{"id":2244,"date":"2014-01-12T19:48:20","date_gmt":"2014-01-12T19:48:20","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2244"},"modified":"2014-01-12T19:52:55","modified_gmt":"2014-01-12T19:52:55","slug":"o-ocaleniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=2244","title":{"rendered":"O ocaleniu"},"content":{"rendered":"

\n

\"\"<\/a>
Elie Wiesel<\/figcaption><\/figure>\n

Nowy rok i wszystko nabra\u0142o przyspieszenia. Dosy\u0107 mam g\u0119ste plany, wi\u0119c solidnie si\u0119 musz\u0119 przygotowa\u0107. Zacz\u0105\u0142em pisa\u0107, ale rozbijam to lekturami. Kiedy pisz\u0119, zawsze mam potrzeb\u0119 du\u017co czyta\u0107, nie tylko na temat, kt\u00f3ry udokumentowa\u0142em ale w og\u00f3le czyta\u0107 bardzo du\u017co dobrej i wa\u017cnej literatury. Wczoraj do p\u00f3\u017ana „Noc” Elie Wiesela, wstrz\u0105saj\u0105ce wspomnienia obozowe. Czytam wydanie ameryka\u0144skie, nowy angielski przek\u0142ad dokonany przez jego \u017con\u0119, Marion Wiesel. Kupi\u0142em w sieci, wprost do Kindla, kt\u00f3rego mam od niedawna. Nie by\u0142em nigdy przeciwnikiem czytnik\u00f3w ksi\u0105\u017cek, ale te\u017c my\u015bla\u0142em zawsze, \u017ce nie ma to jak ksi\u0105\u017cka drukowana, jak papier, jego zapach, jak kartkowanie. Zdania nie zmieni\u0142em. Nie ma to jak ksi\u0105\u017cka drukowana, a jednak doceniam Kindla. Wygodny, lekki, nie czyta si\u0119 gorzej ni\u017c na papierze. Kartkuje si\u0119 przyciskiem, co jednak daje poczucie kartkowania. I ta \u0142atwo\u015b\u0107, \u017ce mog\u0119 dowolnego e-booka kupi\u0107 w sieci i natychmiast po zakupieniu mie\u0107 go w czytniku, nie czeka\u0107 na przesy\u0142k\u0119 z jakiegokolwiek kraju \u015bwiata, tylko mie\u0107 natychmiast po kupieniu. Pomijaj\u0105c ju\u017c, \u017ce cena e-booka jest ni\u017csza od ksi\u0105\u017cki drukowanej. Czyta\u0142em „Noc” Wiesela przez siebie ale i przez innych, bo w ksi\u0105\u017cce zaznaczone s\u0105 te fragmenty, kt\u00f3re najcz\u0119\u015bciej na swoich czytnikach zaznaczali czytelnicy, niekt\u00f3re z fragment\u00f3w zaznaczone by\u0142y przez 500-800 os\u00f3b. Zaznacza\u0142em swoje, wa\u017cne dla mnie, zapadaj\u0105ce w pami\u0119\u0107. Jak ten: „Chleb, zupa – by\u0142y ca\u0142ym moim \u017cyciem. By\u0142em niczym wi\u0119cej ni\u017c cia\u0142o. Pewnie nawet mniej: zag\u0142odzonym \u017co\u0142\u0105dkiem odmierzaj\u0105cym czas”. Albo ten: „Zagry\u017a wargi, ch\u0142opcze… Nie p\u0142acz. Zatrzymaj z\u0142o\u015b\u0107, nienawi\u015b\u0107 na inny dzie\u0144, na p\u00f3\u017aniej. Ten dzie\u0144 nadejdzie. Czekaj. Zagry\u017a z\u0119by i czekaj”. W innym miejscu: „Kto\u015b zacz\u0105\u0142 odmawia\u0107 Kadisz, modlitw\u0119 za zmar\u0142ych. Nie wiem, czy dot\u0105d, w ca\u0142ej historii \u017byd\u00f3w, ludzie odmawiali Kadisz za samych siebie”. I jeszcze ten fragment, \u017ce cz\u0142owiek jest pot\u0119\u017cniejszy i wi\u0119kszy od Boga, skoro nie pozwoli\u0142 siebie zniszczy\u0107, skoro przetrwa\u0142 i chwali imi\u0119 Pana. Niezwyk\u0142a relacja.<\/p>\n

