{"id":1003,"date":"2012-01-18T11:54:16","date_gmt":"2012-01-18T11:54:16","guid":{"rendered":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1003"},"modified":"2012-01-18T11:57:01","modified_gmt":"2012-01-18T11:57:01","slug":"psy-koty-i-inne-istoty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/?p=1003","title":{"rendered":"psy, koty i inne istoty"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Koty. Tutka wydeptuje \u015bcie\u017cki w \u015bniegu, Alf wybiera kuchenny st\u00f3\u0142, \u017ceby pole\u017ce\u0107 na s\u0142o\u0144cu. Wiem, \u017ce koty nie powinny chodzi\u0107 po sto\u0142ach. I co z tego, \u017ce wiem?<\/p>\n

Praca w domu ma swoje zalety. Do jednej z nich nale\u017cy obserwacja kot\u00f3w. Jednak wcale nie jest \u0142atwo narzuci\u0107 sobie rytm, podda\u0107 sprawom zawodowym. Lubi\u0119 siada\u0107 za biurkiem, patrze\u0107 na le\u017c\u0105c\u0105 obok list\u0119 spraw do za\u0142atwienia, tekst\u00f3w do zdokumentowania lub napisania. Tegoroczny kalendarz si\u0119 zape\u0142nia. Robi\u0119 notatki. Mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 zrealizowa\u0107 chocia\u017c cz\u0119\u015b\u0107 z tych zobowi\u0105za\u0144.<\/p>\n

Obiecuj\u0119 sobie stale r\u00f3wnie\u017c wi\u0119ksz\u0105 regularno\u015b\u0107 na blogu. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce b\u0119d\u0119 tu wpada\u0142 cz\u0119\u015bciej, na przyk\u0142ad cho\u0107by z ciekawymi cytatami z ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re czytam. Dlatego zrobi\u0142em na szablonie zak\u0142adk\u0119 „dziennik lektur” i tam b\u0119d\u0119, na przyk\u0142ad nie maj\u0105c czasu na wi\u0119kszy wpis, zamieszcza\u0142 cho\u0107by ma\u0142y cytat z lektury. Czasem z moim komentarzem, czasem bez. A w dziale „kartki na kultur\u0119” b\u0119d\u0119 te\u017c zamieszcza\u0142 teksty swoje pisane na r\u00f3\u017cne okazje. Dzisiaj na przyk\u0142ad tekst, jaki wyg\u0142osi\u0142em na spotkaniu z Uri Orlevem, w Instytucie Francuskim w Tel Awiwie, w grudniu 2011. To wprawdzie jedynie szkic, bo m\u00f3wi\u0142em z g\u0142owy i rozszerza\u0142em swoje za\u0142o\u017cenia, ale jednak co\u015b m\u00f3wi o pisarstwie Orleva.<\/p>\n

