieniu Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Gal\u0119 prowadzi\u0142a Joanna Dukaczewska, \u015bwietna dziennikarka zwi\u0105zana przez lata z Polskim Radiem i TVP. – Jak wspomnia\u0142em wyg\u0142osi\u0142em laudacj\u0119 (tekst zamieszczam poni\u017cej), laureaci konkursu odebrali nagrody, a wszyscy uczestnicy nasz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 „Wolne” w prezencie od Krytyki Politycznej.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Joanna Dukaczewska, burmistrz Mi\u0144ska Maz., El\u017cbieta Sieradzi\u0144ska, Julia Hartwig<\/figcaption><\/figure>\n

Burmistrz wr\u0119czy\u0142 poetce kryszta\u0142ow\u0105 statuetk\u0119 gwiazdy literatury, p\u00f3\u017aniej czerwonym dywanem wszyscy przeszli\u015bmy do Alei, w kt\u00f3rej Julia Hartwig ods\u0142oni\u0142a swoj\u0105 gwiazd\u0119 (ka\u017cdego roku ma by\u0107 ods\u0142oni\u0119ta jedna z gwiazd), orkiestra gra\u0142a francuskie melodie, z okien biblioteki posypa\u0142o si\u0119 setki karteczek z wierszami poetki – w programie nazwano to „deszczem poezji”.<\/p>\n

\"\"<\/a>Po ods\u0142oni\u0119ciu mi\u0142y bankiet i znakomita orkiestra jazzowa, rozmowy, zdj\u0119cia, pani Julia podpisywa\u0142a ksi\u0105\u017cki. Przed wyjazdem pozowa\u0142a jeszcze przy stoliku Himilsbacha. Mieszka\u0144cy Mi\u0144ska Mazowieckiego wzruszeni, przej\u0119ci, pe\u0142ni szacunku. Nie mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 lepszej formy upowszechniania czytelnictwa. Do miasta przyjecha\u0142a wielka poetka przywitana jak kr\u00f3lowa, kt\u00f3r\u0105 przecie\u017c jest.<\/p>\n

\"\"<\/a>Chyba wszyscy mieli\u015bmy wczoraj Dzie\u0144 Dziecka, dob\u0119 wcze\u015bniej, ale ju\u017c zawsze Mi\u0144sk Mazowiecki b\u0119dzie mi si\u0119 kojarzy\u0142 z tym zaskakuj\u0105cym, emocjonuj\u0105cym dniem. – A, i warto doda\u0107, \u017ce uroczysto\u015b\u0107 mia\u0142a streaming na stronie miejskiej, wi\u0119c by\u0142a wczoraj w wielu domach. Robi\u0142em kom\u00f3rk\u0105 zdj\u0119cia, kilka wrzucam ilustruj\u0105c tekst. Chcia\u0142em to jako\u015b udokumentowa\u0107. A poni\u017cej ju\u017c moja laudacja.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

*<\/p>\n

LAUDACJA<\/p>\n

Uwielbiam Juli\u0119 Hartwig. Wiele lat marzy\u0142em, \u017ceby pozna\u0107 poetk\u0119, ale nie mia\u0142em do\u015b\u0107 odwagi, \u017ceby podej\u015b\u0107, kiedy mija\u0142em pani\u0105 Juli\u0119 na przyk\u0142ad w okolicach Bliklego na Nowym \u015awiecie. Lata mija\u0142y, a ja ca\u0142y czas pozostawa\u0142em z tym niespe\u0142nieniem. A jej poezja jest dla mnie tak wa\u017cna, \u017ce zawsze mam w torbie miniaturowe wydanie jej zbioru wierszy, jak Bibli\u0119. S\u0105 mi potrzebne do \u017cycia. Bywaj\u0105 drogowskazem i daj\u0105 \u015bwiat\u0142o. <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Kt\u00f3rego\u015b dnia poprosi\u0142em \u2013 za po\u015brednictwem zaprzyja\u017anionej z pani\u0105 Juli\u0105 \u2013 Ani Piotrowskiej o rozmow\u0119. A potem o nast\u0119pn\u0105. I nast\u0119pn\u0105. Tak powsta\u0142o ponad 40 stron wywiadu opublikowanego w mojej ksi\u0105\u017cce Wolne. Mia\u0142 tytu\u0142: \u201eTo, co najwa\u017cniejsze\u201d, bo Julia Hartwig zawsze zajmowa\u0142a si\u0119 tym, co najwa\u017cniejsze. Oczywi\u015bcie na tym nie sko\u0144czy\u0142y si\u0119 nasze rozmowy. Niedawno ukaza\u0142a si\u0119 kolejna. Jej tematem by\u0142a wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za \u017cycie. Takie \u017cycie.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>W jednym z wierszy z ostatniego tomu \u201eZapisane\u201d Jej s\u0142owa:<\/span><\/p>\n

