{"id":2388,"date":"2014-02-27T19:04:21","date_gmt":"2014-02-27T19:04:21","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2388"},"modified":"2014-02-27T19:04:21","modified_gmt":"2014-02-27T19:04:21","slug":"zlodzieje-koni-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2388","title":{"rendered":"Z\u0142odzieje koni"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/a>Jestem w trakcie pracy nad ksi\u0105\u017ck\u0105, marzec i kwiecie\u0144 przeznaczy\u0142em intensywnie na pisanie (i czytanie, stos lektur ro\u015bnie), a za chwil\u0119, no prawie, bo 24 kwietnia nak\u0142adem Wydawnictwa Studio Emka wychodzi moja nowa powie\u015b\u0107 „Z\u0142odzieje koni”. W\u0142a\u015bciwie pracowa\u0142em nad ni\u0105 od wydania powie\u015bciowego debiutu, czyli „B\u0105d\u017a moim Bogiem”, mniej wi\u0119cej od roku 2007, pisa\u0142em z przerwami, p\u00f3\u017aniej wielokrotnie redagowa\u0142em tekst. Zamkn\u0105\u0142em go mniej wi\u0119cej rok temu aby przez ostatni rok do tej pracy wraca\u0107, redaguj\u0105c, poprawiaj\u0105c, skracaj\u0105c, uzupe\u0142niaj\u0105c.<\/span><\/p>\n

W styczniu 2008 roku pisa\u0142em na swoim blogu: „Po pr\u00f3bie siadam do komputera. Pisz\u0119 powie\u015b\u0107. Tak mnie poch\u0142ania. Coraz bardziej nie mog\u0119 si\u0119 oderwa\u0107. Napisa\u0142em ju\u017c prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t stron. To oczywi\u015bcie szkic, bo lubi\u0119 d\u0142ugo pracowa\u0107 nad form\u0105, na razie spiesz\u0119 si\u0119 zawi\u0105zuj\u0105c w\u0105tki, nap\u0119dzaj\u0105c akcj\u0119, buduj\u0105c napi\u0119cie, a potem b\u0119d\u0119 dopracowywa\u0142, rze\u017abi\u0142, ale teraz jest ten moment, kt\u00f3ry daje mi frajd\u0119. Bo wiem, o czym chc\u0119 pisa\u0107, znam bohater\u00f3w, pr\u00f3buj\u0119 kreowa\u0107 konflikty. Do przodu. Pisa\u0107, pisa\u0107. Nawet wymy\u015bli\u0142em roboczy tytu\u0142: Z\u0142odzieje koni. Pewnie go zmieni\u0119, ale tytu\u0142 na pocz\u0105tku te\u017c jest mi potrzebny. Daje poczucie, \u017ce pisz\u0119 co\u015b… powa\u017cnego”. <\/span><\/span><\/p>\n

Wi\u0119c wraca\u0142em, redagowa\u0142em, pracowa\u0142em. Robi\u0105c ostatni\u0105 redakcj\u0119 wyrzuci\u0142em dwadzie\u015bcia stron. Tak, <\/span><\/span>d<\/span>\u0142ugo ta ksi\u0105\u017cka si\u0119 wykluwa\u0142a. Ale nie zmieni\u0142em jednego: tytu\u0142u. <\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>Wielokrotnie pr\u00f3bowa\u0142em go zast\u0105pi\u0107, mia\u0142em ze trzydzie\u015bci propozycji, aby w finale wr\u00f3ci\u0107 do tytu\u0142u, kt\u00f3ry mi t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 tak naprawd\u0119 opowiedzia\u0142. Teraz patrz\u0119 na propozycj\u0119 ok\u0142adki wybitnego grafika, autora szaty graficznej cho\u0107by presti\u017cowej serii powie\u015bciowej „Kanon na koniec<\/span> wieku„, kt\u00f3ra idealnie oddaje m\u00f3j zamys\u0142 i dodatkowo jeszcze potwierdza, \u017ce mia\u0142em racj\u0119 nie zmieniaj\u0105c tytu\u0142u. <\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ciekawe by\u0142o wr\u00f3ci\u0107 do tej ksi\u0105\u017cki po latach, po miesi\u0105cach, rozmawia\u0107 ze znakomit\u0105 redaktork\u0105, do kt\u00f3rej trafi\u0142 ten tekst, ogl\u0105da\u0107 sk\u0142ad. Mi\u0142o jest patrze\u0107 jak ta ksi\u0105\u017cka wci\u0105\u017c powstaje – teraz w druku. I czeka\u0107 na jej pojawienie si\u0119 fizyczne. Niebawem.