{"id":1084,"date":"2012-02-06T15:37:48","date_gmt":"2012-02-06T15:37:48","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1084"},"modified":"2012-02-06T15:45:10","modified_gmt":"2012-02-06T15:45:10","slug":"the-winner-takes-it-all","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1084","title":{"rendered":"The winner takes it all"},"content":{"rendered":"

\n

\"\"<\/a>
Ma\u0142gorzata Ro\u017cniatowska, Teresa Budzisz-Krzy\u017canowska, Ewa B\u0142aszczyk, zdj\u0119cie z pr\u00f3by do spektaklu "Sierpie\u0144", fot. Krzysztof Bieli\u0144ski<\/figcaption><\/figure>\n

Jeste\u015bmy przekonani, \u017ce kiedy odejdziemy, \u015bwiat b\u0119dzie kr\u0119ci\u0142 si\u0119 dalej, \u017ce wszystko b\u0119dzie na swoim miejscu, a mo\u017ce jest odwrotnie? Mo\u017ce \u015bwiat umiera z nami? – pyta w poruszaj\u0105cym monologu w spektaklu „Sierpie\u0144” Ewa B\u0142aszczyk.<\/p>\n

Ca\u0142kiem niedawno pisa\u0142em o premierze „J\u00f3zefa i Marii” z mistrzowskimi rolami Ireny Jun i Stanis\u0142awa Brudnego w Teatrze Studio. Wczoraj zobaczy\u0142em tam pi\u0119kny, cho\u0107 wstrz\u0105saj\u0105cy spektakl „Sierpie\u0144” wed\u0142ug nagrodzonej Pulitzerem sztuki Tracy Letts, w re\u017cyserii Grzegorza Brala.\u00a0 Przede wszystkim jest to koncert gry aktorskiej, a obsada jest wi\u0119cej ni\u017c doborowa – wielka aktorka Teresa Budzisz-Krzy\u017canowska jako sadystyczna, uzale\u017cniona od proch\u00f3w mamusia, manipuluj\u0105ca rodzin\u0105 i potrafi\u0105ca uderzy\u0107 w najbardziej czu\u0142y punkt (jednak nie jest to jednowymiarowa rola, zbudowana jest na niuansach, grana tak, \u017ce nic ju\u017c nie jest jednoznaczne), trzy c\u00f3rki – w tych rolach wspania\u0142e Ewa B\u0142aszczyk, Edyta Jungowska i Joanna Trzepieci\u0144ska, despotyczna siostra matki – w tej roli znakomita Ma\u0142gorzata Ro\u017cniatowska, podporz\u0105dkowany jej m\u0105\u017c, Jacek R\u00f3\u017ca\u0144ski. Poza tym jeden z moich ulubionych aktor\u00f3w Przemys\u0142aw Bluszcz jako facet jednej z trzech si\u00f3str, cwaniaczek spoza tego kr\u0119gu; Krzysztof Franieczek, jako m\u0105\u017c innej siostry, Miros\u0142aw Zbrojewicz – szeryf, a tak\u017ce Wojciech Zieli\u0144ski, Monika Obara, Agata G\u00f3ral i Jerzy Trela (nestor rodu, w monologu na ekranie).<\/p>\n

Rodzina zje\u017cd\u017ca do domu na wiadomo\u015b\u0107 o zagini\u0119ciu ojca. Zwi\u0105zane z tym emocje, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce wiadomo\u015b\u0107 o jego \u015bmierci uruchamiaj\u0105 lawin\u0119 oskar\u017ce\u0144, zadawnionych uraz\u00f3w, niezabli\u017anionych ran, w\u0105tpliwo\u015bci, zarzut\u00f3w. Z ka\u017cd\u0105 scen\u0105 napi\u0119cie ro\u015bnie jak u Hitchcocka, a zamiatane pod dywan sekrety, problemy i tematy wybuchaj\u0105 jak dawno nieczynny wulkan, zmiataj\u0105c z powierzchni ziemi to, co jeszcze na niej zosta\u0142o. Z ka\u017cd\u0105 scen\u0105 wydaje si\u0119 te\u017c, \u017ce ju\u017c wi\u0119cej unie\u015b\u0107 nie mo\u017cna. B\u0142\u0105d. Zawsze chyba mo\u017cna unie\u015b\u0107 wi\u0119cej. Relacje rodzinne czy walka o w\u0142adz\u0119, pr\u00f3ba ratunku czy te\u017c wymuszanie pos\u0142usze\u0144stwa. Hierarchia si\u0142y, nie hierarchia warto\u015bci. „Bo to, ja, ja jestem najsilniejsza” – m\u00f3wi w jednej z najmocniejszych scen Teresa Budzisz-Krzy\u017canowska w swojej fenomenalnej, wielkiej roli.<\/p>\n