Jest wiele tego co nie ginie<\/span><\/em><\/p>\n

nie zapominam<\/span><\/em><\/p>\n

o \u017cadnej dobrej chwili<\/span><\/em><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

W innym pisa\u0142a:<\/span><\/p>\n

Wszystko by\u0142o i niczego nie szkoda<\/span><\/em><\/p>\n

ani \u017calu ani pot\u0119pienia<\/span><\/em><\/p>\n

(\u2026) nasz czas przesz\u0142y<\/span><\/em><\/p>\n

to nadal czas niedokonany<\/span><\/em><\/p>\n

<\/span><\/em><\/p>\n

\"\"<\/a>
Marta Zawadka, Ambasada Francji<\/figcaption><\/figure>\n

Gdyby chcie\u0107 ods\u0105czy\u0107 esencj\u0119 z tw\u00f3rczo\u015bci Julii Hartwig dowiedzieliby\u015bmy si\u0119, \u017ce \u017cycie powinno by\u0107 dla nas wa\u017cne, albo inaczej, \u017ce nale\u017cy je traktowa\u0107 uwa\u017cnie, uwa\u017cnie s\u0142uchaj\u0105c, \u017ce za ma\u0142o jest \u017cycia na sprawy nieistotne, b\u0142ahe i na patrzenie pozorne. Trzeba nauczy\u0107 si\u0119 patrze\u0107. Dostrzega\u0107 pi\u0119kno i porz\u0105dek. Logik\u0119 i rozwibrowanie w sztuce. Wreszcie, \u017ce trzeba s\u0142ysze\u0107 muzyk\u0119, kt\u00f3rej wrota otwieraj\u0105 si\u0119 tak samo jak wrota nieba. Bo niebo i muzyka te\u017c s\u0105 nierozdzielne. <\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Trzeba s\u0142ucha\u0107 Ludzi: Mi\u0142osza, Apollinaire\u2019a, Haydna, Artura Mi\u0119dzyrzeckiego. Trzeba robi\u0107 fotografie, ale nie aparatem, ale pami\u0119ci\u0105 wewn\u0119trzn\u0105, zapisywa\u0107 ludzi i fragmenty ich \u015bwiat\u00f3w w sobie \u2013 tak powsta\u0142 na przyk\u0142ad \u201eDziennik\u201d Julii Hartwig z genialnymi pejza\u017cami z przesz\u0142o\u015bci. Do dzisiaj mam przed oczami zagracone nowojorskie mieszkanie poety Allena Ginsberga w Greenwich Village, w kt\u00f3rym Julia Hartwig by\u0142a. I p\u0142yt\u0119 s\u0142ysz\u0119, kt\u00f3rej s\u0142uchali. I widz\u0119 aktork\u0119 El\u017cbiet\u0119 Czy\u017cewsk\u0105, kt\u00f3ra tam wtedy by\u0142a. Chocia\u017c nie ma ju\u017c ani Ginsbera, ani Czy\u017cewskiej. W \u201eDzienniku\u201d Julia Hartwig napisa\u0142 o Czy\u017cewskiej: \u201ePodczas ostatniego swego pobytu w Warszawie mieszka\u0142a w tak zwanej lo\u017cy Stalina w Teatrze Dramatycznym w Pa\u0142acu Kultury. Po\u017cyczy\u0142a sobie w\u00f3wczas ode mnie hindusk\u0105 makat\u0119 na przykrycie \u0142\u00f3\u017cka. Wpada\u0142a do nas cz\u0119sto, bo w lo\u017cy by\u0142o zimno i nieprzytulnie. Zaledwie zrzuci\u0142a okrycie, sadowi\u0142a si\u0119 od razu na tapczanie i siedz\u0105c w kucki, przykryta kocem, domaga\u0142a si\u0119 gor\u0105cej herbaty\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Inny zapis z dziennika: \u201eCiep\u0142y, wiosenny dzie\u0144. Balkon szeroko otwarty, widok na nag\u0105 \u015bcian\u0119 kamienicy stoj\u0105cej frontem do ulicy Wilczej. Na \u015bcianie, wzd\u0142u\u017c i wszerz, rozpi\u0119ta pl\u0105tanina ga\u0142\u0119zi dzikiego wina, wci\u0105\u017c jeszcze nierozbudzona, jak co roku wypuszczaj\u0105ca listki jako ostatnia po rozro\u015bni\u0119tej brzozie, kt\u00f3r\u0105 pami\u0119tam jeszcze jako wiotk\u0105 m\u0142\u00f3dk\u0119, i po s\u0119dziwym ju\u017c kasztanie, przygotowuj\u0105cym teraz swoje \u015bwieczniki kwiat\u00f3w, kt\u00f3rych ukazanie si\u0119 zawsze mnie zaskakuje(\u2026) Brak codziennych zatrudnie\u0144 i oddawanie si\u0119 kr\u00f3tkiej nawet, ale \u015bwiadomej kontemplacji wyda\u0142y owoc w postaci nowych wierszy\u201d. <\/span><\/p>\n