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tymczasem skupiam si\u0119 na pisaniu po ubieg\u0142otygodniowej serii spotka\u0144, najpierw w Muzeum Historii \u017byd\u00f3w Polskich prowadzi\u0142em promocj\u0119 pi\u0105tego tomu wspomnie\u0144 „Dzieci Holocaustu m\u00f3wi\u0105” z udzia\u0142em autor\u00f3w–Ocalonych, a tak\u017ce aktor\u00f3w Weroniki Nockowskiej i Stanis\u0142awa Brudnego, kt\u00f3rzy czytali fragmenty. Tekst, jaki wyg\u0142osi\u0142em na spotkaniu zamieszcz\u0119 jutro w dziale „kartki na kultur\u0119”. <\/span><\/span>Kilka dni p\u00f3\u017aniej w Teatrze \u017bydowskim kolejna ods\u0142ona cyklu „Baga\u017ce kultury”, tym razem po\u015bwi\u0119cona prof. Aleksandrowi Bardiniemu z udzia\u0142em Krystyny Zachwatowicz i Andrzeja Wajdy, Barbary Krafft\u00f3wny, Olgi Lipi\u0144skiej, prof. Barbary Osterloff, Ignacego Gogolewskiego, Andrzeja Seweryna. Pi\u0119kne popo\u0142udnie w wype\u0142nionym po brzegi teatrze. Na widowni by\u0142a c\u00f3rka profesora, Maria Bardini. Popo\u0142udnie wspomnie\u0144, anegdot, wypowiedzi profesora, a tak\u017ce scen z film\u00f3w Andrzeja Wajdy, w kt\u00f3rych gra\u0142. Tajemniczy, arcyciekawy, pe\u0142en dramat\u00f3w \u017cyciorys zas\u0142uguje na solidn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Chcia\u0142bym, \u017ceby taka powsta\u0142a. A w poniedzia\u0142ek, czyli nast\u0119pnego dnia w Faktycznym Domu Kultury prowadzi\u0142em promocj\u0119 ksi\u0105\u017cki „Zacz\u0119\u0142o si\u0119 w Ciechanowie”, i zn\u00f3w inny temat, inna trudno\u015b\u0107, inni go\u015bcie, bo m.in. prof. Tomasz Na\u0142\u0119cz, prof. Andrzej Rzepli\u0144ski, prof. Jerzy Bralczyk, prof. Miros\u0142aw Wyrzykowski, Zbigniew Siemi\u0105tkowski. Na spotkanie przyszed\u0142 pan Ignacy Gogolewski, ciechanowianin, kt\u00f3rego rzecz jasna poprosi\u0142em o wypowied\u017a. Kiedy pan Ignacy wszed\u0142, u\u015bcisn\u0119li\u015bmy si\u0119 serdecznie wspominaj\u0105c mi\u0142o spotkanie w Teatrze \u017bydowskim. Mam te\u017c w pami\u0119ci inne spotkania z tym wielkim aktorem, m.in. kilka lat temu w Teatrze Na Woli, gdzie by\u0142 bohaterem i go\u015bciem zarazem cyklu jaki tam prowadzi\u0142em „Wszystko ju\u017c by\u0142o”.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Bo wszystko ju\u017c by\u0142o, i jest, co by\u0142o i powr\u00f3ci. Na szcz\u0119\u015bcie. \u015awiat pe\u0142en jest zdobywc\u00f3w, odkrywc\u00f3w i poszukiwaczy. Mimo ich zdobyczy ka\u017cdego dnia zachwyca, na nowo. A je\u015bli nie zachwyca to „wielkie pi\u0119kno”, \u017ce sparafrazuj\u0119 tytu\u0142 genialnego filmu, je\u015bli si\u0119 nie przydarza, to samo poszukiwanie jest przygod\u0105, a czasem tre\u015bci\u0105, nawet je\u015bli bywa gorzka lub smutna. \u015awiat jest pe\u0142en z\u0142odziei koni, marze\u0144 i z\u0142udze\u0144, swoich lub cudzych. Zape\u0142ni\u0107 go, zapisa\u0107, odkrywa\u0107 na nowo, opowiedzie\u0107 go i nie umie\u0107 tego zrobi\u0107. By\u0107 w nim. By\u0107. <\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jestem w trakcie pracy nad ksi\u0105\u017ck\u0105, marzec i kwiecie\u0144 przeznaczy\u0142em intensywnie na pisanie (i czytanie, stos lektur ro\u015bnie), a za chwil\u0119, no prawie, bo 24 kwietnia nak\u0142adem Wydawnictwa Studio Emka wychodzi moja nowa powie\u015b\u0107 „Z\u0142odzieje koni”. W\u0142a\u015bciwie pracowa\u0142em nad ni\u0105[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,16],"tags":[],"class_list":["post-2388","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2388","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2388"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2388\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2390,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2388\/revisions\/2390"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2388"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2388"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2388"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}