{"id":1679,"date":"2013-02-11T19:34:10","date_gmt":"2013-02-11T19:34:10","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1679"},"modified":"2013-02-11T19:38:39","modified_gmt":"2013-02-11T19:38:39","slug":"wot-zyzn-wot-ozenek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1679","title":{"rendered":"Wot \u017cyz\u0144! Wot O\u017cenek!"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Iwana Wyrypajewa obserwowa\u0142em przy pracy nad fenomenalnym spektaklem „Lipiec” w Teatrze Na Woli, gdzie kiedy\u015b, w innym \u015bwiecie, pracowa\u0142em, za dyrekcji Macieja Kowalewskiego. Pami\u0119tam, \u017ce dwa, mo\u017ce trzy lata wcze\u015bniej zobaczy\u0142em w kinie jego film „Euforia”, kt\u00f3ry da\u0142 mi po g\u0142owie, kt\u00f3ry mi zapad\u0142 w pami\u0119\u0107, kt\u00f3ry po prostu ze mn\u0105 zosta\u0142. Wraca\u0142em do „Euforii” p\u00f3\u017aniej kilka razy, ogl\u0105daj\u0105c wydanie dvd. Osobno\u015b\u0107 Wyrypajewa trafia do mnie od pocz\u0105tku. W og\u00f3le uwa\u017cam, \u017ce artyst\u0105 jest si\u0119 wtedy, kiedy jest si\u0119 osobnym, kiedy kreuje si\u0119 w\u0142asny j\u0119zyk w sztuce, \u015bwiat, kt\u00f3ry jest niepodrabialny, nawet gdyby usi\u0142owano go podrobi\u0107. Pami\u0119tam, jak po „Lipcu” El\u017cbieta Wo\u017aniak, wybitna t\u0142umaczka sztuk angloj\u0119zycznych, kt\u00f3ra mieszka w Londynie i ogl\u0105da w teatrze na \u015bwiecie dos\u0142ownie wszystko, co wa\u017cne, powiedzia\u0142a: „Nawet nie wiem, co o tym my\u015ble\u0107. Nigdy nie widzia\u0142am czego\u015b takiego”. I taki by\u0142 „Lipiec” z genialn\u0105 Karolin\u0105 Gruszk\u0105, spektakl ju\u017c dzi\u015b legendarny, grany zawsze przy pe\u0142nej sali, z owacjami na stoj\u0105co, spektakl, na kt\u00f3ry nie by\u0142o mo\u017cna dosta\u0107 bilet\u00f3w, bo chcieli go zobaczy\u0107 wszyscy.<\/p>\n

Nie mog\u0142em si\u0119 ju\u017c doczeka\u0107 nowej premiery Iwana Wyrypajewa, czyli „O\u017cenku” Gogola w Teatrze Studio. I zn\u00f3w, jak kiedy\u015b, wpad\u0142em w ten \u015bwiat od pierwszej sceny. Ryzykowny pomys\u0142 grania do publiczno\u015bci, bez tak zwanej czwartej \u015bciany okaza\u0142 si\u0119 walorem. J\u0119zyk Gogola, w t\u0142umaczeniu Tuwima, z rytmem i melodi\u0105, jak\u0105 narzuci\u0142 Wyrypajew zabrzmia\u0142 oryginalnie, odkrywczo. Aktorzy graj\u0105, b\u0119d\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie opowiadaczami, bajarzami, si\u0119gaj\u0105 gdzie\u015b g\u0142\u0119boko do tradycji teatru, do \u017ar\u00f3de\u0142 przekazu. Ale te\u017c cerkiewne pie\u015bni, jakie w\u0142\u0105czy\u0142 Wyrypajew do spektaklu, wykonywane na \u017cywo (fenomenalny ch\u00f3r: Tetiana Sopi\u0142ka, Maria Bikont, Ewa Winiarska, \t\t\t\t\t\t\t \t\t\t\t\t\tCezary Arkadiusz Szyma\u0144ski, \t\t\t\t\t\t\t \t\t\t\t\t\tJustyna Czerwi\u0144ska), ods\u0142aniaj\u0105 t\u0119 rozdart\u0105 dotykaj\u0105c\u0105 mistycyzmu dusz\u0119, t\u0119 dusz\u0119 mi\u0119dzy metafizyk\u0105 a fenomenalnym poczuciem humoru, szczerym \u015bmiechem. Wi\u0119c wpada\u0142em w ten spektakl coraz bardziej, od pierwszej do ostatniej sceny. Karolina Gruszka jako Agafia Tichonowna prze\u015bmieszna, jakby odziedziczy\u0142a vis comica po Irenie Kwiatkowskiej. Gra brawurowo, ma doklejony nos, ubrana jest w r\u00f3\u017cow\u0105 sukienk\u0119 (kostiumy Katarzyna Lewi\u0144ska), kiedy pojawia si\u0119 na scenie, wsz\u0119dzie jej pe\u0142no, nawet, kiedy si\u0119 chowa. Uwielbiam t\u0119 Agafi\u0119. Tworzy genialny duet ze swatk\u0105 Fiok\u0142\u0105, kt\u00f3r\u0105 gra Monika Piku\u0142a, jedna z najbardziej interesuj\u0105cych aktorek swojego pokolenia. Piku\u0142a gra jakby ta\u0144czy\u0142a albo jakby p\u0142yn\u0119\u0142a po scenie. Jest wyrazista, komiczna, ale nadaje te\u017c tej postaci inne barwy, ukazuje jakie\u015b p\u0119kni\u0119cie Fiok\u0142y, swatki kt\u00f3ra nie wiemy, \u017ale chce czy dobrze chce, sprzedaje tylko, a mo\u017ce walczy o co\u015b wi\u0119cej, mo\u017ce co\u015b sobie rekompensuje.<\/p>\n