To aktorka najwy\u017cszej pr\u00f3by, niestety rzadko obsadzana w rolach na miar\u0119 swojego talentu. Tym razem jest inaczej. Bo i materia\u0142 do grania jest najwy\u017cszej pr\u00f3by. Takie role s\u0105 prawdziw\u0105 rzadko\u015bci\u0105, a sam dramat Letts napisany jest precyzyjnie, ostrzem, kt\u00f3re tnie g\u0142\u0119boko. Na scenie Teatru Studio widzia\u0142em Teres\u0119 Budzisz-Krzy\u017canowsk\u0105 przed lat w g\u0142o\u015bnej sztuce „Dowcip”, r\u00f3wnie\u017c nagrodzonej Pulitzerem, kt\u00f3r\u0105 tu re\u017cyserowa\u0142a Magdalena \u0141azarkiewicz. To te\u017c by\u0142a rola na miar\u0119 najwi\u0119kszego talentu. Czytam w\u0142a\u015bnie w nowym „New Yorkerze”, \u017ce wystawiono j\u0105 po raz kolejny na Broadwayu, tym razem g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 w „Dowcipie” gra charyzmatyczna Cynthia Nixon.\u00a0 To zreszt\u0105 interesuj\u0105ce, \u017ce te dwie wielkie role Teresa Budzisz-Krzy\u017canowska zagra\u0142a poza teatrem, z kt\u00f3rym jest zwi\u0105zana.<\/p>\n

Nie chcia\u0142bym opisywa\u0107 opartej na zwrotach akcji fabu\u0142y „Sierpnia”, bo to odebra\u0142oby zaskoczenie, chcia\u0142bym natomiast napisa\u0107 kilka zda\u0144 o aktorach. Ka\u017cda z si\u00f3str kompletnie inna.<\/p>\n

Ewa B\u0142aszczyk gra pozornie pewn\u0105 siebie i zdecydowan\u0105 kobiet\u0119 zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 prac\u0105 akademick\u0105. Pozornie ma wszystko pod kontrol\u0105, i nawet tutaj, w domu rodzic\u00f3w, jak og\u0142asza w jednej z prze\u0142omowych scen: „Teraz ja b\u0119d\u0119 tu rz\u0105dzi\u0107!”. Ale to nie s\u0105 nawet rz\u0105dy nad sam\u0105 sob\u0105. Wszystko wymyka jej si\u0119 spod kontroli. Jest w miejscu, z kt\u00f3rego trudno dostrzec jak\u0105kolwiek przysz\u0142o\u015b\u0107. Walczy jeszcze resztkami si\u0142 i emocji o naprawienie czegokolwiek, ale czy naprawienie, zado\u015b\u0107uczynienie s\u0105 w og\u00f3le w tej sytuacji mo\u017cliwe? Pi\u0119kna rola, pe\u0142na, z wyra\u017anym p\u0119kni\u0119ciem.<\/p>\n

Edyta Jungowska jako do\u015bwiadczona przez \u017cycie m\u0119\u017catka, szukaj\u0105ca szcz\u0119\u015bcia. W ko\u0144cu zobaczy\u0142a dla siebie \u015bwiat\u0142o, m\u00f3wi szybko, \u017ceby tylko nie pozwoli\u0107 tym s\u0142owom dotrze\u0107 do w\u0142asnego wn\u0119trza. M\u00f3wi, chyba nie wierz\u0105c w sens snutej przez siebie bajki, o kt\u00f3r\u0105 zreszt\u0105 chce walczy\u0107 za wszelk\u0105 cen\u0119. Wyrzuca z siebie s\u0142owa, bo wtedy siebie nie s\u0142yszy, te s\u0142owa maj\u0105 odczarowa\u0107 i da\u0107 poczucie bezpiecze\u0144stwa, albo chocia\u017c szans\u0119 na lepsze \u017cycie, inne ni\u017c \u017cycie z poduszk\u0105, o kt\u00f3rej opowiada w jednej ze scen, poduszk\u0105, kt\u00f3ra jest lepsza od m\u0119\u017ca.<\/p>\n

