{"id":1061,"date":"2012-01-27T16:01:55","date_gmt":"2012-01-27T16:01:55","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1061"},"modified":"2012-01-27T16:05:07","modified_gmt":"2012-01-27T16:05:07","slug":"roza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1061","title":{"rendered":"R\u00f3\u017ca"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/roza.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1062\" title=\"roza\" src=\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/roza-207x300.jpg\" alt=\"\" width=\"207\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/roza-207x300.jpg 207w, https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/roza.jpg 456w\" sizes=\"auto, (max-width: 207px) 100vw, 207px\" \/><\/a>W ko\u0144cu obejrza\u0142em &#8222;R\u00f3\u017c\u0119&#8221; Wojciecha Smarzowskiego, kt\u00f3rego filmy ceni\u0119 od lat. I w\u0142a\u015bciwie trudno si\u0119 po &#8222;R\u00f3\u017cy&#8221; otrz\u0105sn\u0105\u0107. Wojenna geografia ziemi i cia\u0142a, topografia b\u00f3lu i uwi\u0119zionego w ciele krzyku, cierpienie i kwitnienie, bezlitosna historia, kt\u00f3ra zmiata humanizm jak tornado, czasem jedynie czysto\u015b\u0107 i jasno\u015b\u0107 duszy, kt\u00f3ra siada na krze\u015ble albo wyfruwa przez otwarte okna. Czasem jasno\u015b\u0107, kt\u00f3ra ocala.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Smarzowski opowiada tym razem histori\u0119 Mazur\u00f3w, kt\u00f3rzy z ko\u0144cem wojny identyfikowani s\u0105 jako obcy, jako wrogowie, na kt\u00f3rych mo\u017cna dokona\u0107 odwetu. Ziemia, kt\u00f3r\u0105 kochali, na kt\u00f3rej si\u0119 wychowali i kt\u00f3r\u0105 piel\u0119gnuj\u0105 sta\u0142a si\u0119 nagle dla nich ziemi\u0105 nienawi\u015bci, prze\u015bladowania i okrucie\u0144stwa. R\u00f3\u017ca, w tej roli pora\u017caj\u0105ca Agata Kulesza, straci\u0142a m\u0119\u017ca na wojnie. Jest z Mazur\u00f3w, wi\u0119c najpro\u015bciej Niemka, wi\u0119c ka\u017cdy zwichrowany ma poczucie, \u017ce ma prawo wej\u015b\u0107 do jej domu i j\u0105 zgwa\u0142ci\u0107. Czym innym jest dla tych sowieckich \u017co\u0142nierzy, je\u015bli nie cia\u0142em? R\u00f3\u017ca ukrywa na strychu tajemnic\u0119. Dla tej tajemnicy zostaje tu, gdzie mo\u017ce by\u0107 opluwan\u0105, poni\u017can\u0105 i kaleczon\u0105. Chce ocali\u0107 to, co dla niej najwa\u017cniejsze.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pewnego dnia w jej domu pojawia si\u0119 Tadeusz, by\u0142y AK-owiec z przesz\u0142o\u015bci\u0105. W tej roli Marcin Doroci\u0144ski, to jego wielka, wspania\u0142a rola. By\u0142 przy \u015bmierci m\u0119\u017ca R\u00f3\u017cy, niemieckiego \u017co\u0142nierza. Przychodzi do jej domu, by odda\u0107 to, co po jej m\u0119\u017cu zosta\u0142o. Ten dzie\u0144 odmieni ca\u0142e ich \u017cycie. Spowoduje, \u017ce podaruj\u0105 sobie wszystko, co im zosta\u0142o. Tadeusz wie, \u017ce powinien ucieka\u0107, bo si\u0119 nie ujawni\u0142. Wie, \u017ce pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej mo\u017ce zosta\u0107 rozpoznany. Ale je\u015bli los zsy\u0142a gdzie\u015b anio\u0142a str\u00f3\u017ca, to przecie\u017c nie mo\u017ce go nagle odwo\u0142a\u0107. I Tadeusz zostaje. Ale przecie\u017c z ko\u0144cem wojny nie sko\u0144czy\u0142o si\u0119 najgorsze. Rozpoznawanie wrog\u00f3w dopiero si\u0119 rozkr\u0119ca. Polacy, Rosjanie, Niemcy, Mazurzy, ma\u0142y skrawek ziemi zaminowany nienawi\u015bci\u0105 i szale\u0144stwem rewolucji, kt\u00f3ra ma zmieni\u0107 Polsk\u0119, ro\u015bnie prawdziwa obsesja wiary w ide\u0119 Polski homogenicznej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Kiedy na mazursk\u0105 ziemi\u0119, w s\u0105siedztwo domu R\u00f3\u017cy, trafia rodzina repatriant\u00f3w spod Wilna, poczciwe wielodzietne ma\u0142\u017ce\u0144stwo Amelia i W\u0142adek (cudna Kinga Preis i \u015bwietny Jacek Braciak), wojna zaczyna si\u0119 na nowo. Nawet sowietom trudno jest wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce Amelia i W\u0142adek s\u0105 spod Wilna, dla nich s\u0105 po prostu obcy, wi\u0119c Niemcy. \u0141atwiej, aby okazali si\u0119 Niemcami.