{"id":2499,"date":"2014-04-24T17:41:24","date_gmt":"2014-04-24T17:41:24","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2499"},"modified":"2014-04-24T17:44:16","modified_gmt":"2014-04-24T17:44:16","slug":"w-dziennym-swietle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2499","title":{"rendered":"w dziennym \u015bwietle"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Mia\u0142em dzisiaj pisa\u0107 o \u015bwietle.<\/p>\n

Bo przecie\u017c coraz go wi\u0119cej. I pi\u0119kne mamy lato tej wiosny. Magnolia s\u0105siad\u00f3w pe\u0142na ju\u017c li\u015bci i coraz mniej na niej kwiat\u00f3w. A tak cieszy\u0142a. Za to stara grusza w ogrodzie kwitnie. Choruje od kilku lat. Co roku trudna decyzja, zostawi\u0107 j\u0105, czy nie. I potem zn\u00f3w kwitnie jak szalona, \u017ceby p\u00f3\u017aniej wyda\u0107 z siebie niedorozwini\u0119te owoce, spadaj\u0105ce zanim si\u0119 dobrze wyl\u0119gn\u0105. Na razie kwitnie tak, jakby nie mia\u0142a wieku.<\/p>\n

Wczoraj w kinie Muran\u00f3w prowadzi\u0142em spotkanie z panem Andrzejem Wajd\u0105, po pokazie jego filmu „Wielki Tydzie\u0144”, w ramach Festiwalu Filmowego „\u017bydowskie Motywy”. Bardzo to s\u0105 dla mnie zawsze ciekawe rozmowy. Wczoraj o pokoleniu, kt\u00f3remu oddaje g\u0142os w swoich filmach. Pokoleniu, kt\u00f3re zgin\u0119\u0142o w czasie wojny. Ale nie tylko. W og\u00f3le du\u017co wa\u017cnych temat\u00f3w. I troch\u0119 trudnych pyta\u0144 moich, i publiczno\u015bci. Po spotkaniu kupi\u0142em listy Andrzeja Wajdy i Jaros\u0142awa Iwaszkiewicza, skromn\u0105 ksi\u0105\u017ceczk\u0119 wydan\u0105 przez Zeszyty Literackie. Od razu zacz\u0105\u0142em czyta\u0107. To by\u0142a genialna lektura na dzisiaj. Wybitni tw\u00f3rcy, kt\u00f3rzy – mimo du\u017cej r\u00f3\u017cnicy wieku – znajduj\u0105 w sobie nie tylko porozumienie ale i inspiracje. Patrz\u0105 na siebie z ciekawo\u015bci\u0105. Iwaszkiewicz na dynamizm i energi\u0119 Wajdy. Wajda za\u015b na dojrza\u0142o\u015b\u0107 Iwaszkiewicza, ale i pewien dystans. Bardzo to m\u0105dra lektura. I przyjemno\u015b\u0107 zanurzenia si\u0119 w ich \u015bwiecie. Wajda ma projekt za projektem, film za filmem, spektakl za spektaklem, zmienia kraje, jest w nieustannym ruchu. Iwaszkiewicz z rzadka gdzie\u015b wyje\u017cd\u017ca, \u017ceby uciec ze Stawiska. Ale zanurzony jest w spokoju swojego pisania. A w\u0142a\u015bciwie w szukaniu pisania. W 78 roku Jaros\u0142aw Iwaszkiewicz pisa\u0142: „To, co napisa\u0142e\u015b o Pannach z Wilka<\/em>, szczeg\u00f3lnie mnie uderzy\u0142o: tyle \u015bwiat\u0142a. Tak, to jest to. One s\u0105 prze\u015bwietlone letnim pogodnym \u015bwiat\u0142em, od chwili otrzymania Twego listu nie przestaj\u0119 o tym my\u015ble\u0107, cho\u0107 ostatnio daleki by\u0142em my\u015blami od tego opowiadania”.<\/p>\n