Trzeba nauczy\u0107 si\u0119 uwa\u017cno\u015bci. Bez uwa\u017cno\u015bci nie ma mowy o dobrym \u017cyciu. Trzeba od siebie wymaga\u0107. Nad sob\u0105 pracowa\u0107. Z \u017cycia mo\u017cna czerpa\u0107 gar\u015bciami, ale najpierw istotna jest praca. W naszej rozmowie m\u00f3wi\u0142a pani Julia:<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>Uwa\u017cam, \u017ce to, co mam, nale\u017cy mi si\u0119. Mnie si\u0119 to nale\u017cy. Bo staram si\u0119 o to, szanuj\u0119, chc\u0119 zapracowa\u0107. Jestem osob\u0105 pe\u0142n\u0105 dobrej woli. I gdyby mnie skrzywdzono, czu\u0142abym si\u0119 bardzo \u017ale. Ale zawsze to mnie mo\u017ce spotka\u0107. Licz\u0119 si\u0119 z tak\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105.<\/span><\/em><\/p>\n

Kiedy El\u017cbieta Sieradzi\u0144ska, dyrektorka Miejskiej Biblioteki Publicznej poprosi\u0142a mnie, abym wyg\u0142osi\u0142 to ma\u0142e expose o pani Julii Hartwig, zastanawia\u0142em si\u0119, co powinienem powiedzie\u0107. Jak przybli\u017cy\u0107 jej bogat\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 \u2013 poetyck\u0105, przek\u0142adow\u0105 (bo przecie\u017c zawdzi\u0119czamy jej wiele poetek i poet\u00f3w, kt\u00f3rych pisa\u0142a po polsku), biograficzn\u0105. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest doskonale znana. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce lepiej zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na zg\u0119szczony sok tej tw\u00f3rczo\u015bci, jej esencj\u0119, jej barw\u0119 ale przede wszystkim znaczenie. <\/span><\/p>\n

To wielki zaszczyt m\u00f3c obcowa\u0107 z t\u0105 jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych polskich poetek, kt\u00f3ra jak ma\u0142o kto pokazuje, \u017ce poezja nie tylko mo\u017ce by\u0107 sensem \u017cycia ale i \u017ce sens \u017cycia jest w poezji. Pani Julia Hartwig zawsze z przyjemno\u015bci\u0105 przyjmuje zaproszenia na spotkania z czytelnikami, w Polsce i poza ni\u0105, nie unika wywiad\u00f3w, chce aby poezja m\u00f3wi\u0142a do ludzi swoim g\u0142osem, aby by\u0142a blisko nich. Czytelnicy, nawet ci, kt\u00f3rzy cz\u0119sto po poezj\u0119 nie si\u0119gaj\u0105, spotykaj\u0105c Juli\u0119 Hartwig odkrywaj\u0105, \u017ce \u017cycie bez poezji jest innym \u017cyciem, bo dzi\u0119ki poezji \u017cycie odzyskuje sw\u00f3j spok\u00f3j, porz\u0105dek i logik\u0119. Dlatego nie dziwi w\u0142a\u015bciwie, \u017ce coraz cz\u0119\u015bciej czytelnicy pytaj\u0105 poetk\u0119: Jak \u017cy\u0107? Bo kogo mamy dzisiaj pyta\u0107 jak \u017cy\u0107? Celebryt\u00f3w gotowych odpowiedzie\u0107 w ka\u017cdej chwili na ka\u017cde pytanie? Dlaczego tak \u0142atwo, przecie\u017c nie bezkarnie, rezygnujemy z poet\u00f3w? Ich m\u0105dro\u015bci, ich wtajemniczenia, zdolno\u015bci ujrzenia spraw i zjawisk w \u015bwietle, do kt\u00f3rego cz\u0119sto nie mamy dost\u0119pu?<\/span><\/p>\n

