Dzisiaj b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c o skupieniu. By\u0142em niedawno na premierze „Mazepy” w Teatrze Polskim, obok mnie siedzia\u0142a dziewczyna, kt\u00f3ra doprowadza\u0142a mnie do sza\u0142u patrzeniem w kom\u00f3rk\u0119. Trzyma\u0142a na kolanach torb\u0119, co chwila j\u0105 otwiera\u0142a, sprawdza\u0142a przez telefon poczt\u0119 i facebooka, wysy\u0142a\u0142a co\u015b, chowa\u0142a torb\u0119, trzyma\u0142a na niej d\u0142onie, kiedy wyczuwa\u0142a wibracje telefonu, otwiera\u0142a torb\u0119, czyta\u0142a, odpowiada\u0142a i tak dalej. Po pierwsze rozprasza\u0142o mnie \u015bwiat\u0142o z kom\u00f3rki, po drugi denerwowa\u0142 jej brak skupienia. I trudno m\u00f3wi\u0107, \u017ce jej spektakl nie wci\u0105gn\u0105\u0142, bo wisia\u0142a utrzymana tego telefonu ju\u017c od pierwszej sceny.<\/p>\n
To samo nagminnie si\u0119 dzieje w kinie, gdzie zreszt\u0105 coraz cz\u0119\u015bciej widzowie pozwalaj\u0105 sobie na rozmowy telefoniczne.<\/p>\n
Nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o u\u017cywaniu kom\u00f3rki (cz\u0119sto niepotrzebnie) na spotkaniach zawodowych i towarzyskich, wyj\u015bciach do restauracji na przyk\u0142ad.<\/p>\n
Po prostu nie jeste\u015bmy w stanie utrzyma\u0107 swojego skupienia ju\u017c w\u0142a\u015bciwie na niczym. Naprawd\u0119 musia\u0142yby si\u0119 dzia\u0107 jakie\u015b losowe, tragiczne historie, \u017cebym mia\u0142 w teatrze czy kinie w\u0142\u0105czon\u0105 kom\u00f3rk\u0119. Przyszed\u0142em dla siebie, przyszed\u0142em si\u0119 skupi\u0107, wej\u015b\u0107 w inn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, co\u015b zyska\u0107 a nie co\u015b straci\u0107. A mo\u017ce ju\u017c nie chcemy zyskiwa\u0107?<\/p>\n
W sobot\u0119 na Zamku Kr\u00f3lewskim wys\u0142ucha\u0142em fantastycznych sonat Beethovena w wykonaniu genialnego skrzypka Juliana Rachlina i wspania\u0142ego pianisty Itamara Golana. Prawdziwa uczta. Zapieraj\u0105ca dech Wielka Sala Zamku Kr\u00f3lewskiego, z freskami na sklepieniu, kryszta\u0142owymi \u017cyrandolami wype\u0142niona muzyk\u0105 doskona\u0142\u0105, wykonaniem najwy\u017cszej pr\u00f3by. Uwielbiam sonaty Beethovena. Inny wymiar. To by\u0142 inny wymiar. Czas absolutnego skupienia.<\/p>\n
Wczoraj w Teatrze Polskim „Wielki Gatsby” w re\u017cyserii Micha\u0142a Zadary. No, trudno, mimo zaanga\u017cowania ca\u0142ego teatru, grania na scenie, w foyera, z samochodem i motorem na scenie, fantastyczn\u0105 scenografi\u0105, deszczem i co tam jeszcze, nic mnie to nie obesz\u0142o. W \u017caden spos\u00f3b mnie nie poruszy\u0142o, dotkn\u0119\u0142o, oczarowa\u0142o i tym podobne. Nie poczu\u0142em dos\u0142ownie nic. Szkoda.<\/p>\n
Dzisiaj od rana czytam o ataku Adama Bielana na Teres\u0119 Tora\u0144sk\u0105, w zwi\u0105zku z nieautoryzowanym wywiadem, jaki si\u0119 ukaza\u0142 w „Newsweeku” i krew mnie zala\u0142a. Zarzuca\u0107 jednej z naprawd\u0119 niewielu dziennikarek i dziennikarzy kieruj\u0105cych si\u0119 etyk\u0105 zawodow\u0105, manipulacj\u0119 i \u0142amanie etyki dziennikarskiej, to szczyt. I to pose\u0142 do Parlamentu Europejskiego. Kim jest pan Adam Bielan, \u017ce sobie na to pozwala? To co – nie wiedzia\u0142, \u017ce rozmawia z dziennikarzem? Nie wiedzia\u0142, co m\u00f3wi? Liczy\u0142, \u017ce b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zablokowa\u0107 swoj\u0105 wypowied\u017a? Dziennikarze nie s\u0105 na us\u0142ugach polityk\u00f3w. A kto\u015b, kto decyduje si\u0119 na wywiad ma r\u00f3wnie\u017c zobowi\u0105zania wobec dziennikarza. Ca\u0142\u0105 sytuacj\u0119 oceni\u0142a pani dr Maria \u0141oszewska-O\u0142owska, ekspertka prawa prasowego. Zgadzam si\u0119 z ka\u017cdym zdaniem jej wyk\u0142adni:<\/p>\n