Wreszcie ta z si\u00f3str, kt\u00f3rej nikt nie traktuje powa\u017cnie, kt\u00f3ra zosta\u0142a w domu, z rodzicami, bo nikt nie umia\u0142 zobaczy\u0107 w niej nic wi\u0119cej, grana przez Joann\u0119 Trzepieci\u0144sk\u0105. Jest uosobieniem niewypowiedzianych rodzinnych tajemnic, nosi w sobie jakby chorob\u0119 sieroc\u0105, nadwra\u017cliwa, ukrywaj\u0105ca wszech\u015bwiat swojej duszy, ale te\u017c tajemnice, o kt\u00f3rych nie powie, \u017ceby nie sprawi\u0107 b\u00f3lu bliskim.<\/p>\n

W tej niezwyk\u0142ej galerii kobiet jest te\u017c apodyktyczna siostra matki, wspania\u0142a rola Ma\u0142gorzaty Ro\u017cniatowskiej. Bez przerwy wydaje rodzinie polecenia, ustawia, a w gruncie rzeczy si\u0119 tym bawi. Jakby ci\u0105gle sprawdza\u0142a skuteczno\u015b\u0107 tych rozkaz\u00f3w, efektywno\u015b\u0107 swojego krzyku. Jak ka\u017cda z kobiet w tej rodzinie, trzyma fason, ale nie b\u0119dzie umia\u0142a go dotrzyma\u0107 do ko\u0144ca. Stanie bezradna wobec fakt\u00f3w, kt\u00f3re zostan\u0105 ujawnione, mimo to b\u0119dzie dzia\u0142a\u0107 dalej, bez wzgl\u0119du na to, ile by mia\u0142o to j\u0105 kosztowa\u0107. Zawiedzione nadzieje i uczucia, \u017cycie, kt\u00f3re chyba nie by\u0142o wygrane na loterii, mimo jej \u015bmiechu, pewno\u015bci siebie, celno\u015bci ci\u0119tych ripost.<\/p>\n

Przez trzy godziny ogl\u0105damy spektakl rodzinnej psychodramy, jakby\u015bmy tam, z nimi, byli zamkni\u0119ci. Ogl\u0105damy, czy podgl\u0105damy? Ich czy siebie? Jak na igrzyskach czekamy na zwyci\u0119zc\u0119. Tego, kt\u00f3ry ma najwi\u0119cej si\u0142y.<\/p>\n

Polecam gor\u0105co ten daj\u0105cy po g\u0142owie spektakl Teatru Studio, kt\u00f3ry – jak obserwuj\u0119 z rado\u015bci\u0105 – staje si\u0119 jednym z ciekawszych warszawskich teatr\u00f3w, stawiaj\u0105cych na aktorstwo wysokiej pr\u00f3by. A ju\u017c 8 marca, kolejna premiera, tym razem adaptacja ksi\u0105\u017cki reporterskiej Mariusza Szczyg\u0142a „Zr\u00f3b sobie raj” w re\u017cyserii Kasi Adamik i Olgi Chajdas, m.in. ze Stanis\u0142awem Brudnym, Katarzyn\u0105 Herman, Redbadem Klijnstr\u0105.<\/p>\n

\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jeste\u015bmy przekonani, \u017ce kiedy odejdziemy, \u015bwiat b\u0119dzie kr\u0119ci\u0142 si\u0119 dalej, \u017ce wszystko b\u0119dzie na swoim miejscu, a mo\u017ce jest odwrotnie? Mo\u017ce \u015bwiat umiera z nami? – pyta w poruszaj\u0105cym monologu w spektaklu „Sierpie\u0144” Ewa B\u0142aszczyk. Ca\u0142kiem niedawno pisa\u0142em o premierze[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-1084","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-teatr"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1084","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1084"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1084\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1090,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1084\/revisions\/1090"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1084"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1084"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1084"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}