![\"\"](\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/blog1.jpg\" "\\"SONY")
<\/a>A skoro wspomnia\u0142em „W ciemno\u015bci”, to w\u0142a\u015bnie w moim ukochanym „New Yorkerze”, kt\u00f3ry prenumeruj\u0119, w numerze 13 do 20 lutego 2012 ukaza\u0142a si\u0119 spora recenzja filmu Agnieszki Holland, napisana przez Davida Denby. Autor precyzyjnie pisze o roli Roberta Wi\u0119ckiewicza, m.in.: wspania\u0142y polski aktor teatralny, czyni Leopolda Soch\u0119 pozornie pow\u015bci\u0105gliwym, przebieg\u0142ym, kalkuluj\u0105cym Everymanem. Pisze te\u017c o Krzysztofie Skoniecznym, Kindze Preis i Agnieszce Grochowskiej. Recenzent komentuje, \u017ce Agnieszka Holland znakomicie rozk\u0142ada w filmie akcenty i doskonale wie, kiedy wychyli\u0107 si\u0119 z kana\u0142\u00f3w na powietrze. „Za ka\u017cdym razem, kiedy to robi, \u015bwiat\u0142o dziennie wydaje si\u0119 by\u0107 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem”. Tak si\u0119 ciesz\u0119 z fantastycznego przyj\u0119cia filmu w Ameryce, co znaczy, \u017ce b\u0119dzie mia\u0142 d\u0142ugie \u017cycie.<\/p>\n
Nie tak dawno robi\u0142em z Agnieszk\u0105 Holland rozmow\u0119 do miesi\u0119cznika „Zwierciad\u0142o”, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 w styczniu tego roku. Zapyta\u0142em w nim, czego kino uczy re\u017cysera. Odpowiedzia\u0142a: „Pokory. Kino nie istnieje. To zamkni\u0119ty w metalowej puszce zapis na ta\u015bmie \u015bwiat\u0142oczu\u0142ej, albo – ostatnio coraz cz\u0119\u015bciej – zapis elektroniczny na hard drivie. Kino zaczyna istnie\u0107, dopiero jak ogl\u0105da je widz. Re\u017cyser bez widza jest tylko producentem cieni. To widz ubiera je w cia\u0142o i nadaje im \u017cycie”.<\/p>\n
Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce ostatnio spotka\u0142em pewn\u0105 znajom\u0105 pracuj\u0105c\u0105 w wytw\u00f3rni filmowej. Rozmawiali\u015bmy o odnawianiu film\u00f3w, ich digitalizacji, czyszczeniu obrazu. Powiedzia\u0142a co\u015b, co da\u0142o mi do my\u015blenia: Ci\u0105gle pracuj\u0119 z m\u0142odymi lud\u017ami, kt\u00f3rzy restauruj\u0105 filmy i za ka\u017cdym razem przekonuj\u0105 mnie, \u017ce stare ta\u015bmy mo\u017cna ju\u017c wyrzuci\u0107, bo na nowych no\u015bnikach filmy b\u0119d\u0105 wieczne. Nie rozumiej\u0105, jak im t\u0142umacz\u0119, \u017ce nie b\u0119d\u0105. Pracuj\u0119 w wytw\u00f3rni d\u0142ugo i prze\u017cy\u0142am ju\u017c wiele wiecznych no\u015bnik\u00f3w. A to nowe ta\u015bmy magnetyczne, a to jakie\u015b ta\u015bmy telewizyjne. Za ka\u017cdym razem s\u0142ysz\u0119, \u017ce wywo\u0142ane filmy b\u0119d\u0105 kr\u00f3tko. A kiedy s\u0105 trzymane w odpowiedniej temperaturze i wilgotno\u015bci, b\u0119d\u0105 tak d\u0142ugo, jak b\u0119dziemy o nie dbali. Tych ta\u015bm telewizyjnych, kt\u00f3re mia\u0142y zapewni\u0107 kinu wieczno\u015b\u0107 ju\u017c nie ma. A filmy w puszkach wci\u0105\u017c s\u0105 i s\u0105.<\/p>\n
To mia\u0142o te\u017c sw\u00f3j akcent humorystyczny, je\u015bli wolno mi cokolwiek zdradzi\u0107, bo w tej rozmowie uczestniczy\u0142a te\u017c pani Barbara Krafft\u00f3wna, kt\u00f3ra nagle powiedzia\u0142a: „Jak mnie kto\u015b zapyta, co robi\u0119, \u017ce si\u0119 tak \u015bwietnie trzymam, odpowiem, \u017ce jestem kinem i to dzi\u0119ki odpowiedniej temperaturze i wilgotno\u015bci!”.<\/p>\n
A skoro o kinie. Nie tak dawno bardzo tutaj chwali\u0142em nowy film Magdaleny \u0141azarkiewicz „Maraton ta\u0144ca”, kt\u00f3ry zrobi\u0142 na mnie du\u017ce wra\u017cenie swoj\u0105 bezpretensjonalno\u015bci\u0105 i w gruncie rzeczy prawd\u0105 i szczero\u015bci\u0105 wypowiedzi. Wczoraj zauwa\u017cy\u0142em w Empiku, \u017ce film jest ju\u017c wydany na dvd, wi\u0119c z tego miejsca gor\u0105co polecam spotkanie z tym filmem.<\/p>\n
A ja wracam do obserwacji kot\u00f3w. I do pisania. I do czytania. Skoro jestem.<\/p>\n