No i ca\u0142a galeria kawaler\u00f3w, a w\u015br\u00f3d nich naprawd\u0119 kapitalny Marcin Bosak jako Iwan Ku\u017amicz Podkolesin, kt\u00f3ry ca\u0142kowicie oddany jest przygotowaniom do o\u017cenku ale kompletnie nie jest do niego gotowy i wiemy przecie\u017c od samego pocz\u0105tku, \u017ce zwieje. Ale Bosak mistrzowsko to rozgrywa. Nie tyle m\u00f3wi fraz\u0119 Gogola i Wyrypajewa, co jest w tej frazie, jakby go ona nakr\u0119ca\u0142a, wi\u0119c jakby opowie\u015b\u0107 go nakr\u0119ca\u0142a. Najpierw pojawia si\u0119 gest, za nim s\u0142owo, a za s\u0142owem melodia. I zn\u00f3w duet arcyciekawy, bo Koczkariowa, przyjaciela Podkolesina, kt\u00f3ry za wszelk\u0105 cen\u0119 chce go rzuci\u0107 w obj\u0119cia Agafii i doprowadzi\u0107 przed o\u0142tarz, gra \u0141ukasz Lewandowski. I to jak gra! Jest chwilami jak Jim Carrey. A scena, w kt\u00f3rej Podkolesin i Koczkariow rozmawiaj\u0105 o damskich wdzi\u0119kach to jedna z najlepszych scen w spektaklu. S\u0105 nakr\u0119ceni jak pozytywka. A w obsadzie jeszcze prze\u015bmieszny Jakub Kamie\u0144ski i \u015bwietny Rados\u0142aw Walenda, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej u Iwana Wyrypajewa w spektaklu „UFO. Kontakt”, r\u00f3wnie\u017c w Teatrze Studio.<\/p>\n

Zachwala\u0142em ju\u017c po premierze, kto\u015b mnie zapyta\u0142, ale gdzie w tym wszystkim Gogol? A mnie si\u0119 wydaje, \u017ce jest i Gogol, i Tuwim, i Wyrypajew i \u017ce jest rosyjska dusza. Od premiery min\u0105\u0142 tydzie\u0144, a ja wci\u0105\u017c siedz\u0119 w tym spektaklu i siedz\u0119. I co sobie wspomn\u0119 to albo u\u015bmiecham si\u0119 albo zamy\u015blam. Wot, \u017cyz\u0144! I pi\u017adziec! – jak m\u00f3wi swatka Fiok\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Iwana Wyrypajewa obserwowa\u0142em przy pracy nad fenomenalnym spektaklem „Lipiec” w Teatrze Na Woli, gdzie kiedy\u015b, w innym \u015bwiecie, pracowa\u0142em, za dyrekcji Macieja Kowalewskiego. Pami\u0119tam, \u017ce dwa, mo\u017ce trzy lata wcze\u015bniej zobaczy\u0142em w kinie jego film „Euforia”, kt\u00f3ry da\u0142 mi po[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,15,16],"tags":[],"class_list":["post-1679","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-muzyka","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1679","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1679"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1679\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1685,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1679\/revisions\/1685"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1679"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1679"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1679"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}