Czytaj\u0105c „Noc” Wiesela my\u015bla\u0142em te\u017c o tym, co o obozie (w naszej ksi\u0105\u017cce „By\u0142o, wi\u0119c min\u0119\u0142o”) m\u00f3wi\u0142a pani prof. Joanna Muszkowska-Penson:<\/p>\n

Ci\u0105gle nie wiem, jak mo\u017cna ocale\u0107 w takim miejscu, jakim by\u0142 ob\u00f3z.<\/strong><\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Urszula Wi\u0144ska, moja kole\u017canka, profesor na polonistyce, napisa\u0142a o Ravensbr<\/em>\u00fc<\/span>ck dwie ksi\u0105\u017cki, ju\u017c bardzo p\u00f3\u017ano, w latach osiemdziesi\u0105tych. Przedtem wys\u0142a\u0142a do nas wszystkich kwestionariusz. Gdyby mia\u0142 wi\u0119cej pyta\u0144, \u017cadna by pewnie nie odpowiedzia\u0142a, ale pytanie by\u0142o jedno: „Co pozwoli\u0142o mi prze\u017cy\u0107 ob\u00f3z?”. Z naszych odpowiedzi stworzy\u0142a ksi\u0105\u017ck\u0119. Napisa\u0142am, \u017ce w obozie cia\u0142o si\u0119 kurczy\u0142o na skutek g\u0142odu, ci\u0119\u017ckiej pracy, zimna, \u017ce przestawa\u0142o istnie\u0107,\u00a0 bo cz\u0142owiek w\u0142a\u015bciwie znika\u0142. W tym samym czasie wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce aktywno\u015b\u0107 psychiczna, duchowa, jest coraz \u017cywsza i coraz bardziej wysublimowana. To by\u0142o co\u015b dziwnego, bior\u0105c pod uwag\u0119 biologi\u0119.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

W rozmowie z „Du\u017cym Formatem” powiedzia\u0142a pani: „Pami\u0119tam takie niedzielne popo\u0142udnie: idziemy z przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 Lagerstrasse i trzymamy si\u0119 pod r\u0119k\u0119, jakby\u015bmy spacerowa\u0142y po \u0141azienkach”.<\/strong><\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Zanika \u017cycie materialne, a co\u015b z cz\u0142owieka wyzwala si\u0119 psychiczno-duchowego, jaka\u015b zdolno\u015b\u0107 do po\u015bwi\u0119ce\u0144, do pracy dla innych, co jest przeciwie\u0144stwem zanikaj\u0105cego cia\u0142a.<\/em><\/p>\n

Wci\u0105\u017c nie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce takie wa\u017cne spotkanie, jak praca nad ksi\u0105\u017ck\u0119 „By\u0142o, wi\u0119c min\u0119\u0142o” z prof. Joann\u0105 Penson przytrafi\u0142a si\u0119 w moim zawodowym i nie tylko zawodowym \u017cyciu.<\/p>\n

Czytam dalej. Przede mn\u0105 na przyk\u0142ad „The Story of Life” wybitnego izraelskiego pisarza Aharona Appelfelda i po raz kolejny „Chleb rzucony umar\u0142ym” Bogdana Wojdowskiego. Trudne, ale wa\u017cne lektury. Nie zawsze o ocaleniu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nowy rok i wszystko nabra\u0142o przyspieszenia. Dosy\u0107 mam g\u0119ste plany, wi\u0119c solidnie si\u0119 musz\u0119 przygotowa\u0107. Zacz\u0105\u0142em pisa\u0107, ale rozbijam to lekturami. Kiedy pisz\u0119, zawsze mam potrzeb\u0119 du\u017co czyta\u0107, nie tylko na temat, kt\u00f3ry udokumentowa\u0142em ale w og\u00f3le czyta\u0107 bardzo du\u017co[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-2244","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2244","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2244"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2244\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2250,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2244\/revisions\/2250"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2244"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2244"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2244"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}