\"\"<\/a>A \u017ceby nie by\u0142o tak ca\u0142kiem powa\u017cnie… Kilka dni temu poszed\u0142em do kiosku kupi\u0107 „Gazet\u0119”. Schylam si\u0119 do okienka, a tam, na fotelu na k\u00f3\u0142kach siedzi wielki, czarny dog. My\u015bla\u0142em, \u017ce \u017ale widz\u0119. Ale dog nachyli\u0142 si\u0119 i warkn\u0105\u0142. Dopiero wtedy zauwa\u017cy\u0142em kartk\u0119: „Zaraz wracam”. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce w tym czasie zrobi\u0119 zakupy w markecie, kt\u00f3ry zosta\u0142 niedawno otwarty przy s\u0105siedniej ulicy. Staj\u0119 przy kasie, za m\u0142od\u0105 kobiet\u0105. Nie wie, jak ma si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 do kasjerki i zarazem sprzedawczyni, kt\u00f3ra przez telefon kom\u00f3rkowy m\u00f3wi taki monolog: „Nie, no mamusiu, cham, po prostu cham. Ja ci\u0119 mamusiu rozumiem, ja bym si\u0119 te\u017c, mamusiu bardzo zdenerwowa\u0142a. Jak si\u0119 czuj\u0119? No przecie\u017c zm\u0119czona jestem, przecie\u017c ju\u017c od kilku dni pracuj\u0119. Ja ci\u0119 mamusiu bardzo podziwiam teraz, \u017ce ty tak wytrzyma\u0142a\u015b w pracy…” A my stoimy. Nagle kasjerka nas zauwa\u017ca i nie przerywaj\u0105c rozmowy robi ruch r\u0119k\u0105, kt\u00f3ry oznacza, \u017ceby wyk\u0142ada\u0107 towary na lad\u0119. „Nie, mamusiu, dzisiaj nie mog\u0119 przyjecha\u0107, ale jutro mo\u017ce przyjad\u0119”… M\u00f3wi i nabija na kas\u0119 fiskaln\u0105. Jednak jaki\u015b kod nie dzia\u0142a, i ju\u017c nie wiedz\u0105c co zrobi\u0107 m\u00f3wi do telefonu: „Poczekaj, kochana, ja za chwileczk\u0119 oddzwoni\u0119, no przecie\u017c mam klient\u00f3w. Kocham ci\u0119, mamusiu”. Roz\u0142\u0105cza si\u0119. „Pani ma tylko dwa produkty?” – pyta klientk\u0119. „Nie, sze\u015b\u0107”. „A gdzie s\u0105 cztery?” – pyta. „W siatce, przecie\u017c ju\u017c je pani nabi\u0142a w czasie rozmowy z mam\u0105 i schowa\u0142am je do torby”. „To prosz\u0119 mi je pokaza\u0107, ja nic nie wiem, \u017cebym je nabija\u0142a”. Klientka wyjmuje to, co ju\u017c od niej dosta\u0142a. „A… Chyba tak, chyba rzeczywi\u015bcie nabi\u0142am. Ale jak nabi\u0107 ten sok, nie widz\u0119 kod\u00f3w”. My\u015bli, my\u015bli, jednak co\u015b tam wbija. „Jakby mi pani da\u0142a jeszcze grosz, by\u0142abym mega szcz\u0119\u015bliwa” – m\u00f3wi do klientki. Patrzymy na siebie. „Chyba pani\u0105 uszcz\u0119\u015bliwi\u0119” – m\u00f3wi klientka podaj\u0105c jej grosz. Ja na to wtr\u0105cam: „Pani b\u0119dzie mega szcz\u0119\u015bliwa”. Kasjerka: „Co to w og\u00f3le za s\u0142owo mega? Ja tego s\u0142owa bardzo nie lubi\u0119”. „Sama je pani powiedzia\u0142a” – wtr\u0105ca klientka. „Niemo\u017cliwe” – odpowiada obra\u017cona. Klientka p\u0142aci, wychodzi. Ja wyk\u0142adam towary. Kasjerka do mnie: „Mo\u017ce ma pan gdzie zadzwoni\u0107, bo ja chcia\u0142abym kontynuowa\u0107 rozmow\u0119”. I wykr\u0119ca numer mamusi. „Tak, ju\u017c jestem, mamusiu, ale ruch dzisiaj, m\u00f3wi\u0119 ci”… Stoj\u0119 ju\u017c z ciekawo\u015bci, jak to wszystko si\u0119 sko\u0144czy. I kiedy tak czekam, a\u017c zechce wbi\u0107 kody na kas\u0119, wraca klientka, kt\u00f3ra by\u0142a przede mn\u0105. Pokazuje rachunek: „Tutaj jest napisane kapu\u015bniaczek, a ja przecie\u017c\u00a0 \u017cadnego kapu\u015bniaczka nie kupi\u0142am”. „Przepraszam ci\u0119, mamusiu, zaraz oddzwoni\u0119… Tak, ale on kosztuje tyle, co sok, a mnie si\u0119 ju\u017c nie chcia\u0142o szuka\u0107 kodu tego soku”. W ko\u0144cu mnie zauwa\u017ca. „To wszystko, czy te\u017c co\u015b pan schowa\u0142 do torby”. „Nie, niczego nie schowa\u0142em, to wszystko”. „Dobrze, \u017ce tak ma\u0142o, bo musz\u0119 kontynuowa\u0107 rozmow\u0119”…<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Koty. Tutka wydeptuje \u015bcie\u017cki w \u015bniegu, Alf wybiera kuchenny st\u00f3\u0142, \u017ceby pole\u017ce\u0107 na s\u0142o\u0144cu. Wiem, \u017ce koty nie powinny chodzi\u0107 po sto\u0142ach. I co z tego, \u017ce wiem? Praca w domu ma swoje zalety. Do jednej z nich nale\u017cy obserwacja[…]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,6],"tags":[],"class_list":["post-1003","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii","category-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1003","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1003"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1003\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1009,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1003\/revisions\/1009"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1003"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1003"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/remigiusz-grzela.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1003"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}