![\"\"](\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/hoffman.jpg\" "\\"hoffman\\"")
<\/a>Ca\u0142kiem niedawno pisa\u0142em tutaj, \u017ce Philip Seymour Hoffman nale\u017cy do grona moich ulubionych aktor\u00f3w, obok Eda Harrisa, Seana Penna, Roberta De Niro, i nagle wczoraj obejrza\u0142em film, kt\u00f3rego nie zna\u0142em i moja sympatia jeszcze wzros\u0142a. To „Synekdocha Nowy Jork” Charliego Kaufmana z fenomenaln\u0105 rol\u0105 Philipa Seymoura Hoffmana jako re\u017cysera teatralnego, kt\u00f3ry pr\u00f3buj\u0105c wype\u0142ni\u0107 pustk\u0119 w \u017cyciu, po arsenale r\u00f3\u017cnych perypetii, postanawia zrealizowa\u0107 ide\u0119 fix – przez wiele lat realizuje spektakl teatralny, kt\u00f3ry b\u0119dzie opowiada\u0142 jego w\u0142asne \u017cycie, w\u0142a\u015bciwie nie tylko jego \u017cycie, \u017cycie wielu ludzi, w\u0142a\u015bciwie \u017cycie ca\u0142ego miasta. W nowojorskim studio buduje monumentaln\u0105 scenografi\u0119, anga\u017cuje tysi\u0105ce wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, sztuka dzieje si\u0119 na wielu planach. W tym studio Caden, bo tak ma na imi\u0119, z najdrobniejszymi szczeg\u00f3\u0142ami odtwarza historie ze swojego \u017cycia. Do zagrania samego siebie anga\u017cuje cz\u0142owieka, kt\u00f3ry \u015bledzi go od dwudziestu lat. Zreszt\u0105 ka\u017cdy ze wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Cadena otrzymuje swoj\u0105 kopi\u0119 – posta\u0107, kt\u00f3r\u0105 kto\u015b zagra. W ko\u0144cu granice mi\u0119dzy rzeczywisto\u015bci\u0105 i fikcj\u0105 zostan\u0105 zatarte, postaci ze sztuki zaczn\u0105 wchodzi\u0107 w relacje z postaciami realnymi, b\u0119dzie wi\u0119cej ni\u017c jeden Caden, i ten \u015bwiat b\u0119dzie si\u0119 odtwarza\u0142 wci\u0105\u017c na nowo, pogrzeb za pogrzeb, dublura za dublur\u0105, starzej\u0105c si\u0119, przegl\u0105daj\u0105c si\u0119 w sobie z coraz wi\u0119kszym wysi\u0142kiem. Aktorzy zaludniaj\u0105 miasto, znikaj\u0105, pojawiaj\u0105 si\u0119 nowi. W filmie pojawia si\u0119 ca\u0142a galeria fantastycznych aktor\u00f3w – jest znakomita, dawno przeze mnie nie widziana Dianne Wiest. Jest Michelle Williams w jednej z g\u0142\u00f3wnych r\u00f3l (podobnie jak w „Moim tygodniu z Marylin” gra aktork\u0119 pr\u00f3buj\u0105c\u0105 pozna\u0107 sens zawodu), jest Emily Watson, ju\u017c nie m\u00f3wi\u0105c o cudnym \u017carcie zaanga\u017cowania do filmu jako rodzic\u00f3w Cadena pysznej pary z mojego ukochanego filmu Woody’ego Allena „Tajemnicy morderstwa na Manhattanie” Lynn Cohen i Jerry’ego Adlera (u Allena pa\u0144stwo House).<\/p>\n
Film Charliego Kaufmana nieoczywisty, zaskakuj\u0105cy, otwieraj\u0105cy g\u0142ow\u0119, abstrakcyjny, ba\u015bniowy, w gruncie rzeczy przejmuj\u0105cy i bolesny. Ale w\u0142a\u015bciwie nie mog\u0142em spodziewa\u0107 si\u0119 innego filmu po scenarzy\u015bcie jednego z film\u00f3w, kt\u00f3re bardzo wysoko ceni\u0119, czyli „By\u0107 jak John Malkovich”. Bo „Synkdocha Nowy Jork” to re\u017cyserski debiut Kaufmana, debiut bezkompromisowy, znacz\u0105cy, \u0142ami\u0105cy granice opowiadania. Od wczoraj my\u015bl\u0119 zar\u00f3wno o roli Philipa Seymoura Hoffmana jak i w og\u00f3le o filmie, kt\u00f3ry jak „By\u0107 jak John Malkovich” zapewne b\u0119dzie raz po raz wskakiwa\u0142 do mojej g\u0142owy.<\/p>\n
I tyle jeszcze mo\u017cna by powiedzie\u0107. Ale to ju\u017c jutro.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Moja siostra zadzwoni\u0142a dzisiaj: – Nic nie piszesz na blogu. No, zawstydzi\u0142a mnie. Zazwyczaj jestem regularny. Ale by\u0142 d\u0142ugi weekend, du\u017co spotka\u0144 i rozm\u00f3w z przyjaci\u00f3\u0142mi, spotka\u0144 s\u0105siedzkich, mi\u0142ych zdarze\u0144, no i lato takie pi\u0119kne, \u017ce szed\u0142em piechot\u0105. Ale jestem.[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14,6,16],"tags":[],"class_list":["post-1276","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film","category-ksiazki","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1276","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1276"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1276\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1282,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1276\/revisions\/1282"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1276"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1276"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1276"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}