Opublikowa\u0142a Julia Hartwig wiele \u201eb\u0142ysk\u00f3w\u201d. Refleks\u00f3w z tej jasno\u015bci. B\u0142yski to nie do ko\u0144ca wiersze, a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie wiersze do ko\u0144ca? To fragmenty \u015bwiata z\u0142apane w jego lapidarium. Czasem wspomnienie o kim\u015b, czasem fragment tekstu, zawsze fragment \u2013 id\u0105c za my\u015bl\u0105 Tadeusza R\u00f3\u017cewicza. B\u0142yski to zaproszenie do rozmowy. A co za tym idzie zaproszenie do refleksji. <\/span><\/p>\n

Zapyta\u0142em Juli\u0119 Hartwig: Czym jest pe\u0142nia wiersza, a czym jest pe\u0142nia \u017cycia?<\/span><\/p>\n

– Odpowiedzia\u0142a: A to mi pan zada\u0142 pytanie.<\/span><\/p>\n

– Pe\u0142nia wiersza to pani okre\u015blenie.<\/span><\/p>\n

– Pe\u0142ni\u0119 osi\u0105ga taki wiersz, kt\u00f3ry si\u0119 spe\u0142ni\u0142. Nic mu doda\u0107, nic uj\u0105\u0107.<\/span><\/p>\n

– A pe\u0142nia \u017cycia?<\/span><\/p>\n

– Pe\u0142nia \u017cycia to jest doda\u0107, ale z umiarem. <\/span><\/p>\n

Na koniec chcia\u0142bym wspomnie\u0107 pewien \u201emi\u0144ski\u201d akcent. W ubieg\u0142ym roku Pan Leszek Celej, Dyrektor Muzeum Ziemi Mi\u0144skiej i Przewodnicz\u0105cy Komisji Kultury i Dziedzictwa Narodowego Sejmiku Wojew\u00f3dztwa Mazowieckiego wraz z Marsza\u0142kiem Adamem Struzikiem wr\u0119cza\u0142 Pani Julii Hartwig na Zamku Kr\u00f3lewskim nagrod\u0119 im. Norwida w kategorii „Dzie\u0142o \u017cycia”.<\/span><\/p>\n

Dzie\u0142o \u017cycia to wiara w nie. Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za nie. <\/span><\/p>\n

Jeden z moich ulubionych wierszy Julii Hartwig pochodzi z tomu \u201eTo wr\u00f3ci\u201d:<\/span><\/p>\n

Ta chwila<\/span><\/em><\/p>\n

kiedy wszystko si\u0119 ucisza<\/span><\/em><\/p>\n

i takie \u015bwiat\u0142o obezw\u0142adniaj\u0105ce<\/span><\/em><\/p>\n

spoza wszystkiego<\/span><\/em><\/p>\n

stamt\u0105d gdzie jeste\u015bcie<\/span><\/em><\/p>\n

Najdro\u017csi<\/span><\/em><\/p>\n

Niewidzialni<\/span><\/em><\/p>\n

nie warto by\u0142o umiera\u0107. <\/span><\/em><\/p>\n

Poezja i do\u015bwiadczenie Julii Hartwig, w kt\u00f3rym nie brakowa\u0142o tragedii i smutku, jest w gruncie rzeczy wielkim Hymnem \u017bycia. Hymnem Mi\u0142o\u015bci. Panie i Panowie. To wielki dzie\u0144, wielka chwila i wielka Poetka. I my z ni\u0105. Tak szcz\u0119\u015bliwie. Tak blisko. Dzi\u0119kujemy.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W takie dni jak wczoraj wracam do wiary w ludzi i w rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 rozwija kultura. Wracam do wiary w sens,\u00a0 w kultur\u0119 jako fundament. Mia\u0142em zaszczyt towarzyszy\u0107 wczoraj pani Julii Hartwig w uroczysto\u015bci ods\u0142oni\u0119cia przez ni\u0105 pierwszej gwiazdy w[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,15],"tags":[],"class_list":["post-2550","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-muzyka"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2550","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2550"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2550\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2567,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2550\/revisions\/2567"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2550"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2550"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2550"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}