A potem wiadomo\u015b\u0107, \u017ce dzisiaj nad ranem\u00a0 w swoim domu odszed\u0142 jeden\u00a0 z najwa\u017cniejszych dla mnie Poet\u00f3w, Tadeusz R\u00f3\u017cewicz. Zreszt\u0105 wielokrotnie w swoim blogu odnosi\u0142em si\u0119 do jego wierszy i jego filozofii. Ostatnio bardzo poruszony dokumentem, jaki zrobi\u0142 z Tadeuszem R\u00f3\u017cewiczem Piotr Lachmann, zreszt\u0105 wa\u017cny i dla Iwaszkiewicza. To by\u0142 m\u00f3j tekst „Zawsze niebo”. I mo\u017cna go przeczyta\u0107 tutaj:<\/p>\n

Zawsze niebo<\/a><\/p>\n

Kiedy wysz\u0142a moja ksi\u0105\u017cka „Baga\u017ce Franza K., czyli podr\u00f3\u017c, kt\u00f3rej nigdy nie by\u0142o” – opowie\u015b\u0107 o polsko-\u017cydowskich kontekstach w biografii Kafki pos\u0142a\u0142em panu R\u00f3\u017cewiczowi, jako wielbiciel jego wspania\u0142ej po\u015bwi\u0119conej Kafce sztuki „Pu\u0142apka”. Dosta\u0142em w\u00f3wczas kartk\u0119. Pan R\u00f3\u017cewicz pisa\u0142, \u017ce przeczyta j\u0105 na wiosn\u0119, kiedy przybywa \u015bwiat\u0142a.<\/p>\n

Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce w taki dzie\u0144 jak dzisiaj \u015bwiat\u0142a jest mniej. A mo\u017ce w\u0142a\u015bnie nie? Mo\u017ce taka Poezja jest nie\u015bmiertelna. Mo\u017ce to jest w\u0142a\u015bnie \u015bwiat\u0142o?<\/p>\n

Przedwczoraj na otwarciu festiwalu „\u017bydowskie motywy” obejrza\u0142em film dokumentalny (nagrodzony Oscarem) „Pani spod sz\u00f3stki” Malcolma Clarke’a. Opowie\u015b\u0107 109-letniej mieszkaj\u0105cej w Londynie, a urodzonej w Pradze pianistki Alice Herz Sommer, kt\u00f3ra prze\u017cy\u0142a Holocaust, kt\u00f3r\u0105 przez ca\u0142e \u017cycie ratowa\u0142a muzyka. Muzyka nie tylko jako najwi\u0119ksza ze sztuk, ale muzyka, kt\u00f3ra jest Bogiem, i zdaje si\u0119 nawet pani Sommer m\u00f3wi to w filmie. Codziennie o dziesi\u0105tej rano siada do fortepianu, \u017ceby gra\u0107. S\u0105siedzi m\u00f3wi\u0105, \u017ce najwi\u0119ksz\u0105 zalet\u0105 tego domu jest jej gra. A na ulicy zatrzymuj\u0105 si\u0119 ludzie, \u017ceby pos\u0142ucha\u0107. Z jej twarzy nie schodzi u\u015bmiech. Uwielbia si\u0119 \u015bmia\u0107. Jest pe\u0142na optymizmu i mi\u0142o\u015bci do \u017cycia. Ka\u017cdego dnia oddaje \u017cyciu ho\u0142d. To bardzo poruszaj\u0105cy i pi\u0119kny film o pi\u0119knej postaci, kt\u00f3ra przypomina mi bohaterk\u0119 mojej ostatniej ksi\u0105\u017cki, prof. Joann\u0119 Penson, kt\u00f3ra ka\u017cdego dnia, a przecie\u017c nie musi, stawia si\u0119 do pracy, kt\u00f3ra te\u017c prze\u017cy\u0142a w \u017cyciu to, co najgorsze, a widzi to, co by\u0142o i jest w nim najlepsze.<\/p>\n

Pianistka z Londynu uwa\u017ca, \u017ce \u015bwiat\u0142o jest w cz\u0142owieku. \u017be tylko nale\u017cy u\u015bwiadomi\u0107 sobie, gdzie szuka\u0107.<\/p>\n