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Z ko\u0144cem wojny nadchodzi pocz\u0105tek nast\u0119pnej, ideologicznej. Wir\u00f3wka nonsensu dopiero si\u0119 rozkr\u0119ca. I jak tu w og\u00f3le ocali\u0107 jasno\u015b\u0107?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pisz\u0119 dosy\u0107 og\u00f3lnie, bo nie chc\u0119 opowiada\u0107 tego bardzo wci\u0105gaj\u0105cego i poruszaj\u0105cego filmu zrealizowanego wed\u0142ug precyzyjnego scenariusza Micha\u0142a Szczerbica.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Wojciech Smarzowski nakr\u0119ci\u0142 film nie tylko o naszej wsp\u00f3\u0142czesnej, bardzo skomplikowanej historii, ale przede wszystkim film o ludzkich emocjach i instynktach, o obsesjach i zauroczeniach, wreszcie o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zwyci\u0119\u017ca histori\u0119. W ten spos\u00f3b uczyni\u0142 t\u0119 opowie\u015b\u0107 bardzo uniwersaln\u0105. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c trudno jest mi pisa\u0107 o &#8222;R\u00f3\u017cy&#8221; zaledwie kilka godzin po jej obejrzeniu. Za du\u017co zostaje w g\u0142owie i daje do my\u015blenia, za du\u017co niewygody. Pewnie wr\u00f3c\u0119 jeszcze do opowie\u015bci o filmie &#8222;R\u00f3\u017ca&#8221;, zw\u0142aszcza, \u017ce ju\u017c 31 stycznia o godz. 18.00 w cyklu &#8222;Teatr, Muzyka, Kino w Gazeta Cafe&#8221;, jaki prowadz\u0119 od pi\u0119ciu lat w &#8222;Gazecie Wyborczej&#8221; najpierw pokaz filmu, a po nim spotkanie z jego tw\u00f3rcami &#8211; Wojciechem Smarzowskim, Agat\u0105 Kulesz\u0105 i Marcinem Doroci\u0144skim.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dodam tylko, \u017ce znakomite drugoplanowe role stworzyli Edward Linde-Lubaszenko (pastor) i Marian Dzi\u0119dziel (Mateusz).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W styczniowym numerze &#8222;Zwierciad\u0142a&#8221; zamieszczona by\u0142a rozmowa Katarzyny Olkowicz z Agat\u0105 Kulesz\u0105. Aktorka powiedzia\u0142a w niej: &#8222;R\u00f3\u017ca by\u0142a dwuj\u0119zyczna. Propolska, wi\u0119c znienawidzona przez Niemc\u00f3w, proniemiecka, wi\u0119c nienawidzili jej Polacy. By\u0142a taka jaka\u015b niedopasowana&#8230; I ja j\u0105 pokocha\u0142am, tak\u0105 nie\u0142adn\u0105, chud\u0105, ze \u017ale obci\u0119tymi, brudnymi w\u0142osami, z po\u0142amanymi paznokciami, w za du\u017cych sukienkach, w grubych po\u0144czochach. Mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce nie by\u0142o w niej niczego kobiecego, a podczas zdj\u0119\u0107 wstawa\u0142am rano i ju\u017c si\u0119 nie mog\u0142am doczeka\u0107, \u017ceby si\u0119 ni\u0105 poczu\u0107. R\u00f3\u017ca, takie nic, a ja nigdy nie czu\u0142am si\u0119 pi\u0119kniejsza(&#8230;) Niedawno robili\u015bmy sesj\u0119 zdj\u0119ciow\u0105 do plakatu promuj\u0105cego film. Stylistki kaza\u0142y mi za\u0142o\u017cy\u0107 chustk\u0119, t\u0105 sam\u0105, w kt\u00f3rej wyst\u0119powa\u0142am w filmie. Pami\u0119tam ten ruch: pochylam g\u0142ow\u0119 przed lustrem, zak\u0142adam j\u0105 i&#8230; nie mog\u0119, musz\u0119 zdj\u0105\u0107. Wszystko wr\u00f3ci\u0142o&#8221;.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W ko\u0144cu obejrza\u0142em &#8222;R\u00f3\u017c\u0119&#8221; Wojciecha Smarzowskiego, kt\u00f3rego filmy ceni\u0119 od lat. I w\u0142a\u015bciwie trudno si\u0119 po &#8222;R\u00f3\u017cy&#8221; otrz\u0105sn\u0105\u0107. Wojenna geografia ziemi i cia\u0142a, topografia b\u00f3lu i uwi\u0119zionego w ciele krzyku, cierpienie i kwitnienie, bezlitosna historia, kt\u00f3ra zmiata humanizm jak tornado,[&#8230;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-1061","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-film"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1061","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1061"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1061\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1065,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1061\/revisions\/1065"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1061"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1061"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1061"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}