Fragmenty tego filmu mo\u017cna obejrze\u0107 tutaj:<\/p>\n

Pani spod sz\u00f3stki<\/a><\/p>\n

T\u0119 dat\u0119 24 kwietnia b\u0119d\u0119 ju\u017c zawsze pami\u0119ta\u0142. R\u00f3wnie\u017c dlatego, \u017ce dzisiaj wysz\u0142a moja nowa ksi\u0105\u017cka, powie\u015b\u0107 „Z\u0142odzieje koni”. Niewiele w niej \u015bwiat\u0142a chyba, mierz\u0119 si\u0119 z r\u00f3\u017cnymi trudnymi tematami, ale na razie Czytelnicy m\u00f3wi\u0105, \u017ce bardzo wci\u0105ga, co mnie cieszy. I nie mam ju\u017c na nic wp\u0142ywu. Posz\u0142a sobie mieszka\u0107 do innych dom\u00f3w. Wczoraj m\u00f3wi\u0142em o niej w Teleexpressie, z okazji \u015awiatowego Dnia Ksi\u0105\u017cki:<\/p>\n

Teleexpress<\/a><\/p>\n

TADEUSZ R\u00d3\u017bEWICZ<\/p>\n

„W \u015bwietle dziennym”<\/p>\n

Jeszcze inni<\/p>\n

siedz\u0105 w ciemno\u015bci<\/p>\n

wygodnie<\/p>\n

z cukierkiem w sobie<\/p>\n

czekaj\u0105 na dramat lub komedi\u0119<\/p>\n

na bia\u0142ym prze\u015bcieradle<\/p>\n

kobiety z oczami<\/p>\n

kt\u00f3re otwieraj\u0105 si\u0119 i zamykaj\u0105<\/p>\n

z ustami w kt\u00f3rych<\/p>\n

roj\u0105 si\u0119 bia\u0142e z\u0119by<\/p>\n

rozbieraj\u0105 si\u0119<\/p>\n

na oczach zebranych<\/p>\n

z otwartych cia\u0142<\/p>\n

p\u0142ynie krew<\/p>\n

razem z muzyk\u0105<\/p>\n

i dialogiem<\/p>\n

wszystko tu jest<\/p>\n

zabawne wstrz\u0105saj\u0105ce<\/p>\n

ciekawsze<\/p>\n

pi\u0119kniejsze<\/p>\n

ni\u017c w \u015bwiecie realnym<\/p>\n

zmala\u0142ym nagle<\/p>\n

pozbawionym smaku<\/p>\n

Kiedy bohater dusi<\/p>\n

lub pokrywa<\/p>\n

bohaterk\u0119<\/p>\n

poca\u0142unkami<\/p>\n

odbiorcy przerywaj\u0105 ssanie<\/p>\n

cukierka<\/p>\n

siedz\u0105 z rozchylonymi ustami<\/p>\n

maj\u0105 twarze zwr\u00f3cone<\/p>\n

do bia\u0142ego p\u0142\u00f3tna<\/p>\n

kt\u00f3re wydziela ze siebie<\/p>\n

fosforyczny blask<\/p>\n

W \u015bwietle dziennym<\/p>\n

ma\u0142a i bezbarwna<\/p>\n

jest prawdziwa \u0142za<\/p>\n

brzydko wygl\u0105da<\/p>\n

prawdziwa kobieta<\/p>\n

co idzie pod murem<\/p>\n

i p\u0142acze<\/p>\n

ma nos zaczerwieniony<\/p>\n

rz\u0119sy bez barwy<\/p>\n

sklejone<\/p>\n

po\u0144czoch\u0119 na lewej nodze<\/p>\n

skr\u0119con\u0105<\/p>\n

(z tomu „Zielona r\u00f3\u017ca”, za „Poezje zebrane”, Zak\u0142ad Narodowy im. Ossoli\u0144skich, Wroc\u0142aw 1976)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mia\u0142em dzisiaj pisa\u0107 o \u015bwietle. Bo przecie\u017c coraz go wi\u0119cej. I pi\u0119kne mamy lato tej wiosny. Magnolia s\u0105siad\u00f3w pe\u0142na ju\u017c li\u015bci i coraz mniej na niej kwiat\u00f3w. A tak cieszy\u0142a. Za to stara grusza w ogrodzie kwitnie. Choruje od kilku[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,15,16],"tags":[],"class_list":["post-2499","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-muzyka","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2499","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2499"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2499\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2502,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2499\/revisions\/2502"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2499"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2499"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2499"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}